Iceheaven 2/The one with The Howl

გრინეიჯი (Greenage) იყო პატარა,მშვიდი ქალაქი,სადაც ბლექვუდების ოჯახი ცხოვრობდა.მოსახლეობის 99%ს ადამიანები,ხოლო დნარჩენ 1%ს ელფები შეადგენდა.ა დამიანთა უმეტესობას არ მოსწონდა ელფები,იმიტომ რომ ფიქრობდნენ,რომ ისინი დემონური არსებები იყვნენ მათი

მეზობელი,ქმარი და საყვარელი(6)

-ტანსაცმელი მჭირდება სხვათაშორის და ხვალ უნივერსიტეტში უნდა წავიდე დილით! -სტუმრებს ვის უტოვებ? -ანჩო თავად გიპოვის ასე რომ არ მოიწყენს -საით? -შენი საწოლი მომეწონა და სხვაგან დაძინებას არ აპირებ! - საძინებელში შევიდა და კედელზე თავისი ფოტო რომ ვერ

ანკა (2)

გიო დასნეულდა, ავად გახდა მძიმე მდგომარეობაში ჩავარდა ნეტა რა გადაარჩენდა მას? გიო შეძლებული ოჯახის შვილი იყო სოფელში. ნუ თავკაცის შვილი ამიტომ მისი მკურნალობა არ უჭირდათ საუკეთესო ექიმებთანაც კი ჰყავდათ მაგრამ ექიმებმა ვერაფრით გაიგეს რა დაემართა

მწვერვალზე ასვლა არჩევითია, ჩამოსვლა- გარდაუვალობა

ჩემი მამაპაპისეული სახლიმთაში დგას,არაგვის პირას. ერთ დროს დიდ, მჭიდროდ დასახლებულ სოფელში დღეს თითო-ოროლა სახლიღა შემორჩენილა და იმათგანაც ზამთრობით სულ რამდენიმედან ამოდის კვამლი. ჩვენი სახლის უკან კი, უზაარმაზარი მთა დაყუდებულა. მახვილი თვალი

სუსტი ძლიერი (მეორე ნაწილი)

თავს ვერ ვიმორჩილებდი და თვალსაც ვერ ვწყვეტდი იმ ადგილს, სადაც ეს პატარა გოგონები მეგულებოდნენ ამ აღვირახსნილი მამრების გამრთობებად. უცებ, დავინახე ერთ-ერთმა, ოთხში ყველაზე ახალგაზრდა და საკმაოდ შეხედულმა მამაკაცმა ხელი როგორ შეუცურა მაყვლისთვალება

FILTHY 2 (+18)

-შენ რა კარების ჩაკეტვა დაგავიწყდა? -მომიბრუნდა ზეინი. -მაპატიე, ისე ვიყავი რომ ეგ სულ დამავიწყდა. -არაუშავს ჰანი სახლში გავაგრძელოთ. -მითხრა და მომშორდა. გადავიხარე რომ კარი დამეკეტა როცა გავსწორდი ზეინს მივუბრუნდი. ქამარში ხელი დავავლე რომ ჩემკენ

ა.ა (3)

დილას ტელეფონის გამაყრუებელი ხმა მაღვიძებს, რომელიც დაახლოებით 20 წამი გრძელდება. ძილს ვერადა ვერ მოვერიე და ხელი საბნიდან მხოლოდ მაშინ ამოვწიე როცა რეკვა შეწყდა. ნახევრად გახელილი თვალებით გადავუსვი სენსორზე თითი. ლილუ მირეკავდა. საათს შევხედე, 7

M.TH.A.E (სრულად)

მეგობრები ერთმანეთს არ ტოვებენ ! ესაა მეგობრობა. აი ასეთი , ყველანაირი მოვალეობის გარეშე.. შეიძლება ცოტა მტკივნეული მომენტებით, მაგრამ იმის იმედით, რომ მოვა . მოვა და ჰაერს მოგიტანს

1 ნოემბერი

მე შემოდგომის ბოლო თვეს დაბადებული უფერული გოგო ვარ! მე შემოდგომის ბოლო თვეს ვუმადლივარ ხასიეთისთვის ფერები მუდამ შავთეთრი მაქვს შეუსაბამოდ თუმცაკი ჭრელი გული დამაქვს გადამალულად.

შეშლილები (3)

შენობის 2 სართულზე ავიყვანეთ ერთერთ ოთახში შევიყვანეთ და ხელი-ფეხი შევუკარით , პირიც ავუკარით. მოსაცმელი გავიძვრე და დაველოდეთ როდის გაიღვიძებდა. 15 წუთში , ბოლო დონის კახპასავით , ფანქრით ჩაშავებული ცისფერი თვალები აააფახურა, ხელში დანაა ავათამაშე.