ცოდვების ხარჯზე... (თავი 6)

ათ წუთში მართლაც ჩაიარეს მოსწავლეებმა, კიდევ რამდენიმე წუთში კი თავად სოფიოც გამოჩნდა, მოსაცმელს ისწორებდა ბეჭეებზე და რამდენიმე წამში სანდროსაც აესვეტა წინ. -ახლა მაინც დამდებ პატივს და გამაგებინებ ჩემგან რა გინდა?

თმენის ვალდებულება - X

დღე მეორე ნიტას წასვლით და კეკეს კივილით დაიწყო, წვიმდა, საშინელი ტალახია, ფეხი სულ დამისველდა, ყოველთვის როდესაც წვიმა იწყებს რაღაც დაძაბული ვარ, პირველი დღე გამახსენდა კეკეს კივილი, კეკეს ხმა,

საქორწილო კაბა (3 თავი)

თორნიკე ისე იყო ნაცემი რომ ფეხზე დგომა ვერ შეძლო და სკამზე დაეშვა უღონოდ, მე გული შემეკუმშა და ცრემლები წამსკდა-რა გინდათ ჩემგან-ამოვიტირე და აკაკის ავხედე რომელიც მას უყურებდა ზიზღით-ამ ტიპს შეეშვები მარტივად

სიყვარული

მისი სხეული,სახე და საერთოდ ყველაფერი ჩემთვის სამყაროა რომლიდანაც ვცოცხლობ და რომლითაც მიხარია..ძალიან მენატრება...ვეღარ ვითმენ...მინდა მისი სახე დავინახო პირდაპირრ...აღარ მინდა სიზმრებში დანახული სახე რომელიც მანუგეშებს...

არჩევანი თავი 10

ცოტა არ იყოს გამიკვირდა მაგრამ დავრთე ნება ჩემთან დაწოლილიყო , ისევე მეფერებოდა თმაზე როგორც მიშომ იცოდა მართლა მალე დამეძინა ისე ტკბილად მეძინა როგროც დედასთან ჩახუტებისას ვიცოდი ხოლმე

დრო {4}

-დათვერი პატარა? -ჰო. -ყურებამდე იღიმოდა, თან აბჭყვიალებული თვალებით შესცქეროდა გიგანს. -ბჭყვიალა ხარ, სულ ბჭყვიალებს შენი თვალები…

სისუსტეებიდან- გასხივოსნებამდე !

არ შეიძლება ,რომ მხოლოდ გულით ან ტვინით იმოქმედო შეძლებისდაგვარად ორივეს შერწყმა უნდა მოახდინო. სხვასთან ბრძოლა მარტივია იცი მისი სუსტი მხარე და შეგიძლია დარტყმაც მიაყენო , მაგრამ საკუთარ თავს დარტყმასაც ვერ მიაყენებ

რა არის სიყვარული

“სიყვარული დაუმორჩილებელი ძალაა. როდესაც მის კონტროლს ვცდილობთ, გვანადგურებს. როდესაც ვცდილობთ დავატყვევოთ, გვიმონებს.როდესაც ვცდილობთ გავიაზროთ, გვტოვებს გზააბნეულს და იმედგაცრუებულს.”

აკრძალული სიყვარული (მეთორმეტე თავი)

-მია ჯაფარიძე თანახმა ხართ ცოლად გაჰყვეთ თორნიკე კილაძეს?იყოთ ერთად ჭირში და ლხინში??? ... ბედნიერებასა და მწუხარებაში??? .. სანამ სიკვდილი არ დაგაშორებთ??

ემოციების მსხვერპლი (სრულად)

სტანდარტულად უხერხული სიჩუმის გამო, თავი სულაც არ მიგრძვნია ცუდად, პირიქით ერთმანეთს თვალმოუშორებლად ვაკვირდებოდით და აზარტში შესულები, სულაც არ ვგრძნობდით რაიმე კომპლექსს. სახეზე მშვიდი გამომეტყველება ჰქონდა, არ იკითხებოდა არც ირონია, არც აღელვება,