შემოდგომის პეპელა(თავი 6)

-ქალბატონო თინა,დიდ ბოდიშს გიხდით ამ ინციდენტისთვის. ვაცნობიერებ რომ შეცდომა დავუშვი და თქვენც და თქვენი ქალიშვილიც უხერხულ მდგომარეობაში ჩაგაგდეთ. დროს მოგცემთ რომ გაერკვეთ, თუმცა გთხოვთ შეცდომის გამოსწორების უფლება მომეცით. ეცადა ეს უხერხული და

გაყიდული ღირსება (19 თავი)

მია ცრემლებად იღვრებოდა, ვერ იჯერებდა რომ მის წინ კახა იდგა, საღსალამათი და თავისუფალი, ცოტნე დაძაბული იდგა და მიას თვალს არ აშორებდა

მკვლელი ანგელოზები. (7)

არც შემიხედავს ვინ იყო ან რა იყო ,ერთადერთი რაც თავში მიტრიალებდა ამ ოთახიდან გასვლა იყო,ხოდა ასეც მოვიქეცი და პირდაპირ კარისაკენ გავიქეცი! გაძრომა ვცადე ,მაგრამ მე სულელმა ისიც ვერ გავიააზრე რომ ესე ადვილად არავინ არ გამიშვებდა ,მაგრამ იმდენად

ჯეჯილის ვარდი

სხივს გავყევ, მზეს ჩავყევ, ერთსა მას გზათასა, ნათელსა ქუესკნელსა მას ცასა ცათასა, კარიბჭით სოფლად ანდრიას, მათესა, უფალმა ჯეჯილში ვარდი დათესა.

ჯანდაბა! ჩემი უფროსი შემიყვარდა. (თავი X)

ძალიან მომწონხართ ელეონორა და მადლობა ყველაფრისთვის. - კარგი რა ჩემო გოგო. მეც ძალიან მომწონხარ და იცი რა ხდება,როცა ელეონორას ვინმე მოსწონს? - მისვამს კითხვას ეშმაკური გამოხედვით,მაგრამ სწრაფადვე ამატებს. - ის ყოველთვის ეხმარება მას. როცა,რამე

მეხუთე პალატა (თავი მეოთხე)

სიტყვა საგიჟეთი,იმ სიტყვათა კრებულს განეკუთვნება რომელიც ჩემში ზიზღის გრძნობას იწვევს,რადგან რეალურად ხალხის მიერ მოხსენიებულ საგიჟეთში გიჟი არავინაა.იქ არის ხალხი,რომელმაც ვერ გაუძლო მძიმე ცხოვრებას მათივე სუსტი ნერვებით და ახლა უწევთ ამ

ყველაფერი რაც შენგან დამრჩა

ზოგჯერ ისე ხდება ხოლმე, რომ ჩვენდაუნებურად ვაგვიანებთ, თან ძალიან.გამოვტოვებთ ხოლმე ხშირად ისეთ მნიშვნელოვან, დასამახსოვრებელ და უბრალოდ ძვირფას დღეებს, წუთებს და საათებს საყვარელ ადამიანთან ერთად ეს შორს ყოფნა კი ბევრი გვიჯდება.რადგან ამავე დროს

შთაგონების წყაროდ თქმული შალოს ბაღი

ჩემი სახლიდან ორი, სამი სახლის მოშორებით არცისე დიდი ბაღია სადაც ბოსტნეულიდან დაწყებული, ხილამდე დამთავრებული ყველაფერია.არემარე ფერადია, იქ ყოფნა ძალზედ გესიამოვნებათ.შორიდანვე იგრძნობა გლეხთა შრომისუნარიანი

შემოდგომის პეპელა (თავი 5)

უეცრად მკლავში ხელი ჩაავლო და მთელი ძალით ჩაიკრა გულში მასზე ორი თავით მაღალი ბიჭი-შეკრთა,საერთოდ არ ელოდა მსგავს ქმედებას,ჯერ კიდევ ვერ აცნობიერებდა რა მოხდა,რომ ყურში ჩასჩურჩულა მაჭავარიანმა

დრო სიკვდილამდე

ჰაერში ნელა მიმარწევდა, ოდნავი ნიავი მიფრიალებდა თმას, სუნთქვა აღარ მიჭირდა, გული აღარ მტკიოდა, ფიქრი აღარ შემეძლო, აღარც ის ადამიანები მახსოვდნენ, ვისაც ვტოვებდი ხორციელ სამყაროში. სიკვდილის ხმა ჩამესმოდა ყურში საამოდ, თითქოს მიმღეროდა მონატრებულ