სიყვარულის ქალღმერთს(დეას)

შენ ხარ ამ გულის სუნთქვა, მე ვარ უაზრო ტიპი. არ მსურს შენგან განმუხტვა, სიყვარულს შევურიგდი. შენ ხარ ამ გულის ცეცხლი, მე ვარ ნაპერწკლის მსგავსი. შენ ხომ ყველაფერს შეცვლი, ეგ გული ჩემში დავსვი. მე შენ მიყვარხარ, დეა, შენ ხომ ხარ სითბო სრული. ხარ ამ

სიყვარულის კაქტუსი 9

საბა , გვანცა ჰომ ჩემი მამიდაშვილია? -ჰო მაგრამ ელენემ ჰომეს არ იცის -რომგაიგებ მოგვკლავს - მარტალი ხარ , კუბოს ზომებს წინასწარ ავიღებ ...

მოულოდნელი მოლოდინი (თავი 2)

-ლილე, მოპირდაპირე მხარეს ვიტრინიდან ვიღაც ტიპი გიყურებს -მე?!- გამიკვირდა, გრძელ მრავალ დასაჯდომიან სკამზე ვისხედით ერთმანეთს პირისპირდა მე ვიტრინას ვერ ვხედავდი. -ხო.. მემგონი დაევასე- გაიცინა ქეთამ - ღადაობ?!..ამ ფორმაში თუ ვინმეს დავევასე ალბათ

***

იყო ნაზი ღამე, ნაზი სიო ქროდა და სინაზეს თოვდა... იდგა ჩუმი წამი სიყვარულით თრთოდა, ფიფქი ფიფქს ეტრფოდა...

არ შეგიყვარებ. 3თავი

-ახლა კარგად მისმინე შე ცინგლიანო. აკოსთან მიახლოებას კაირა მისთვის თვალის გაყოლებასაც ვერ დამიშლი. მასზე ფიქრსაც ვერ ამიკრძალავ გასაგებია! საერთოდ ვინ მიგდიხარ! ვინ ჯანდაბა ხარ აკოსთან ურთიერთობას რომ მიკრძალავ?

მე შენ და ცხოვრება (თავი 6)

ბათას ხელი მოვკიდე და ოთახში შევათრიე. -რახდება ნაკანო?-უკვე საძინებელშიც მეპატიჟები? ყურები ვცქვიტე და თვალები ლამის გადმომცვივდა. -ოცნებას კაცი არ მოუკლავს ყიფიანო

თავდავიწყებით შემიყვარდი (თავი 12)

ნიკა კი ჩემს ზემოდან ექცევა და თვალებით კონტაქტს არ წყვეტს. ამ მწვანე ფერში ღრმად ვიძირები. ნიკა თავს უფრო და უფრო მიახლოვებს. ის ისაა უნდა მაკოცოს, რომ მკერდზე ხელს მსუქად ვადებ და ჩემგან შორს ვწევ. მისი კლანჭებიდან თავდახსნილი ამაყად ვდგები და

მექანიკურად!(2 თავი)

-გაფიცებ,რანაირად მოახერხე?-შეწუხებული ეკითხებოდა კატო და თან მალამოს ეძებდა კარადაში-აჰა,ეს წაისვი და იმდენად აღარ აგეწვება-იპოვა რასაც ეძება -შენი ძმა შემოვიდა და ხმამაღლა დაიძახა,უცებ ისე შემეშინდა,თავი ვერ შევიკავე და გამივარდა-უხასიათოდ

სიცარიელე {3}

რომ ვეღარ იგრძნო ზურგის წვა მაგ დროს შებრუნდა თავდახრილი ქალისკენ და ზედმეტი ფიქრის, თუ სიტყვის გარეშე მიაკრო ტუჩები ქალის რბილ ბაგეებს. ხელი დუტის ქვეშ წვრილ წელზე მოხვია,

არარაობა/არაფერი

სამწუხაროა, რომ ჩემი ცხოვრება მე არ მეკუთვის. სინამდვილეში ჩვენს თავს ჩვენვე ვუქმნით დაბრკოლებებსა და პრობლემებს. საერთო ჯამში ჩვენი ბედნიერებაც და უბედურებაც დიდ წილად ჩვენი ბრალია და ამ ბრალს ჩვენ ვაკონტროლებთ.