სადგური ნომერი ექვსი (თავი ორი)

რაც არ უნდა იყოს, მარტო ამადაც ღირს ეს სახლი, რომ ამ ცაზე უამრავი ვარსკვლავი მოსჩანს._ ცას უყურებდა ვამპირი. ყველამ ცას ავხედეთ. სიმართლეს ამბობდა, ქალაქის სინათლეებიდან შორს ცა ისეთი გულახდილი და გულწრფელი იყო, რომ გულის გულში გადამალულ წითლად

ნოსტალგია

ისევ ვათენებ ღამეს, ისევ მადარდებს ფიქრი რამდენი ხანია გიცდი... რამდენი ხანია გიცდი....

• • •

უკვე ყველაფერი სულ ერთია, გულში ცეცხლიც ვეღარ დამინთია,

მარტო' სული 27 თავი

-რა გინდა ჩემგან თორნიკე პირდაპირ მითხარი-დაღლილი ხმით უთხრა ნიცამ და ზედმეტად მიუახლოვა -იცი რაც მინდა!- აუღელვებად უთხრა თორნიკემ წამიერად მზერა გაუსწორა -ყალბი ქორწინება!-ბრაზნარევი ტონით უმისამართოდ თქვა გაღიზიანებულმა გოგონამ უკან დაიხია -

ძვირფასო ქმარო [ რედაქტირებული] (სრულად)

იყო და არა იყო რა... იყო ერთი, სიყვარულით და ბედნიერებით შექმნილი ოჯახი. ბევრი გადაიტანა , ბევრს გაუძლო მათმა სიყვარულმა , მათ ბედნიერებას ერთი რამ აკლდა, პატარა არსება, რომელიც მათ სიყვარულს გააძლიერებდა და ამ სიყვარულის ნაყოფი იქნებოდა.

კომენტარის გარეშე (თავი 7)

როდის შეიცვალა მისი რწმენა? მართლა დაკარგა იმედი? თუ უბრალოდ გაიაზრა, რომ ზღვარი შავსა და თეთრ ფერებს შორის ასეთი მკვეთრი აღარ იყო?

ქაღალდის ჭიქა (თავი ორი)

აროს თვალებში მზის ფერი ყვითელი ნათება ელავდა. არა, ეს არ იყო რაღაც უბრალო ფერმკრთალი ლუმინისცენცია. ეს სულ სხვა რამ იყო... იგრძნო, რომ ვეღარ სუნთქავდა. ცდილობდა და ჰაერი აღარ ავსებდა მის ფილტვებს......

სარკევ სარკევ მითხარი (თავი ორი)

გათენდა?_ თავი ისე წამოყო ანამ, როგორც მდინარის გვერდზე მზეს მიფიცხებულმა ანკარა გველმა იცის ხოლმე. მძაფრ სურვილს, რომ ეს ქარაფშუტა გოგო გამემწარებინა ვერაფრით ვერეოდი.

ტყუილებს მიღმა (ნაწილი 7)

-აუცილებლად, სხვაგან თუ არა ქორწილში მაინც, მთელი სტაფი ხომ დაპატიჟებულია... ტანში გაცრა, ერთსაც და მეორესაც, მაგრამ ერთმა იცოდა, რომ სტაფის წევრებს აღარ მიეკუთვნებოდა, მეორემ არა! -ნახვამდიის...

ბიჟუტერია (სრულად)

აკადემიის სტუდენტებს ვერაფერს ვეკითხები, მრცხვენია. არ მიყვარს დაცინვა. მაგრამ, თან ხელოვნებაც ძალიან მაინტერესებს.