სამოთხის ჯოჯოხეთს ვუწოდე ცხოვრება

დამსხვრეულ სარკის წინ გავყურებ ჩემს თავს და ბავშვობამ რამდენი სიწმინდე მომპარა. ცრემლებში ტალღისებრ თვალებს, რომ შეასკდა წარსულის ვარდები ეკლებად მოსჩანდა.

მე და ჩემი გრძნობები

ეს გრძნობები გულს, გონებას გამუდმებით კლავს სიყვარული არასოდეს არ მადებს მის მკლავს. გულს ნაღველი აწვება და მას უკიდებს ალს. ის თავის დარდს თავის მიწის დიდ სიღრმეში ფლავს. მთვარის შუქზე მე ვწერ ლექსებს, ველოდები მას. ის მიპირებს ბასრი დანით გულის

მე ის მჭირდება! (1)

ფიქრებში გართული გვერდითა მაგიდას გავკარი ფეხი და წავბორძიკდი სასმელი მთლიანად გადავასხი მას,მინდოდა მიწა გამსკდარიყო,თურმე უფროსი იქ იდგა -შენ ხარ ახალი არა,რაარის ახლა ეს დღესვე გაგაგდოთ?

არჩევანი (1)

ლააშა ერთი სართულით მაღლა და ოდნავ მარცხნივ ცხვრობდა და ყოვეთვის ხედავდა რა ხდებოდა თამარის აივანზე, თამარს აკვირდებოდა და ეღიმებოდა, ღამის ორი საათი იყოო და ჯერ კიდევ განათება იყო თამარის

ჯაშუში (თავი 16)

ბელგიაში რამდენიმე საათში ჩავიდნენ. იქვე ტაქსი გააჩერეს ნიკამ თავის მოკრძალებულ სახლში წიყვანა, რომელიც ქალაქ გარედ იყო. ულამაზესი ტყე და ბუნება, სუფთა ჰაერი და რაც მთავარია სიმშვიდე.-ვიფიქრე მოგეწონებოდა

ბავშვობა

ერთხელ ვიხრჩობოდი. მაშინ ცურვა არ ვიცოდი. კლდიდან გადმოვხტი. წვიმისგან მდინარე ადიდებული იყო და შედარებით სწრაფად მოედინებოდა, ამიტომ ვეღარ ვახერხებდი ნაპირზე გამოსვლას. რაც უფრო ვცდილობდი

შენი თითებით გამთბარ დეკემბერს,ვერ შეედრება აგვისტოს სიცხე

შენი თითებით გამთბარ დეკემბერს,ვერ შეედრება აგვისტოს სიცხე მე შენ მიყვარხარ,იცი,არ მესმის,ამის გამო რომ ერთ დროს გამკიცხე შენი მშვენებით გამთბარ იანვარს,ვერ მოვატანებ მზით დამწვარ ივლისს

უნებლიე შეცდომა (10 თავი)

-არაუშავს, ლაშამ მომაცილა_მხრები აიჩეჩა გოგომ და გვერდით მიუჯდა -რახდება?ყბებდაჭიმული შესწორდა დივანზე მჯდარი კაცი და ვერც შეამჩნია როგორ მოუჭირა დაჩიმ ბეჭზე ხელი.-ლაშამ რატო მოგაცილა?

მთვარე, ღრუბელი და სინათლე

შავი ღრუბელი მთვარისკენ მიდის და მგონი მალე ის მას დამალავს. აქ ხიდი არის გრძნობათა მითის, ღრუბელი შავი, მთვარეს დაფარავს. ის მუდამ ებრძვის მთვარის სინათლეს და ხშირად ცდილობს ის მის გაქრობას. ახლა მე გეტყვით თქვენ ერთ სიმართლეს: "ვერ მოვესწრები მე

იყო (suicide)

"იყო და არა იყო რა",მერე არც იყო რაც იყო.დრო მუცელს შენით იყორავს.იყო... და ახლა ნაციხარ კაცივით დაგდევს იარა.არც ნაციხარი კაცი ხარ...იყო... დრომ გადაიარა,შენც ტკივილს ვეღარ აიტან.-სასხლეტი არ აქვს იარაღს.