პარკის სკამი

პარკში, ძველ სკამზე იჯდა ჯულიო — მოხუცი კაციშვილი, რომელიც ცხოვრებაში ბევრი ტკივილი და გულსაწყვეტი ჰქონდა განცდილი. ერთ დღეს მის გვერდით ჩუმად ჩამოჯდა ელენე — ახალგაზრდა გოგონა, რომელიც გარესამყაროსთან კომუნიკაციის და ცხოვრების სჯეროდა დაკარგული.

შეუძლებელი სიყვარული (სრულად)

ერთ სოფელში ცხოვრობდა გოგონა სახელად ელენე და ბიჭი სახელად ნიკა. ისინი ბავშვობიდან მეგობრები იყვნენ, თუმცა წლების შემდეგ ეს მეგობრობა ნამდვილ სიყვარულად გადაიქცა. ელენე და ნიკა ერთმანეთის გარეშე ცხოვრება ვერ წარმოედგინათ.

ქაღალდის ჭიქა ( სრულად)

უცნაური რამეა იცით გალავანი? მაგალითად ბედნიერ ადამიანებს ის სულ არ სჭირდებათ. ასეთები სამყაროს არსად ემალებიან. მაგრამ ტკივილგადატანილი ხალხი სულ აგურ _აგურ იშენებს გარშემო მსგავს გალავანს....

კოცონთან მოსაყოლი ამბავი (3) (სრულად)

- ხოდა ლინდა მოგიყვებათ უფრო საშიშ, სისხლიან და გიჟურ ისტორიებს - ისეთი დარწმუნებით ამბობს ვერა თითქოს მთელი ჩემი წარსული გიჟური, სისხლიანი ისტორიების მატიანე იყოს. ან იქნებ არის კიდეც...

კომენტარის გარეშე (თავი 12) – დასასრული

_შენ ალექსანდრე დარჩია ხარ._თითები ფრთხილად აასრიალა მის თმებში._მთავრობის სპიკერი, პროფესიონალი მანიპულატორი. კაცი, რომელიც უძრავად დგას, სანამ სხვა ადამიანების სამყარო იწვის, რადგან დიდი სურათი უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ინდივიდუალური მსხვერპლი.

სადგური 6 ( მეხუთე თავი)

ვიდექი და დაჟანგულ კარს გაოცებული ვათვალიერებდი. ამის გარდა ალბათ ყველაფერს ველოდი. რა უნდოდა მას შუაგულ ტყეში? ან რას ნიშნავდა სადგური ნომერი ექვსი?

კომუნისტი

დამეწყრილი სოფელი გავიარეთ და ვიწრო ხეობით მთებს შორის გავედით. თორღვა რომ არა ნამდვილად ვერ ვიფიქრებდი მსგავს ადგილას გავლა თუ შეიძლებოდა. ხშირი ხეებით შექმნილ ტალავრიდან და ტრიალ მინდორზე გავედით. მეწყრით დაფარული სოფლის შემდეგ ეს ადგილი ნამდვილ

კომენტარის გარეშე (თავი 11)

_უხილავობის არსი ისაა, რომ...ორივე მიმართულებით მუშაობს. ვერ გხედავენ ის ადამიანები, რომელთაც ებრძვი, მაგრამ ისინიც ვერ დაინახავენ შენს გვერდით დგომას, ვისაც იცავ. _ვიცი, აპლოდისმენტებისთვის არ ვაკეთებ...ახლა გაქვს მთელი ისტორია. გამოიყენე, როგორც

სულ მე’ფერები (|ნაწილი)

დროის შეგრძნება მქონდა დაკარგული ავტობუსიდან რომ ჩამოვედი ნახევრად მძინარე და სახლისკენ დავიძარი.თავს იმდენად დაღლილად ვგრძნობდი არაფრის ძალა აღარ მქონდა,როგორც ყოველთვის

ტყუილებს მიღმა (ნაწილი 10)

-გააეეთრიეეე!!!! კიდევ ერთი ძლიერი დარწყმისგან კაცის მკლავმა შეაკავა მჭიდროდ მოკუმული მუჭი, ქალი მისკენ მიიზიდა და ისე ძლიერად ჩააფრინდა მის ტუჩებს, ქალის გაწეულმა წინააღმდეგობამ ვეღარაფერი დააკლო, პირიქით თითქოს გაიტყუა კიდეც ქალის სხეული