მათანელ /პროლოგი/

- ზოგჯერ სულაც არ არის საჭირო ადამიანები ერთმანეთს სცნობდნენ.- თქვა მათანელმა და თავისი თლილი ხელებით თმები გვერდზე გადაიყარა.

მოულოდნელი

შენი მონატრება შემომპარვია, განწყობაც წამსვე დაეშვა ქვევით, მე დღეს ვინატრე

***

სევდა... სურვილი... სასწაული... ხსნა...

ან გავიმარჯვებ ან მოვკვდები ( the end )

თავის ამაზრზენი წვა მთელს ორგანიზმს მატკიებდა,თვალები ძლივს გავახილე.კარგად ვერ ვსუნთქავდი,ვერც ხელს ვამოძრავებდი.

სიყვარულმა იცის (14 თავი)

- დედა არავინ არ მყავს საიდან მოიგონე ახლა ეს _ თიკომ უკმაყოფილოდ ამოიოხრა და ძლივს გამოექცა თამარს, კიბეები სწრაფად ჩამოირბინა და ავტობუსსაც მიუსწრო გაჩერებაზე. მთელი გზა უამრავი ხალხის აურზაურში მაინც მოახერხა რეალური სამყაროდან გამოთიშვა და

რა იცი

სხვის ტკივილს რომ ვერ აღიქვამს ცივი გული, აღარც გვიკვირს კაცს გაუჯდა ბუნებაში.

მეზიზღები არაბულო (2 თავი)

- რატი თუ შენ ხარ იცოდე მოგკლააავ!- დავიკივლე ყვირილით მაშინ როდესაც რატის დიდი ხელები მეცნო. - ხოო მე ვარ ჩემო სიყვარულო და სიგიჟემდე გამიხარდა შენი ნახვა- როგორც იქნა დამსვა და მეც შევტრიალდი ჩემი დაქალის მომავალი ქმრისკენ. - არანორმალური ხარ,

ურეკის მზის ქვეშ ( თავი I)

თვალის გახელამდე წელზე ვგრძნობ, ვიღაცის ძლიერ მკლავს. სიზმარი მგონია, მაგრამ შემდეგ ვფხიზლდები და ვაანალიზებ, რომ გუში ირაკლის მხარზე თავ ჩამოდებულს დამეძინა და ხელიც, ჩემს წელზე, ამ უკანასკნელს ეკუთვნის. ამის განალიზებისას ვკრთები და ვხედავ, როგორ

საბედისწერო ქალი (სრულად)

ისეთ მონატრებას განვიცდი,რომ ვერ მეგონა,თუ არსებობდა ამაზე მეტი. სამყაროს ერთი დასალიერიდან გამოწოვილ ტკივილებს მთელ სულზე ნაკაწრებად ვგრძნობდი და სისხლად მომდინარე მოგონებები ძალიან ღრმა, მტკივნეულ ნაკვალებებს მიტოვებდა.

Sky

ჩემი ცხოვრება ორ ნაწილადაა დაყოფილი პირველი - სადაც ვცოცხლობ, მეორე..