ფული,სიყვარულის სანაცვლოდ (ნაწილი15)

ექიმს გავესაუბრეთ, დედა კომაშია. თავში აქვს ჩარტყმული ბლაგვი საგანი. ახლა უფლის იმედად ვართ.

შეიყვარე

ადამიანის მოთმინებას და გაძლებას საზღვრები არა აქვს,რომ თუ მოგატყებენ კი არ უნდა დაეცე არამედ უნდა იდგე მყარად ფეხზე და დაიწყო ახლიდან ყველაფერი ე.ი არაფასეულისგან შექმნა ფასეული რამ.ყველა ადამიანის ცხოვრებაში

სიცოცხლისა და სიკვდილის თამაში (თავი მეორე)

გზაში ნენეს ნათქვამზე ფიქრობდა ის პატარა არსებაც კი ხვდებოდა, რომ უკვე ძალიან აგვიანებდა და უნდა გაემხილა გრძნობები. საჭესთან მჯდომი გეგმას ადგენდა, როგორ ეთქვა ნიცასთის ყველაფერი. ეშინოდა მისი რეაქციის,შეიძლება

გამარჯობა საკნიდან (1)

შენი სიბრალულიც არ მინდა, როცა მიზეზსს გაიგებ, ეგ ყველაფერი უბრალოდ მხიარულებას გააფუჭებს. რომ გავაგრძელოთ, მამაჩემი, თავის დროზე მომუშავე ადამიანის უნაკლო განსახიერება, სამსახურის და ხელის გარეშე ერთდროულად დარჩა

ვნების სურნელი #2

როდესაც გიყვარს მის გრძნბებსა და ემოციებზე ფიქრობ, გინდა, რომ კარგად იყოს, მაგრამ ვნება ის ხორციელ ფასეულობებს გიღვივებს. გსურს, რომ ყველაფრის ფასად საკუთარი თავი დაიკმაყოფილო და არცერთი ადამიანური

...და მზე ამოვიდა (მეხუთე თავი)

ნოე მოგწონს? - მკითხა მან. ისევ მკაცრი ტონი ჰქონდა.მე ცოტა დავიბენი. გამახსენდა ნოე. მისი აღნაგობა, საუბარი, მასთან ცეკვა, ბუხართან ძილი და ყველაფერი. ამაზე ჩაფიქრებულმა ხმის ამოღება ვერ შევძელი.-ასეც ვიცოდი!- შემომხედა

შეჯახება ზევსთან. (თავი 7)

-კიდევ კარგი_თითქოს ლოდი მოხსნეს გულიდან ისე ამოისუნთქა გოგამ. ნინი კი იმასაც ვერ ხვდებოდა იმ წუთას რას გრძნობდა. სანამ არ ნახავდა, საკუთარი თვალით არ შეხედავდა, არ დაუთვლიდა თითოეულ ამოსუნთქვას, ვერ მოისვენებდა.

იძულებითი ქორწინება 11 თავი

ლალი იატაკზე იჯდა და ცრემლებად იღვრებოდა, შეშინებული მარიანა რომელსაც ვერ გაეგო თუ რატომ ტიროდა ყველა შეშინებული დედას მიჰკროდა გულზე და ხმას არ იღებდა

ლანგრით მორთმეული ( თავი 16)(დასასრული)

ასე მგონია, ბედნიერების რამოდენიმე საფეხურს ერთიანად გადავახტი და პირდაპირ მწვერვალზე აღმოვჩნდი. ანდროს კოშმარები იშვიათად, მაგრამ მაინც ბრუნდებიან ხოლმე, ყველანი ჩვენი წარსულებიდან მოვდივართ და ზოგიერთი რამ, რაც ამ წარსულში ხდება, თავს არასდროს

ფერადებს გარჩევ

შენ წელიწადის დროებივით იცვლი შენს სახეს, მეც შემოდგომის ფოთლებივით- ფერადებს, გარჩევ, აზრს რომ უკარგავს ეგ სიცივე ყველაფერს,ამჩნევ?! თუმცა ხასიათს ეს მიმკობს და ვერაფერს ვავნებ,