საქანელა (თავი 3)

შეცბუნებული ოთახში მყოფ ადამიანებს აკვირდებოდა -გაიცანი, ნიკოლოზი და მისი მშობლები, თემო და მაკა -მამუკამ გააცნო სტუმრები

ტყეში პატარა ქოხი (ნაწილი 7)

არ ვიცი მართლა, სიყვარულის არც ფერი, არც სუნი ,არც გემო, მაგრამ რაღაცნაირად შენს დანახვაზე,როცა ახლოს ხარ ჩემთან, ვხვდები რომ ეს სუნი, ეს ფერი, სიყვარულს ეკუთვნის... დარწმუნებული არ ვარ ჩემს გრძნობებში, ლუკა უბრალოდ შენ დანახვაზეც, ღიმილზეც, მუცელში

ნაცრისფერი {1}

-მეფლირტავებით. -რას ბრძანებთ. - ისე შეიცხადა თითქოს რამეში სდებდნენ ბრალს, ქვევიდან უყურებდა ოდნავ გაფართოვებული მწვანე თვალებით და კაცს თავგზას უბნევდა, რაც ნამდვილად არ სიამოვნებდა პირველს.

ისევ შენ?! (IV)

დღეს რომ მკითხოთ, დარწმუნებით გეტყვით, რომ 25 წლის განმავლობაში, იმაზე ბედნიერი არასდროს ვყოფილვარ, როგორც იმ ღამეს, როცა დავრწმუნდი, რომ ჩემი ბავშვობის სიყვარული ჩემ წინ იჯდა ამდენი წლის შემდეგ და სახეზე ფრთხილად მეფერებოდა....

სიყვარული და Ღალატი(თავი 3)

ნუცის ძალიან არუნდოდა ჩემი მარტო დატოვება, თუმცა ძლივძლივობით დავითანხმე რო სახლში წასულიყო. მარტო ყოფნა და ყველაფერზე დაფიქრება მჭირდებოდა.

ეს არის ძალა, რომელიც სცდება უკვდავებას თავად სიყვარულის ძალა

გთხოვ, მომისმინე, ზერეფ. შემიძლია გიშველო, შემიძლია გათავისუფლდე შენი უკვდავებისგან! მივხვდი. მე იპოვნე შენი დამარცხების გზა! უაზროა, მე უკვე ვცადე ყველა შესაძლო მეთოდი სიკვდილისთვის. არც E.N.D. შეუძლია სცემა. მაშინ რატომ გეშინია აკნოლოგიის ?!

იძულებითი ქორწინება 4 თავი

საღამოს, მაღაზიიდან გაოგნებული დაბრუნდა მია სახლში, ლალიმ მაშინვე შეატყო შვილს უხასიათობა და ჩააცივდა მოყევი რა ხდება, მიამ ნიკას შეხდა

ლანგრით მორთმეული ( თავი 3)

ხანდახან უბრალოდ უნდა გავჩუმდეთ და ერთმანეთის გულისცემას მოვუსმინოთ... რადგან, როცა გულის სათქმელს ვახმოვანებთ, ყველაფერი უფერულდება. იმ ყვავილივით ხმება, რომლსაც გამუდმებით რწყავენ, მაგრამ მზის შუქზე არასდროს დაუდგამთ.

ბედისწერა - 2

დამთხვევების მჯერა. ერთ წამს და ერთ მომენტს შეუძლია უბრალო დამთხვევა გამოიწვიოს,რასაც ადამიანები ხშირად ბედისწერას აწერენ ხოლმე.

ტყეში პატარა ქოხი (ნაწილი 6)

ვფიქრობდი ყველაფერზე და ვაანალიზებდი,თუ რატომ იყო დედა ისე, ის ნახევრად მკვდარი დადიოდა გაქვავებულივით გრძნობაც გაყინვოდა და გულიც, მარტოდ ცდილობდა გადაეტანა ეს ტანჯვა, ბოლოს კი ვეღარ გაუძლო, სრულიად მარტო რომ დარჩა ამ ცოდვასთან....