უკანასკნელი ამბორი +18 (თავი 1)

" თითოეულ ადამიანში სახლობს დემონი, მთავარია შენში იგი გააღვიძო... ზოგჯერ ისინი არასასიამოვნო მომენტში გვატყდებიან თავს და უმეტესწილად კი სრულიად ნაცარტუტად აქცევენ ჩვენს ყოველდღიურ ყოფას."

ვნებების ქარცეცხლში

მე ტაისია ვარ, (თუმცა ძირითადად მაინც ტასოს მეძახიან) ახლა ჩემს ისტორიას კითხულობთ.ვერ გეტყვით რომ ერთფეროვანი ცხოვრება მქონდა... ყოველთვის ვფიქრობდი რომ საინტერესოდ ვცხოვრობდი და ამ ცხოვრების აღწერა ლამაზადაც შემეძლო. მინდა ცოტა პატარა მონაკვეთი

სიცრუის სადგური 5 (18+)

მარტოდ დარჩენილი სოფი დიდხანს იჯდა აივანზე და აზრების ჭიდილს მისცემოდა. მომავალი, რომელიც ლევანთან ერთად შეიძლებოდა აეწყო, გაცილებით ლამაზად და მიმზიდველად გამოიყურებოდა, ვიდრე კოსმეტოლოგად დარჩენა და მთელი ცხოვრება ხელფასიდან ხელფასამდე გროშების

მოტაცება ქართულად (9 თავი)

პოლიციის განყოფილებაში მარიანა და მისი ოჯახი სრულ გაურკვევლობაში ჩავარდნენ, გოგონას ბრალს უყენებდნენ განზრახ დამამძიმებელ გარემოებაში მკვლელობის მცდელობაში

თეოდოსია პირველი ნაწილი- სამეფო /სრულად/

" მზის სხივებში ჩამალული ოცნებები ყოველთვის ცხადი ხდება, რადგან მათ სითბო კვებავს ადამიანურ სულის წამოძახილს. მისი მზერა ცივია. შეხება კი ძალიან თბილი. სამზარეულოს შუაგულში ახალგაზრდა, წითურთმიანი ქალი ფუსფუსებს, რომელსაც თავის მეტყველ სახეზე

ცხოვრება მოულოდნელობებით (დასასრული)

გეგა გიჟივით მიაქროლებდა მანქანას, ისე მიადგა კატოს ბინას ვერც კი გაიაზრა, ნერვებმოშლილმა მანქანის კარი ჩაკეტა და სადარბაზოში შევარდა, ლიფტის მოსვლას არ დაელოდა, კიბეები სირბილით აიარა და გაბმული

არ შეგიყვარებ. 13თავი

იმ წამს იცით რას მივხვდი? მე დამაინეს მიმართ გაჩენილი გრძნობა მასთან ყოფნას მაიძულებდა. ყოველ ჯერზე, როცა სადმე მივდიოდი, მე გზის ბოლოს ხელში დამაინე მრჩებოდა, თითქოს ცხოვრებამ ყველაფერი

სიგიჟის ზღვარზე (2 თავი)

მიამ კარგა ხანს გონს ვერ მოვიდა და ვერ იაზრებდა ეს ყველაფერი ცხადი იყო თუ სიზმარი, დაბნეული მისჩერებოდა ბნელ სივრცეს და ყველაფრის თავიდან გახსენებას ცდილობდა

პაზლების ქურდი XI /აჩრდილებზე მონადირე/

- რამდენი ხანია რაც მითვალთვალებ? - ხმა ჩამიწყდა. - არ გითვალთვალებ. ვცდილობ დუდაევისგან საფრთხე აგარიდო, როცა მასთან გავასწორებ ანგარიშს, შემდეგ წავალ. - სად წახვალ? - სიტყვები ღამის სუსხში გამეფანტა, მგონი შიგნეულობაც.

ატმისფერი წიგნაკი (ნაწილი 1)

ისე მინდოდა მეყვირა, რომ მთელ მსოფლიოს გაეგო ამის შესახებ. გზა აუღელვებელი ნაბიჯებით გავაგრძელე, თითქოს არაფერი გამიგია. არ მინდოდა ვინმეს რამე შეემჩნია და იმიტომ.