თბილისის ბაზარი (1 ნაწილი)

ისტორია ოჯახზე, რომელსაც გადარჩენისთვის ბრძოლა ოთხმოცდაათიანი წლების თბილისში უხდება. მათ მდგომარეობას მოახლოებული სამამულო ომის საშიშროებაც ამძაფრებს. მათ წინაშე სასწორზე დევს საკუთარი ბედნიერება და გარშემომყოფი ადამიანების სიცოცხლე.

დოროთე (თავი მესამე)

ვერაფერს მიხვდა რადგან გადაწოლილია თავის დარდში... დაზიანებულ ფეხზე გავხადე და გავუცვალე ფეხსაცმელი. უჰ შვება ვიგრძენი, ახლა სადაც მეტყვიან იქ წავალ ასე არხეინად, თანაც იქნებ იმ მძარცველ ქალბატონს მივაკვლიო გზა.

დათმობის ამბავი

მე და შენ ვთამაშობთ ჭადრაკს ფიქრებში წავაგებ. ფიქრებშიც ნამდვილად წავაგებ და შენი სიცილი, ავი და ლამაზი,

ჩემი ბრალია (გაგრძელება)

-ანა ! ვიღაც უნდა გაგაცნო! საუკუნე მოანდომა სანამ მობრუნდებოდა იოანე მოუახლოვდა მისი ხელი ხელში დაიჭირა და ლოყასთან აკოცა -საყვარელო გაიცანი , საბა ერისთავი! ჩემი მომავალი პარტნიორი

***

ისევ ჩემზე ვწერ, რადგან ჩემს თავს ვიცნობ მგონია. სხვაზე რა ვწერო? ჩემივე თავს ზოგჯერ გავურბი.

მარტო' სული 29 თავი

-24/7 ზე ხაზზე ვიქნები თუ რამე დაგჭირდება მაშინვე დამირეკე და შენთან გავჩნდები -მადლობა-გაეღიმა ნიცას -არაფერზე ინერვიულო... -ვეცდები -ყველაფერს მოვაგვარებ! -ვიცი!

გაცრუებული იმედები

ვინ ვარ? და ის ვარ, ვინც უნდა ვიყო! შენ თუ ვერ იგებ, შენ თუ ვერ ხვდები. შენი საზომით თუ მზომავ მხოლოდ, ამაში ბრალი არ არის ჩემი.

არასწორი ოცნებები

ჩემი ცოლი ლამაზი ქალია. დიდი უძირო და სევდიანი, მწვანე თვალებით. როცა თვალებში ვუყურებ სხვას ვეღარაფერს ვამჩნევ. ჩემი ცოლი დღესაც ისეთივე აღფრთოვანებას იწვევს ჩემში, როგორსაც მაშინ, როცა ის პირველად დავინახე. მაგრამ დღეს მის თვალებს სულ უფრო

***

არ ვიცი რას ელი, რა გინდა? და თითქოს ნერვებით თამაშობ. გადაღლილ ღამეებს გაფანტავ და ცდილობ სიტყვებით გამართო... ცარიელ სიტყვებში იმედებს არავინ დაეძებს იცოდე.

სამი მთვარე

ხოდა ქარები რას დამაკლებენ? აფრააშვებულ გადაღლილ ხომალდს? მე ტკივილების ოკეანეში თავი ქალღმერთი მგონია როცა.