სიყვარულმა იცის (13 თავი)

2 თვე გავიდა ნინის და პაპუნას ქორწილიდან და უკვე სასწაული სიახლეები იყო. თაფლობის თვე პარიზში გაატარეს, შემდეგ ნინის დაჟინებული თხოვნით ბოდრუმში წავიდნენ. იქიდან ჩამოსულებმა კი მშობლებს სიურპრიზი გაუკეთეს და ნინის ორსულობა ახარეს. ერთი შეხედვით

არის

არის მომენტები როცა სუნთქვა გიჭირს, როცა იგუდება ირგვლივ არე-მარე. არის ტკივილიც და არის მწუხარებაც, როცა გაგთელავენ შენზე უფიქრელად. არის სიხარული ტკივილ ნარევი, და როცა სევდა უფრო ავსებს მონატრებას. გულის გატეხილის ცდილობ შეწებებას, როცა

ჩვენ (ნაწილი 5)

ცოტა გამიკვირდა და იმედგაცრუებაც ბიგრძენი, რაღაცნაირად მეწყინა კიდეც, მაგრამ არც კი შემიმჩნევია -არ გაბედო მისი ხსენება, ახლა კი აქედან გაეთრიე, ჩემთან აღარ გაგივა, ან მოკვდები ან მშვიდობით წახვალ. გოგონამ ჩანთა აიღო, შიშს ვხედავდი მის თვალებში

ან გავიმარჯვებ ან მოვკვდები (2)

ლატის ფანჯარაში შემოსულმა მზის სხივმა,თვალი გამისწორა და სიცოცხლე მისურვა. იოცნებეო მითხრა,იოცნებე,იქნებ აგიხდესო.ნელა წამოვიწიე საწოლზე,ამ დროს ექთანი შემოვიდა და თბილი პლედიც შემოიტანა -ავადმყოფობა არ მეყოფოდა,ახლა სიცხითაც უნდა დავიტანჯო -ჩუმად

Him and I(თავი3)

-მხოლოდ მადლობა?-უკან გამომყვა და გამაჩერა - გვირგვინიც ხომარ დაგადგა ჩემი გადარჩენისთვის? -იოანე მქვია შენ? -სახელი გკითხე? -რატო მესწერვები? -კითხვაზე კითხვით ნუ მპასუხობ იოანე-

გიჟი გოგონები (4)

მთელი გზა მობუზული ვიყავი რაც ეს ბიჭი გამოჩნდა ჩემ ცხოვრებაში ყველაფერი თავდაყირა დამიყენა არა მია მოეშვი მასზე ფიქრს ვსო .. სახლში მისულს თვალში წითელი ვარდები მხვდება წერილთან ერთად წერილს ვნხსნი და გაკვირვებისგან ხმას ვეღარ ვიღებ :

ჩვენ (ნაწილი 4)

ჯოშუა ფეხზე წამოდგა, დასისხლიანებული იყო. დიეგო:მოიბოდიშე ჯოშუა:უკაცრავად, ეს ვინ ჯანდაბაა და დიეგომ ისევ უთავაზა სახეში -გააკეთე რაც თქვა ჯოშუამ ბოდიში მოიხადა და გაუჩინარდა. მშიშარა იდიოტი.

არასდროს თქვა არასდროს თავი მესამე

რას ვაპირებთ? - მოსამართლესთან ურთიერთობა მაქვს... იღიმის ვიკა კი გაუჩერებელ სიცილს იწყებს, ხტუნვა ხტუნვით მიდის ეკასთან და კისერზე ეკიდება. - ანუ საქმე ჩვენია? - მთლად ეგრეც არაა, ხომ გითხარი რაღაც სასჯელი მაინც ექნება, შეიძლება

ან გავიმარჯვებ ან მოვკვდები (1)

განსაკუთრებული სილამაზე აქვს გაზაფხულს,თითქოს ახალი სიცოცხლე იბადება,საწყისად გვევლინება და სულს შთაბერავს გამოფიტულ და გაყინულ ბუნებას.მარტო ბუნებას კი არა ადამიანსაც,მხოლოდ მისი ფერები გაცოცხლებს.შეხედავ გადათეთრებულ, გადავარდისფერებულ ხეებს

მარტო დარჩენილს

მარტო დარჩენილს სიკვდილს ვნატრულობ ბავშური ფიქრები მაწვება ცოხვრების არსზე ეს მე მგონია რო ვსიყვარულობ არადა არავარ არაფრის აზრზე