კონსტანტინოპოლი (სრულად)

საღამოს ფერი ედო გარემოს, ყველაფერი სიმშვიდეში ჩაძირულიყო. მზის ბოლო სხივებს ეთხოვებოდა მოყინულ მთებზე აღმართული, მუხის ხე. შუაღამემდე გაწვიმებას არ აპირებდა, გზის მშვიდად გაგრძელება შეეძლო.

ისევ

და ყველაფერი ისევ მთავრდება,ტკივილი ისევ მიხსნის იარებს.აუტანელი გულის ხმაური და სუნთქვა მეკვრის...სრული სიბნელე საბნად მეხვევა და უკვე შიშის გრძნობაც დავკარგე,მთვარის შუქიც კი ვეღარ შეაღწევს

გაქცეული /5/

შუაღამეა ბნელა, მთვარის შუქი კი ფანჯრიდან მკრთლად აღწევს და სახეზე დაგნათის. ძალიან ღრმად გძინავს. იმდენად ღრმად, რომ ვერც კი ამჩნევ კაცის ჩრდილს, რომელიც შენი საწოლის თავთან აღმართულა და ფრთხილად უგდებს ყურს შენი ძილის რიტმს.

ბგერები (სრულად)

–შორიდან,დიდი ხნის მანძილზე,მხოლოდ შენი ხმა მესმოდა და ისე დაგიჩემე,ვერც გავიაზრე. უმისამართოდ დაგეძებდი, ყველა ქალს ვუსმენდი,თუმცა,ბგერები,რომელიც ყველასგან განგასხვავებდა, სხვას ვერ ექნებოდა,თუნდაც,მსგავი..

სამიზნე || (თავი 3)

-ანუ არ უარყოფ რომ გარეთ ვიღაც დაგრჩა. -მაგის უარყოფა სისულელეა და ეგ შენც იცი, მე გამოგზარდე, ნუ გავიწყდება. -მაშინ მითხარი რა გინდა მისი სახელის სანაცვლოდ. -არაფერი, ერთადერთი თავისუფლება შეგიძლია მაჩუქო.

საყვარელი მატყუარები (ნაწილი 2)

-სად გარბოდი ერთი?-ხმაში ბრაზი ერია. თვალები რომ გავახილე უკვე მის მანქანასთან ვიდექი -აქ დაჯექი მოდი-წელზე ხელი მომხვია და მანქანის საბარგულზე შემომსვა. თვითონ რაღაც ჩანთა ამოიღო მანქანიდან და ჩემ გვერდით დადო. -მაჩვენე ხელები-ჩემ ზურგს უკან დამალულ

პრეზიდენტის მრჩეველი.(1)

პირად ურთიერთობებში ვარსკვლავებს ნამდვილად არ ეთამაშებოდა, შესაბამისად, საუკეთესო რამ ცხოვრების გასახალისებლად მისთვის ყოველთვის კარიერა იყო. პატარა კომპანიაში მუშაობით დაიწყო, ჩვეულებრივი ფირმა იყო , ტანსაცმლის ქსოვილებზე მუშაობდნენ.

მუდამ მარტოობის ქარი ქროდა

ყველა ნაბიჯს უნდა გამოცნობა, ზოგჯერ სხვა ხეა და სხვა ნაყოფი, ისე გამომგლიჯეთ ყველა გრძნობა, როგორ დამრჩებოდა გასაყოფი.

სითამამე თუ მოქმედება? (მეოთხე თავი)

-ვსო დავკარგეთ-დანანებით დაიყვირა ალექსამ და ჩემზე მიუთითა, მათაც გაეცინათ და ბარისაკენ მიბრუნდნენ, ეს იმიტომ თქვა რომ ცეკვა ძალიან მიყვარდა და როდესაც კლუბში ვიყავით არარსებობდა ვინმესთვის ყურადღება მიმექცია, უბრალოდ სასმელი მეჭირა ხელში,

მია -5-

-ლიზი,ხანდახან ცხოვრება გვიმზადებს ისეთ რაღაცას რისთვუსაც მზად არ ვართ,მაგრამ მაინც გვაიძულებს ,რომ მამაცად და მყარად დავხვდეთ. შენ არ უნდა იყო ახლა ასე,პირიქით შენი პატარასთვის უნდა იბრძოლო და მისთვის იყო ძლიერი.