ლუკა კუხიანიძე - წვავს ლამპიონი სველ გრძნობებს, და...

არა წვიმს, დნება. მე წინანდელივით მინდება გაშლილ ხელის გულებში შენი მხრები დავტიო, ტუჩები გავშალო... მერე ძველეუბრად წვრილი ტუჩები

საოცნებო პრიზები შეყვარებისთვის (დასასრული)

-დასრულდა- პაუზით ჩაილაპარაკა სანდრომ- ეს ნიძლავი დასრულდა.-ღამის განათებაზე ეშმაკურად აუელვარდა თვალები -რას გულისხმობ-დაინტერესებულმა გადახედა მიამ სანდროს გაცისკროვნებულ თვალებს. -იცი რაღაც აზარტში შევედი და გადავწყვიტე ახალი ნიძლავი დამედო-

ნაიარევი

ნაიარევი გახსოვს რომ წვიმდა? გაწვიმდება იცი, ამაღამ, ნესტიან წუთებს შემოდგომის სუნი აუვა, მე კი დასასრულს ვერ ვუპოვნი ვიცი ამ საგას და ჩემს ოთახში ჩასახლებულ უცხო აურას,

გთხოვ, მიპოვნე... (სრულად)

-არა მე შენი წამოსახვის ნაწილი არ ვარ. -ანუ არ ვგიჟდები? -არა ნუ ღელავ. - გაიცინა და გზა განაგრძო, მაგრამ რატომ ჩანდა ეს უცნაურად? -ისევ იქ მივდივართ შენ რომ თავიდან მიგყავდი? -უბრალოდ მენდე.

ნუთუ ტერორისტს შეუყვარდა (4)

-გეუბნებოდი, რომ გაჩერებულიყავი, მაგრამ შენ მაინც შენსას აგრძლეებდი. -შენ არ გინდოდა, რომ გავჩერებულიყავი, ხომ ასეა? -მე რას გეუბნები და შენ რას. -არ იცრუო ხომ ასე იყო.-საცდელი მზერა მომაპყრო და მეც ხმა ვერ ამოვიღე.

იყავი ჩემი საყვარელი [თავი 7]

სწრაფად მიაყარა, ვალი მოიხადა და მაქსიმეს მოქმედებას დაელოდა. დააფიქსირა როგორი თვალებით უყურებდა თეთრებში გამოწყობილი ქალი მის გვერდით მდგომ მამაკაცს და ეს ძალიან არ მოეწონა. თავი ზედმეტად იგრძნო, თითქოს იქ საერთოდ არ მდგარიყოო. თვალებით სჭამდა

ღამის სტუმარი [9] დასასრული

მეორე დღესვე ააკითხა მეუნარგიამ სახლში მაშოს. ნოდარის და ონოს მისი ხელი თხოვა. ნუცუბიძე გაოცებული უყურებდა შეყვარებულს, სიხარულით აღარ იცოდა სად წასულიყო. მაგრამ ასე მალე ბაქარის გადაწყვეტილება მაინც აოცებდა. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ

უწყვეტი კავშირი (სრულად)

ეს ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდი განძია, ან შეიძლება იყო კიდეც. აღარაფერი დამრჩა.. ამ ტკივილს რომ ჩაწვე და-ძმობა უნდა იცოდე, რომ გაიაზრო მე რასაც ახლა, წერის დროს ვგრძნობ ტყუპისცალის არსებობის მნიშვნელობა უნდა იცოდე, თუ რაოდენ დიდია კავშირი და

დაკარგული სიმშვიდე ( 6 )

-ბოდიშს მიხდი სითავხედისთვის და ისევ იგივეს აკეთებ ... ნუთუ დაგაკლო ქალბატონმა ნინამ ზრდილობა (გამიღიმა და თვალებში შემომხედა, მე ვერაფერს ვეუბნებოდი) -არა უბრალოდ დედამ კარგად მასწავლა რომ ცოლიან კაცებს უნდა ვუფრთხილდე გაბრაზებულმა გავხედე რამაც

ჩემი დაგარქვი (1თავი)

-უიმედო და ცრემლ მომდგარი, თვალებით, გავსცქერი არემარეს, ჩემს წინ მდუმარედ ჩამწკრივებულან, დიდი ვებერთელა მთები, რიმლებიც თითქოსდა ჩემგან შველას ითხოვენ, თითქოს ახრჩობენ ყელში სასტიკად მიბჯენილი, ღრუბლები!