სასრულეთი (თავი 22) +18

„არ არის სწორი - მარტო სული ელტოდეს სხეულს, არიან ხორცნიც სულებიდან გამოქცეულნი! „ სახლი ტყის პირას გაგრძელება...

გასროლა! (სრულად)

მისი აღელვებული ხმა ჩამესმოდა ყურში,მაგრამ მაინც არ მინდოდა გაჩერება მინდოდა ეს ნაბი*ვარი მომეკლა,მინდოდა მთელი ბრაზი მასზე ამომენთხია,მაგრამ ვინ გაცდის დატკბე ამ სიამოვნებით,შორიდან საპატრულო მანქანის სირენის ხმა გავიგე ხელი დავავლე ამ ნაბი*ვარს და

უკანასკნელი კოცნა (6 თავი)

კუპედან გამოვედი და პირდაპირ საპირფარეშოსკენ გავიქეცი, მოწოლილ ცრემლებს უფლება მივეცი გადმოდენილიყვნენ, ვტიროდი იქამდე სანამ თათიამ კარზე არ მომიკაკუნა

ბუნება და ვაჟკაცი

ჰეი, ბუნებავ შაჰბერე სული მდინარე მოდენის კამკამ მარადა ამაო სოფლად დვრიტვდნენ ბიჭები ფიქრთ გასართველად წარვედ მარადა!

მინდვრის ყვავილები (ნაწილი VII)

საწოლზე ვიწექი და ტირილისგან დასიებულ თვალებს ვეღარ ვახელდი. მეოთხე კვირა სრულდებოდა რაც აქ ვიყავი გამოკეტილი.

მიუწდომელი სიყვარული ნაწილი-1.

2*** წელი,ქალაქის ცენტრში  რადიოაქტიური აფეთქების შემდეგ დედამიწის ნახევარზე მეტი განადგურდა. დაშავდნენ ადამიანები და დაკარგეს სახლები და სამწუხაროდ ზოგიერთმა მათგანმა ოჯახის წევრებიც. ყველაზე საშინელება კი ის იყო რომ გაჟონვის საფუძველზე ადამიანებზე

... რომ არ უნდა გიყვარდეს (თავი 4)

ბოლო სიტყვებში მთელი სათქმელი ჩააქსოვა, კულტურულად მიმახვედრა : რა მნიშვნელობა აქვს, რისთვის დაიბადე, ან რისი შეცვლა გინდა, ან არ გინდა, უკვე ჩემი ცოლი ხარ და რაც არ უნდა თქვა, ან გააკეთო, ეგ ერთადერთია რაც არ შეიცვლებაო.(ყოველშემთხვევაში მე ამ

“მოდი ვითამაშოთ” 6 თავი

რომანი ეხება გოგონას, რომელიც შემთხვევით გახდება სასტიკი თამაშის მონაწილე, მისი სიცოცხლე საფრთხეშია. ამ საფრთხიდან კი უსიმპათიურესი პილოტი იხსნის.

უცნობი თვალების მეგობარი

სუნთქვაშეკრული ისევ ჩვეული კოშმარებიდან გამოღვიძებული, ოფლის მდინარეში ჩავარდნილი ძაღლის მსგავსი ვარ. აღარასდროს დამთავრდება? კიდევ დიდხანს უნდა მტანჯოს?- ვბუტბუტებ ჩემთვის. მაღვიძარის დარეკვამდე კიდევ 45წუთია, ვცდილობ ძილში ჩაძირვას, მაგრამ 37-ე

უკანასკნელი კოცნა (5 თავი)

თათიამ ჩემი დამტვრეული ტელეფონი რომ მომიტანა საშინლად გავბრაზდი, რადგან ვერაფრით ვეღარ ჩავრთეთ, ჯანდაბა, ჯანდაბა, ყვიროდა ჩემი გონება