უნებლიე შეცდომა (6 თავი)

წყნარ კაფეში წაიყვანა ლაშამ გოგო, ისე თბილად ექცეოდა, იმდენად დიდ ყურადღებას აქცევდა ბოლომდე თავბრუ დახვეული დადიოდა ნათია, ეგონა იდეალური კაცი ვიპოვე და ნეტა არ გავაფუჭებდე ყველაფერსო. იმ დღეს ცოტა მოწყენილი ეჩვენა კაცი, საუბარში ვერ იყოლიებდა და

ნუ მეთამაშები!. (თავი 4)

-ვიკუ რა ძაან მომნატებიხარ. როდის გამოდიხარ სამუშაოდ.-ხელი მომხვია და ერთად დავტოვეთ შენობა. -ხვალ და ზეგ ხომ დასვენებებია და მერე გამოვალ. რა ხდება აქ.-ჩემი ყურადღება მხარბეჭიანმა მამაკაცმა მიიპყრო, არ შემობრუნებულა, ალბათ მეჩვენება. -მისმენ

მე აქ ახალი ვარ

თუნდაც სულ მცირე, პირჯვრის წერისას, როცა გულაღმა წევხარ სამართებლის პირზე და ხელების მაგივრად იმედები გაქვს ამოლაგებული თავქვეშ, როცა ბედნიერება ყველაზე სწრაფად განკურნებადი ავადმყოფობა გგონია,

სიგიჟის პიკი

გაზაფხულის პირველი დღე, ღმერთო ყველაზე მეტად წელიწადის ეს დრო მიყვარს არა იმიტომ რომ ზუსტად ამ დროს დავიბადე იმიტომ რომ ჩემს დაბადებასთან ერთად ბუნებაც ახლიდან დაიბადა. დღეს ზუსტად პირველი მარტია ხოდა მეც დილის ექვს საათზე გამეღვიძა, მაშინვე

შენი თვალები

წახვედი? არაუშავს, მე მუდამ თან გაგყვები! მეღიმაბა ამ ხიდიდან გაფრენილს, ცეკვა-ცეკვით, რომ მხვდებიან ტალღები.

შენ, მე გამაგიჟე (თავი 2)

გაკვეთილებმა უინტერესოდ ჩაიარა, მხოლო იყო კითხვები აბა, როგორ გაატარეთ ზაფხულის არდადაგები. აი როგორც იქნა მესამე გაკვეთილიც დასრულდა, ზარი დაირეკა და ახლა სახლში წასვლის დროც დადგა.გადავწყვიტე მათესთვის დამერეკა.

ჩემი ბოსი დემონია! (ნაწილი პირველი)

-სიბრაზე არაფერ შუაშია_ჩემთან ახლოს მოვიდა ხელზე ხელი წამავლო და დამატრიალა_უბრალოდ შენნაირ ქალებს ვგულისხმობ არც თუ ისე ლამაზ ქალებს ვფიქრობ რომ უფრო გამომწვევად უნდა ეცვათ რომ თუ გარეგნობამ

სანდრო (3 თავი)

სასმელი,რომელიც ხელში მეჭირა,სწრაფად დავლიე და ორივე ხელი სანდროს კისერზე მოვხვიე, თავი კისერთან მივადე და მის მოძრაობებს ვმეორებდი,მსიამოვნებდა მასთან ესე ახლოს ყოფნა,მისიი სურნელიც უფრო ცუდად

წარსულის კვალდაკვალ თავი 6

რეზომ რომ დარეკა და ანანურის დაჩაზე მისვლა სთხოვა,ყველამ მიანება საქმეს თავი.მაშინვე მასთან წავიდნენ - გიორგი და ზეზვა ყაზბეგიდან,დათა თბილისიდან. როგორც კი უფროსი ბექაური დაინახეს იქ,დაცვა

გარდაცვლილი პოეტისგან

ეს სიცივე, ეს სიჩუმე, ცხელი ჩაი, წვიმა. პოეზიამ ეს ინატრა, პოეზიის სხივმა. რომანტიკა! ეს ინატრა პოეზიის სიმმა. მარტოობა! აქ იდარდა ჩემი სულის ბინდმა.ჩემი ცივი გამოხედვა აღარავის სწყინდა, უიმედო სიყვარული დარდს და ვარამს მგვრიდა. ამ გრძნობათა დიდი