მწვანე კეტი და ლურჯი ბოტასი (თავი 2)

მეორე ღამე იყო. უკვე უნდა დამეძინა რომ მოვიდა წერილი ვიფიქრე tekno boom-ი, ან რომელიღაც სხვა იყო. მაინც შევამოწმე და ნიკას მოეწერა: -ბოდიში

საიდუმლოს ფარდა მალავს.თავი 4.

-მწარე ტკივილის მიუხედავად,ცხოვრება გრძელდება და აუტანლად ვითვლით ამ ცხოვრების დაწყევლილ წამებს.ცხოვრება სასტიკი თეატრია,რომელიც გვაიძულებს გაუძლოთ ტკივილს.

''ვარსკვლავბიჭუნას''

როგორ გაგვიფრინდი ასე, ახლა გაგიცანი კარგად.. სულში ტკივილებად დამდევ, გულში მონატრებად მყავხარ...

ყველაფერი რაც მე მინდა (თავი 10)

კი ვიცი უცნაური სახელია ,,ფორთოხალი“, მაგრამ ფორთოხალს ისეთ ადამიანებს ვუწოდებთ, რომელიც ციხეში არ მჯდარა, არავინ მოუკლავს და მაინც ამ ,,კანონიერებს“ შორის პარპშობენ. საერთოდ არაფერი არ მახსოვს, მხოლოდ ის

ურეკის მზის ქვეშ ( თავი X)

-ვუღიმი და ვხედავ ირაკლის,რომელიც ჩემკენ მოდის და ჩემს შეზლონგზე ჯდება. გაოცებული ვუყურებ მის სახეს,რომელიც ძალიან ახლოსაა ჩემთან,მერე გარემოს ვათვალიერებ და ვხედავ,რომ ყველა ჩემი მეგობარი რუჯის მისაღებად წევს თავზე მაისურ გადაფარებული. თვალები

ტანჯული ერი.....

ნდობა გამქრალი, სისხლი გამშრალი, გული დაღლილი და გადაღლილი, სული დაბალი კაცი მაღალი, აღარ არსებობს აქ სამართალი...

დეპრესიის დღეები

წერა არის ის რაც მეხმარება დეპრესიისას რომ დავძლიო ძლიერი ტანჯვა ცხოვრებისა და მიყენებული ჭრილობები მარტოობისა

მერამდენედ, ლი?! /სრულად/

"ახლა მინდა, ლი ხელები მოგაწვდინო, თუმცა ვერ გწვდები... მინდა შენთვის სიტყვები გავიმეტო, თუმცა შენამდე ეს ფრაზები ვერ მოდის... იქნებ ხელები დამიმოკლდა ან ის გამბედაობა, რომელიც მაშინ გაქრა, როდესაც შენ წახვედი და ხანდახან კვლავ ჩემკენ მოილტვოდი?!

ერთად ყოფნა შეუძლებელია...1 ნაწილი.სრულად

ახლა უკვე სხვა იყო ფიცხელაურების მემკვიდრე.როგორ არ უნდოდა, როგორ არ ეცადა,მაგრამ მაინც ვერ წავიდა იმ აზრის წინააღმდეგ რომ ბიზნესს ჩასდგომოდა სათავეში. უფრო მეტიც ახლა ცივსისხლიანი მკვლელი იყო.ახლა საკუთარი თავის თვითონაც ეშინოდა...ახლა საბოლოოდ

იცი გავიზარდე

იცი გავიზარდე და მე ბავშვობა მომინდა, ის დრო მომნატრებია როცა დავნარნარობდი,