სიცრუის სადგური 1

ადგილი, რომელიც სოფის მომავლის ყველაზე დიდ იმედად ესახებოდა, სადღესასწაულოდ მორთული მასპინძლობდა მუსიკის მოყვარულებს. ამ კონკურსისთვის მთელი ექვსი თვით ადრე დაიწყო მომზადება და თავიდანვე სერიოზულად მიუდგა.

დედას

და სადღაც საზღვრებს იქეთ, სული ეწვებათ ემიგრანტ დედებს, და სადღაც საზღვრებს აქეთ, უხმოდ ტირიან მათი შვილები.

მოსაღამოვდა.

ჩემსა და შენს შორის არისს რაღაც რაც არასდროს გაგვაერთიანებს და არც არასდროს დაგვაშორებს, ჩემსა და შენს შორის არის რაღაც რაც ვერ გახდება ჩვენ. ღამეები იმაზე ფიქრში დამთენებია, როგორ შეიძლება გიყვარდეს და არუყვარდე ან პირიქით????

ღამე

აივანზე ვდგავარ, სიგარეტით ხელში და არ ვფიქრობ. ვუყურებ ტაქსის მძღოლს რომელიც უიმედოდ ზის მანქანაში და ელოდება კლიენტს რომელიც არ მოვა. რატომ? იმიტომ რომ ღამეა. ვუყურებ როგორ უიმედოდ უკიდებს სიგარეტს და ფიქრების მორევში ღრმად ეშვება. ფიქრობს

პანდემია და ადამიანები

სრულიად მოულოდნელად, რაღაც ერთ წამში შეიცვალა ჩვენი ყოველდღიურობა და ამის მიზეზი ვერაგი ვირუსია.როგორი უცნაურია არა, სამყარო? როცა არ ველოდებოდით, მაშინ მოხდა ყველაფერი და დაირღვა ყოველდღიური, გადატვირთული, ენერგიით სავსე რუტინა.

ბაბუაწვერას სინდრომი

"ისეთი შეგრძნება მქონდა, რომ თითქოს ეშმაკებმა მომავალი ამიკრძალეს. სულის კედლებზე აბსტრაქტულ ნამუშევრებს ქმნიდნენ და შიგადაშიგ, რაღაც რიტუალის მაგვარად ჰღაღადებდნენ. ნუგეშის გრძნობა კი სადღაც ბნელ კუთხეშია მიგდებული, რომელსაც უკვე აღარავინ აქცევს

ქარმა ფოთლები შემომაყარა

სევდით შეპყრობილს,მწირსადა ეულს ქარმა ფოთლები შემომაყარა, მოვიდა ჩემთან უნაზეს ქროლვით მოვიდა ჩემთან და გამახარა.

მიტოვებული 4თავი

-ლიზაა შეიძლება შემოვიდე?კარზე დააკაკუნა ზურამ და ოდნავ შეაღო. - კი კი შემოდი, აი მზად ვარ უკვე, ინვესტორები სად არიან? იმედია ჩემს ლოდინიში არ გადაიფიქრეს ხელშეკრულების გაუქმება, თან ზურას ელაპარაკებოდა და თან პარალელურად თავის თავს ათვალიერებდა

ტყუილი მილიონ დოლარად *5*

კარებზე ორივე ხელით აბრახუნებდა,სათვალთვალოში იყურებოდა,მაგრამ მაინც დაუღალავად ურტყამდა ხელს რკინის კარებს.- ლანააა!!!მისი ღრიალი მთელ სადარბაზოში ექოსავით ისმოდა,რამოდენიმე წუთიანი ბრახუნის შემდეგ კი ნება იბოძა მასპინძელმა კარი გაეღო და მის წინ

ფერები. თავი 4

ჩემი სახელია. აქ თქვენს დასახმარებლად ვარ გამოგზავნილი. როგორც იცით, ერთ-ერთი თქვენგანის ოჯახი საფრთხეშია და სამი საათი გაქვთ, მათ გადასარჩენად. ახლა კი წამომყევით, თორემ გაფრთხილებთ, რამე თუ მოხდება, პასუხისმგებელი არ ვარ...