You so fucking special. '1

აქ მომიწერე ხელი. თქვა და ბლანკზე თითი დაადო ადგილს სადაც ხელი უნდა მომეწერა. პასტს რამოდენიმე მოძრაობით რაღაც უცნაურობა მივჯღაპნე ფურცელზე რომლსაც ხელის მოწერას ნამდვილად ვერ დავარქმევდი. ქალმა გაიღიმა და ნება დამრთო სკოლაში პიველი დღე

20მარტი იყო(თავი 3)

გავაკეთოთ. ეს ამბავი არც მართალია და არც საიდანმე გადმოკოპირებული. ვზივარ და ვწერ რაც მომდის თავში დარაც მინდა თქვენთვის შევქმნა. მინდა ისევე როგორც მე წერის დროს ვგრძნობ თავს ერთერთ პერსონაჟად იგივე გრძნობა გიჩნდებოდეთ თქვენც და იყოთ ზოგჯერ ლიზა ,

ბაბუაწვერა 1

სანამ მე და მამიკო დირექტორის კაბინეტს ვეძებთ ცოტას კიდევ წაგეჭორავებით. რადგან სულ მამას ვახსენებ არ იფიქროთ რომ დედა არ მყავს ჩვენ მეგობრული ოჯახი გვაქვს მე და მამა ახლა ახალ ქალაქში გადმოვედით მისი სამსახურისგამო ის პოლიციელია და აქ უკეთესი

ბიჭი კაფედან (დასასრული)

აკვიატებად მექცა.გოგო რომელიც საოცრად სვამდა ყავას. ყურადღება ამით მიიქცია .ერთგვარი რიტუალი ქონდა.რამდენიმე თვე ვაკვირდებოდი. ამოჩემებული ადგილი ,ყურსასმენებით ან წიგნით ხელში შემოვიდოდა ყავას მოითხოვდა.ყავას ისე არ დალევდა ჯერ მის სასიამოვნო

ასაკი ყველაფერს ცვლის (12)

სილიკონისსახიანი არსება, უეცრად კაკის კისერზე ხელები მოხვია და მე შემომიტრიალდა -ვაიმეეეეე საყვარელოოო როგორ კარგად ცეკვაავ აი როგორც საღეჭი რეზინი ზუსტად ისე იწელებოდა. -მაგის აღსანიშნად მამაჩემს რომ ჩამოეკიდოთ აუცილებელია?

შენ არ ხარ ჩემი და! მე შენ მიყვარხარ! (10 თავი)

არა არაფერია პირიქით. ძალიან მაგარია. -ვცდილობს სიტუაცია გამოვასწორო და ამიტომ ვამბობ ამას. თუმცა დიდად რომანტიკის განწყობაზე არ ვარ. -მაპატიე რაა. უბრალოდ არ მინდოდა ისეთი ბიჭების კატეგორიას მივმსგავსებოდი სულ რომანტიკაზე რომ ფიქრობენ და არ

ენემ ამაღლობელი (სრულად)

ბაიკერებს გთხოვთ დაიკავოთ სასტარტო პოზიცია–თქვა წამყვანმა.–დღეს ვიხილავთ ძველი ლეგენდის დამიანეს დას ახალბედა ბაიკერ ენემ ამაღლობელს! და ასევე ერთ–ერთ ლეგენდას საბა დევდარიანს! ენემმა ბაიკი ბოლოჯერ შეამოწმა და სასტარტო პოზიცია დაიკავა. თოფის ხმა და

რა წავიკითხოთ ზაფხულში? "ბიბლუსი" გირჩევთ მსოფლიო ბესტსელერებს

ახლა ზაფხულია - კითხვისთვის ყველაზე კარგი სეზონი და შეგიძლიათ ამ ზაფხულს სწრაფად აინაზღაუროთ ის, რაც გასულ პერიოდში დაკარგეთ. ზაფხულში, როცა დღე უფრო გრძელია და ადამიანი უამრავი რამის გაკეთებას ასწრებს, დღის საუკეთესო დასასრული ხშირ შემთხვევაში

რაც უფრო ახლოს ხარ...

რაც უფრო ახლოს ხარ, მეჩვენები შორს.. სათქმელი აღარაფერი დამრჩენია, მგონი, არც შენ, ნაძალადევი ღიმილიც აღარ შეგვიძლია, მაშინვე გვეყინება სახეზე.. რამდენი რამის თქმა მინდოდა, ალბათ შენც გინდოდა, მაგრამ რა მოხდა ?

არსებობა

ხანდახან ეჭვი მეპარება ჩემს არსებობაში. თავს ვაჯერებ, რომ ხანგრძლივი სიზმრის მონაწილე ვარ, დაუსრულებლად დავბორიალებ ვიღაცის წარმოსახვაში. უკვე აღარ ვიცი რა არის რეალური. თუ ეს ყველაფერი სიზმარია, მინდა მალევე გამომაფხიზლონ. დაე ყველაფერს აეხადოს