იმ საღამოს წვიმდა (თავი 3)

ხელში ბიგ ბენის მინიატურულ მოდელს ვათამაშებდი...და აი ის ხმა გავიგე რომლის ლოდინშიც ნერვები დამაწყდა.-რა ხდება? -თუ ჩამოხვალ გაიგებ.-მითხრა და გამითიშა.მისი ხმა მომთხოვნად ჟღერდა.დახეულ ჯინსს

შენ მე დამებედე...(სრულად)

-და ნომინაცია,რომელსაც ყველა ელოდა,წარმოგიდგენთ ჩვენი უზარმაზარი კომპანიის წლის საუკეთესო თანამშრომელი,წლის საუკეთესო მენეჯერი,გაყიდვების საუკეთესო სპეციალისტი თიკა ბერძენიშვილი,მივულოცოთ მას.გამარჯვებულს

მოსიარულე აისბერგის მახეში {5 თავი}

''ქალები კაცების საყვარელი ადამიანები არიან ახალგაზრდობაში, ცხოვრების შემდგომ ეტაპზე - თანამაცოხვრებლები, ხოლო სიბერეში - მომვლელები".“ჯენტლმენია მამაკაცი, რომელთან ერთადაც ქალი აყვავებას იწყებს"

ასეც ხდება ხოლმე (ნაწ.2 სრულად )

ღამის სიჩუმეში გახვეული თბილისი, მიძინებული ქალაქის პოზიციაზე მყოფიც კი ინარჩუნებდა თავის ხიბლს, შესანიშნავი ხედებითა და ძველი იერით. წყვდიადში გამოჩენილი სავსე მთვარის ფონზე, ამ პატარა ქალაქში მყოფი

ცის არტ ყელა (დასასრული)

- იმ დღეს ალავერდის ტაძარში მივდიოდით, იმ დღეს ჯვარი უნდა დაგვეწერა, უფლის წინაშე უნდა მეღიარებინა ჩემი სიყვარული.. ვერკა, დათი და ნიკა მოგვყვებოდნენ უკან , ეს დღე შენთვის სურპრიზებით

Love is in the air (სრულად)

როგორი წარმოგედგინათ პირველი შეხვედრა თქვენი ცხოვრების მამაკაცთან?მსუბუქი ავტოავარიით?მოულოდნელი ფეხისდაცურებით? თუ ახალი ,ახალგაზრდა,უცოლო ბოსით?მეც,თქვენს მსგავსად,

მარადიული გრძნობა

ნინა ბეჯითი მოსწავლე იყო სკოლაში, ყველაფერს აკეთებდა მისი მომავლისთვის, მას ყავდა ისთვის საყვარელი ადამნიანი რომელიც დაიღუპა, მისი სიკვდილის მერე კი ყველასთან ცდილობს ურთიერთობა არ დაიწყოს, რადგან

ნუ მეთამაშები.! (თავი 8)

მეორე დღეს დილით გეგამ და კრიტიმ გამომიარეს.-აბა როგორ ხართ.-მანქანის კარები დავკეტე და ღიმილით ვკითხე.-ოჰო ვიღაცას გუშინ კარგი ღამე ქონდა.-სიცილით გამომხედა გეგამ.-დებილო-მხარზე ხელი დავარტყი.

ტყუპები

ბავშვობის მოგონებებიდან, ამდენი წლის შემდეგაც კი ამ ფრაგმენტს ყოველთვის დიდი სიყვარულით ვიხსენებ და თითოეულ წამს სათუთად ვუფრთხილდები. შემოდგომის მიწურულს, როცა მთელი სოფლის მოსავალი

ჩემი გონება!

-ვიცი მთვრალი ვარ,-მგონი გავგიჟდი,-რა მწუხარეა ჩემი ოცნება,-ქრიან ოცნების თეთრი ნავებიც,-უკან მიყვება ჩემი გონებაც.-ქარი-ქარია მე კიდევ მე ვარ,-თითქოს ერთია ეს მზე და მიწაც.-რა ვქნა? სიცოცხლე თუ მიხარია,