"მოდი, დავქორწინდეთ.

ღმერთმა დაგვლოცოს, თუ რაღაც ასე." მე, არც ისე მხევალი ღვთისა, ვდგავარ შენ წინ და პირობას ვდებ, რომ არ ვიქნები შენთან ერთად არც ჭირში და არც ლხინში

გიჟების სამყაროში (თავი 2)

როგორც იქნა ეღირსა ადგომა,მოწესრიგდა, ლურჯი ფერის ძალიან ლამაზი კაბა ჩაიცვა,ფეხზე თეთრი კეტები და ძალიან სადა მაკიაჟით შემოფარგლა. საღამოს 5ისთვის ცოტნეს ესემესიც მივიღე რომ ადგილზე იყო,მეც მაშინვე ჩავსვი მანქანაში და ტყისკენ წავიყვანე.

მეზობელი,ქმარი და საყვარელი(8)

-ცუდად ხარ? რომ გიკბინო ? -გადარეული ხარ - მანქანისკენ წაიყვანა ისევ და კარი გაუღო -რას ვიფიქრებდი ამ დალოცვილ მიწაზე თუ დაგიპყრობდი ზურიკელა... მიყვარს საქართველო!-ისე დაიყვირა გააღვიძა ყველა და ყველაფერი .......

ღამე პარტნიორთან [1]

რა დიდი სიამოვნებით გაუტეხავდსა თავს, მაგრამ ზუსტად იცის რომ ფიზიკურად ვერ გადაწონის, თანაც რა მისი საქმეა სად დააგდებს ნაგავს ერთი ჩვეულებრივი ქუჩაში გამვლელი ხეპრე. თუმცა ესმასთვის ცოტა რთულია “რა შენი საქმეა” პრინციპით გადაწყვეტილება შეაცვლევინო,

ტყვიების წინააღმდეგ

... მანქანა ძალიან ნელა მიდიოდა ვიწრო გზაზე. როგორც წესი, ასეთი მგზავრობისთვის ღამით სვლას არავინ ირჩევს, მაგრამ ამ ბიჭებს,რაც შეიძლება, სწრაფად უნდოდათ ყველაფრის გარკვევა.

12:21

"მინდა ვიკივლო - ვერ ვკივი. მინდა მოგკლა - ვერ გკლავ მინდა წახვიდე და არც წახვიდე. მინდა არარაობა არ იყო - ხარ.

წართმეული სისპეტაკე სრულად

ჩვენი ძვირფასი და სადარის? ნუთუ არ მოვენატრეთ? თუმცა ის ხომ ოჯახის ყველაზე წარმატებული წევრია, ალბათ აღარც ვახსოვართ... მთელი ირონიით წარმოთქვა ანამ და თეფზე დადებული ძეხვი პურის თხელ ნაჭერზე დაიდო.

როგორ შევუყვარდი მაფიოზს...თავი 4

პარკები გავხსენი და იქიდან შავი და ატმისფერი კაბა ამოვაძვრინე.ატმისფერი მოკლე იყო, დახურული, გრძელი მკლავით. შავი მუხლს ქვემოთ იყო, ტანზე მომდგარი მოხსნილი მხრებით, ნახევარი მკლავით. -მგონია რომ ღია ფერი მოგიხდება. ჩემს ზურგს უკან ჩაილაპარაკა კაცმა.

მწვანეთვალება (თავი13)

გონება დამებინდა და ხელება კნკალი დაიწყეს.ჯანდაბა ოღონდ ეხლა ეს არგამეგო.არა ნეას და დემეს საფრთხეში ვერჩავაგდებ უნდა გავყვენეაც იგივესს გააკეთბდა ჩემსგმო. -კა..კარგი

რაღა დამრჩა, სხვა?!

ისევ დავმარცხდი და საკუთარ თავს ვტოვებ წლებია და მე მრცხვენია, რომ უფრო მეტი არ შეგვძლებია.. ალბათ დროსთან ერთად შენც წახვალ და მიენდობი ქარებს, თუმცა გიცდი და იცი რომ ძალა არ დამრჩენია..