აპრილის დაბადება დეკემბერში -თავი 2-

დაჩი მაჩაბელი ჩემი ძველი მეგობარი გახლავთ, დაახლოებით ორი წელია რაც გერმანიაში გადავიდა და იქ ააწყო თავისი ცხოვრება, მასთან არც ისე დიდ ხნიანი მეგობრობა მაკავშირებს, თინისგან განსხვავებით, მაგრამ საუკეთესო იყო რჩევების მიცემაში, დარიგებაში და მასთან

ყაყაჩოს იმპერია მე-3 თავი

ყველანაირი ემოციის დაბლოკვას ვცდილობ,როდესაც ქვეწარმავალივით მეხება და მისრიალებს მკერდიდან კისრამდე დაძარღვული ფალანგები. მოულოდნელობისა და სიამოვნებისგან ბაგეებს კვნესა სცდება და ტანზე ჟრუანტელი მაყრის. დაღალულ, თუმცა სიამოვნებისგან მდნარ თვალებში

ვალენტინა -4- +18

- მუჰამედი მოვიდა მთასთან? გულწრფელად ჩამეცინა ცნობილი ფრაზის გაგონებისას და თავი მსუბუქად დავუქნიე. - ასეც შეიძლება ითქვას. თუმცა მთას ნაკლებად, უფრო ჭირვეულ ბავშვს დაგიძახებდით.

მექანიკურად! (10 თავი)

თათას მადა გაუქრო ლევანის სიტყვებმა. ჩანგალს უაზროდ ატრიალებდა ხაჭაპურში. რა კარგად ჟღერდა ლევანის მიერ წარმოთქმული სიტყვები-,,ეს კი თათაა,ჩემი შეყვარებული’’.თათას ამ სიტყვების გახსენებაზე ჟრუანტელმა დაუარა,მერე რა,რომ ეს ფარსი იყო და ლევანმა მხოლოდ

მომნატრებიხარ

შენზე ფიქრები ქარს გავატანე და ახლა მხოლოდ მარტოობას ვგრძნობ

მოულოდნელი მოლოდინი (თავი 5 )

ხელებს მიცურებდა ან თმებში ხან პეხებზე და საერთოდ მოეშვა ჩემი სხეული და მისი მორჩილი გავხდი.ელვის სისწრაფით შეიხსნა ქამარი. ყველა მისი მოძრაობა უაზროდ სექსუალური მეჩვენა ლამის ჭკუიდან გადავედი მისი სურვილით. ორივე ხელი საჯდომისკენ წაიღო და

დარაბებს მიღმა (თავი 5)

შაბათს იმის და მიუხედავად, რომ ლექციებზე წასვლა ესიკვდილებოდა მაინც ინამუსა და სულ იძულებით მიღოღდა უნივერსიტეტში. პირველ ლექციაზე შესულს ლექტორის მიერ ახალი მასალის ახსნის სტილი

ჭირვეული (თავი 3)

- მიზეზი რომ გქონდეს, აქვე დაიწყებდი თავის მართლებას - თავის მართლებას არ დავიწყებ რადგან ისედაც ვიცი რომ მართალი ვარ - ყველაფერთან ერთად ჯიუტი და ამბიციური ხარ, ყველა ნეგატიურმა თვისებამ შენში მოიყარა თავი როგორც ვხედავ- ამრეზით უთხრა ლევანმა და

თავდავიწყებით შემიყვარდი (თავი 13)

- მარიამი გიყვარს? - მესმის ქეთოს  საოცრად ჟღერადი ხმა. ნიკას ისე უყურებს თითქოს რაღაცაში გამოიჭირაო. გულისცემა მიხშირდება ყურებშიც კი ვგრძნობ აჩქარებულ პულსს. თოთქოს სისხლი სისხლძარღვს კი არა მე მეჯახებოდეს. გული მილიონჯერ მიცემს პასუხის მოლოდინში.

ტყუილი და სიმართლე

ყოველდღე ჩემს თავს ძილის წინ და დილაობით ვატყუო, რომ ყველაფერი კარგადაა და არაფერი მომხდარა, მაშინ როცა სამყარო თავზე მენგრევა? როდემდე? როდემდე უნდა მოვიტყუოთ თავები?