უკანასკნელი წერილი ელისთვის...

მისი ბედნიერების საიდუმლო მხოლოდ რამდენიმე კათხა ლუდი იყო და ღიმილი, ღიმილი რომელსაც ის ყოველდღიურად ჩემგან ითხოვდა... ღიმილი, რომელიც არაფრად მიმაჩნდა მის დაკარგვამდე. გამომშვიდობება ელთან არ ნიშნავს დასასრულს...

მარილისი |6|

ყველაფერს უშვებ ხელს, იმის შიშით, რომ თან არ გაიყოლო და იკარგები კიდევ უფრო შორს , გაუგებრობაში . თან მიგაქვს იმედები, გაუზიარებელი სითბო და სიყვარული , კეთილი სურვილებით გავსებული გული. მაგრამ, შენ უკვე იქ ხარ, სადაც ეს ყველაფერი არაფერში სჭირდებათ.

მიტოვებული 6 თავი

-არა ხო ჩემი ძმა ხარ იმენა რაა და მაგრად მიყვარხარ მაგრამ ღირსი იყავი ტო მადლობა უნდა გადავუხადო იმ ზურას რო ვნახავ იმენა დაგამშვენა რა, გაცხარებული ელაპარაკებოდა ლექსო და თან იცინოდა. მართლა გული მომეფხანა მიუხედავად იმისა, რომ ცოტა ზედმეტიც კი

Despair

სამყარო.მმმ.....სამყაროვ, ჰო სამყაროვ,-შენ გესაუბრები. ყველა ადამიანის გარემოს რომ ალამაზებ, ზოგიერთისას კი ამახინჯებ, ცდილობ ადამიანს ერთი მთლიანი ლამაზი გარემოცვა შესძინო, ან სულაც ის გარემოცვა გაუნადგურო, რომელიც ადამიანმა, პიროვნებამ თავისივე

სიცრუის სადგური 10

მეორე დღე განსაკუთრებული მღელვარებით დაიწყო სოფისთვის. გარეგნული სიმშვიდე ჩვეულებისამებრ არ ემთხვეოდა შინაგან არეულობას, წინააღმდეგობაში მოდიოდნენ. არც ლევან მდივანი ნერვიულობდა მასზე ნაკლებად. ყველანაირად გვერდში ედგა და ამხნევებდა.

იმედის სხივი 2

უკვე დადგა ჩემი დაბადების დღეც, ჩაქრა სანთლებიც და ჩაფიქრდა ოცნებაც რომელსაც უკვე წლებია უცვლელად ვოცნებობ... -სად იყავი? თანაც როგორი წვიმა იყო

ყველაფერი რაც მე მინდა (თავი 2 და 3)

ისიც მოეწყო და გაიტრუნა. მე Alan Walker-sing me to sleep დავიწყე, ეს იყო ნიტას საყვარელი სიმღერა, რომელსაც ძილის წინ ვუმღეროდი ხოლმე. სიმღერას მოვრჩი. საკუთარ თავს ვერ ვუჯერებდი, მომეჩვენა თითქოს თავიდან დავიბადე, თითქოს გულის რაღაც ნაწილი შემევსო.

ფრთხილად შეარჩიე ოცნება, რადგან შეიძლება ახდეს (თავი 11)

უკვე ბევრს საუბრობდნენ ელენე და ნოა მათ სიყვარულზე თუნდაც წვიმაში. ელენემ ისევ დაურეკა მშობლებს და რაც მამამ ერთი კვირის წინ დაავალა იმაზე უარი უთხრა ნოას გამო.

სიყვარულმა იცის (4 თავი)

ლევანს მთელი ღამე თვალი არ მოუხუჭავს. სულ ნინის სიტყვები ახსენდებოდა და ნერვები ეშლებოდა საკუთარ თავზე. მართლაც და რაუნდოდა იმ გოგოსთან? სხვაც ბევრი დაუნახავს ბარში მარტო მჯდომი, თუნდაც ჭიქით ხელში, მაგრამ ასეთი რეაქცია სხვა დროს არ ჰქონია.

თოვს თოვს

თოვს,თოვს, ფიქრი მიაქვს დროს, სადღაც უმალ ქრება შორს. ფიქრები მიტეხს ღამეს, მაგრამ რა ვუყოთ თვალებს,