სისხლიანი საშობაო ზღაპარი

- ხომ შეიძლება სადმე, ვინმემ საჭმელი გაიმეტოს ჩემთვის, თუმცა არა, ვის აინტერესებს თავშესაფრიდან გამოქცეული მარტოსული გოგო.- ამით გამოხატავდა თავის სიძულვილს დედამიწის მიმართ ადამიანი, რომელსაც სასაწაულების უკვე აღარ სჯეროდა.

უკანასკნელი კოცნა (16თავი)

მკლავში ხელი წამავლო და სახლისკენ ისე წამათრია რომ ჩემი თმისთვის ხელი არ გაუშვია, მე მთელი ძალით ვეწინააღმდეგებოდი მაგრამ ვერაფერს გავხდი,

მიუწდომელი სიყვარული ნაწილი-13.

მიპასუხა ზანტად და წარბის აწევით დამხედა ,რაზეც პირი მოვხურე. ოთახში გამიყვანა და საწოლზე ფრხილად დამაწვინა და შემდეგ ისიც გვერდით მომიწვა და უბრალოდ დაიძინა. მის მშვენიერ სახეს ვუყურებდი, რომელსაც მთვარის სინათლე კიდე უფრო მიმზიდველს და ლამაზს

...და მზე ამოვიდა (პირველი თავი)

და აი ჩვეულებრივი დღე გათენდა, მაგრამ ჩემს გულში მაშინ არ თენდებოდა. ადგომა არ მინდოდა. წვიმდა. ციოდა. იმის იმედით, რომ ჯერ ჩემი ადგომის დრო არ იქნებოდა, საწოლთან მდგარ ტუმბოდან, ჩემი ტელეფონი ავიღე და საათს დავხედე. ათი საათი იყო. ავდექი და

წერილი, რომელიც ვერ გავუგზავნე

ჩემი ხარ, ჩემი ჩემი ჩემი ჩემი! ვაიმე, როგორ მომწონს ეს სიტყვები და ისიც თუ როგორ ჟღერს ისინი. ჩემი ხარ, მე კი შენი და არასდროს მომბეზრდება ამის გამეორება. არც იმის, რომ მიყვარხარ. ძალიან მიყვარხარ. და მართალია ამას ბოლო დროს ერთმანეთს ისე ხშირად

სიყვარულის სახელით (ნაწილი 3)

დრო გადიოდა ,მარიტა მშვენიერი, ქალი რომელსაც,მუცელიც დასტყობოდა, მუშაობდა და მისი მომდომებით, ახლ მწვერვალებს იპყრობდა,ირგვლივ კი,ათასი ტრიალებდა, მის გამო,სიცოცხლეს რომ გაიღებდა, მაგრამ მარიტა, რისი მარიტა იყო, ვინმეში რომ გაეცვალა სიყვარული.

სასრულეთი (თავი 28) +18

პირველი ბაღები, რომლებიც უტილიტარულ მიზანს არ ემსახურებოდნენ და სასიამოვნო სანახაობას წარმოადგენდნენ, გაჩნდა ძველ აღმოსავლეთში, სადაც ბაღი კლიმატური პირობების გამო დიდ როლს ასრულებდა. ბრწყინვალე ტროპიკული მცენარეების წყალობით ბაღმა ხელოვნების ისეთი

ლაღიძე!მომაჯადოე! (მესამე თავი)

მარი,რომ ნამტირალები დავინახე სიბრაზემ მძლია ვიცოდი ის არაკაციიყო დამნაშავე გავეკიდე ტირილით ძლივს მაგებინებდა თუმცა გამართლდა ალექსანდრეს გამოიყო ასე მინდოდა ავსულიყავი და ჩამომეთრია მეცემა და ისე მოეხადა ბოდიში მაგრამ არ გამიშვა ისეთ მდგომარეობაში

ოცნება: ავსტრალია ( 2. გაქცევა )

თავს ძალა დავატანე და წამოდგომა ვცადე მაგრამ არ დამანებეს, მხარზე ვიღაც ფრთხილად შემეხო და ადგომის საშუალება არ მომცა. -ნუ გეშინია, კარგად იქნები! - იმდენად მზრუნველი ხმის ტონი ჰქონდა მთლიანად გაყინულს საოცარი სითბო ჩამეღვარა გულში. რამდენიმე წამში

ლაბირინთი (სრულად)

თითქოს ბრძანებასავით გაისმა მისი ხმა და ერთიანად მოვეშვი.არ დამიძინია.ნაკანის მშვიდ სუნთქვას ვუსმენდი და მის სურნელს კარგად ვიმახსოვრებდი.უცებ ჩემს გვერდით მწოლიარე გოგო,სწრაფად წამოჯდა,კანკალი დაიწყო და ძირს ჩაცურდა.ფეთიანივით წამოვხტი ფეხზე,დიდი