მეზიზღები არაბულო (თავი 5, ნაწილი 2)

თვალები გაახილა თუარა ერთ ადგილას გახევებულ არაბულს დააკვირდა, რომელიც შოკისგან ვერც წინ ადგამდა ნაბიჯს და ვერც უკან. შემდეგ მის წინ მდგარ არანაკლებ გაოცებულ მეგობრებს, რომლებსაც ვერ გაეგოთ ლოლიტას გამოცოცხლება ცხადი იყო თუ სიზმარი. რადგან დრო ისე

მგლის გული(8-შავ-თეთრი სამყარო)

ნელა მივუყვებოდით მანქანას ,რომელთანაც საშუალო სიმაღლის ბიჭი იყო მიყუდებული. ჯერ სახე არ უჩანდა ,რადგან თავი ჰქონდა ჩახრილი,მაგრამ მალევე ამოწია თავი და მეც დავინახე როგორი იყო....რა ვთქვა? მონაყოლთან შედარებით უფრო მკაცრი ჩანს,მაგრამ არაუშავრს..ეს

სხვისი ცოლი (10 თავი)

მია გაოცები შეყურებდა თორნიკეს, ჯერ ისევ დაბნეული და დამფრთხალი იყო, მასთან მიმართებაში, თორნიკე კი ღიმილნარევი სახით შეყურებდა მას -აქ რას აკეთებთქო-დაუღრინა მიამ ბიჭს როცა აზრზე მისვლა შეძლო და მიაბჯინა თაფლისფერი თვალები მის ჭაობისფერ თვალებს -ეგ

ნოსტალგია

ახლა ისე მომერია ნოსტალგია, შემომაწვა ისევ ყველა ფიქრი. გრძნობამ გულში გაიელვა წამით, უწამესად შევიგრძენი წუთი.

გვიან

მაშინ, როცა იტყვი კარგო "ვბედავ, ნეტავ, ვნახო კარგ დროს". როცა გულში ჩუმად მნატრობ,

არულით ნამღერი ნაამბობი) /სრულად/

2222222222222

კეთილდღეობა სახელად სიკეთე

ყოველთვის ისე რატომ ხდება, რომ ერთმანეთს განიკითხავენ? სხვაზე ბევრს საუბრობენ, ჭორავენ და მიწასთან ასწორებენ.ასეთებისთვის მთავარი მხოლოდ ლაპარაკი, ჭორაობა და მზესუმზირის ``წკაპუნია`` აღიარებული მნიშვნელოვან პრივილეგიად როცა საქმე არ

ფიქრები

საშინელებაა როდესაც ფიქრობ,რომ მარტო ხარ. შენს პრობლემებთან მარტოს რჩები.იცი,რომ ვინმეს თუ უამბობ მოგეშვება და დაგეხმარებიან, მაგრამ არ გინდა რომ ვინმე შეაწუხო.არ გინდა,რომ შენი პრობლემებით ვინმეს თავი მოაბეზრო ან ზედმეტად დატვირთო და ამ ყველაფერს

დროის სასჯელი (თავი მესამე)

6 თვის შემდეგ დირექტორი შეგვიცვალეს ასევე შეცვალეს თანამშრომლებიც, მხოლოდ მე და რამდენიმე ადამიანი დავრჩით ძველებიდან, ეს ახალი დირექტორი ოლეგი ძალიან შეუბრალებელი პიროვნება აღმოჩნდა ნამდვილი დესპოტია, ის ავალებს თანამშრომლებს რომ პაციენტებს

ვნების მსხვერპლი #დასასრული

- რა მიქნა შენმა სიყვარულმა, ნინო? - ჩაიხუტა ქალი, თავის მკლავებში მოიქცია მისი სუსტი სხეული, მთელი სახე დაუკოცნა. - ხედავ, ვინ ვარ? ოდესმე მართლა გიფიქრია, რომ მე შენ ყვავილებს მოგიტანდი? პრო/ჭობად მეჩვენებოდა და მიტყდებოდა. რა პონტია, ამხელა კაცმა