ორმაგი გრძნობები(10)

ნამდვილი ტანგო,თითქოს კი არ ცეკვავდნენ იბრძოდნენ, საუბრობდნენ, კამათობდნენ, უყვარდათ, სძულდათ , გიჟდებოდნენ და ბოლოს უყვარდათ. ისე ახლოს იყო მეგონა აკოცებდა, ლიზას თვალებში გამკრტალი სხივი და დარბაზში შეკრებილების ოვაციები.

სიზმარი სიყვარულისა (1 თავი)

და აი დავბრუნდი ჩემს ქალაქში, იქ სწორედ იმ ქალაქში სადაც მე და შენ ერთ ჰაერს ვსუნთქავთ, იმ ქალაქში სადაც მე და შენ თითქმის ერთ გზას გავდივართ ყოველ დღე, იქ სადაც ყოველ წამს შეიძლება პირისპირ შეგხვდე ამ წამზე კი ძალიან ბევრი მიფიქრია, ძალიან ბევრი

ანანასები (სრულად)

- ხელი მომეცი... გაშალე მძორო, - შეუღრინა, რამდენიმე ბაბოლი ჩაუგდო და ბედნიერმა ახედა, - ვსო, გავსწორდით, - კმაყოფილმა ჩაუკრა თვალი და ჩანთა შეისწორა, უკვე მერამდენედ.

ჰილეგი (4)

-ღალატია. -თავი ასწია ქეთიმ და ბგერებიც სუსტად გაიფანტა სივრცეში. მამაკაცისთვის არ შეუხედავს, თუმცა მის დაჟინებულ მზერას გრძნობდა. გაწბილებულს. -თქვით, რომ რასაც შენად ვეღარ აღიქვამ,იმის ღალატი მაინცდამაინც, ღალატს არ ჰგავს. არადა, პირიქითაა. ის

მორჩილება 2

პარასკევი იყო და უხასიათოდ იყო,რადგან შემდეგი 2 დღე სახლში უნდა ყოფილიყო და მას ვეღარ დაინახავდა.ახლა ეს 48 საათიც მთელ საუკუნეს გავდა.არც მისი სახელი იცოდა და არც გვარი,ამიტომ სოციალურ ქსელებში მისი მოძებნა შეუძლებელი იქნებოდა.

თვალები (სრულად)

თვალები ავტომობილი მიექანება ჟინვალ გესისკენ, მისი მგზავრები გადაღლილი სახით გადაჰყურებენ სიმწვანეში ჩაფლულ წყალს, ნუთუ შეიძლება ადამიანს ასეთი სილამაზის დანახვისას გული არ აუჩუყდეს?! თუმცა უცნაურია, მგზავრები თითქოს ვერც კი ამჩნევენ ბუნების ამ

Love is...(1)

ყველამ კარგად ვიცით რა მწარეა ცხოვრება. ჩვენ არ უნდა ვეძებოთ ადამიანები , რომლებიც ამ პრობლემებს აგვარიდებენ თავიდან რადგან ეს მარტივია და ყველას შეუძლია აგვარიდოს თავიდან პრობლემები. ჩვენ უნდა ვეძებოთ ადამიანები , რომლებიც ნებისმიერ გასაჭირში

სათვალე (8)

-რალამაზი დღეა რანათელი მზეაა იმიტომ რომ დღეს საბუნასს დაბადების დღეაა.გახარებულები ვმღეროდით სადღესასწაულო სიმღერას და საბას ტორტს ვაგებებდით.ბევრი არ ვყოფილვართ სულ რაღაც 8 ადამიანი, აქედან ოთხი მე საბა ლაზარე და ლალიკო ვიყავით, ჩვენს გარდა კიდევ

გაიცანით ლიზა კანდელაკი!(სრულად)

ეს არ იყო მისი ბრალი,არც ჩემი ბრალი იყო.უბრალოდ ასე მოხდა.რაღაცეები უბრალოდ ასე ხდება და ამას ჩვენ ვერ შევცვლით!მიუხედავად იმისა,რომ მას ვამართლებდი და მისი მესმოდა მაინც ავდექი და წავედი.მაინც ავდექი და დავტოვე მარტო,მიუხედავად იმისა,რომ მისი

საიდუმლოებები (1)

და თვალები გავახილე, სულ ერთი წამით.შემდეგ ყველაფერი დაბნელდა.ვიგრძენი რაღაც დიდი როგორ შეეჯახა ჩვენს მანქანას და ისიც ვიგრძენი რომ ამის შემდეგ ჰაერში ამოვტრიალდით. შემდეგ გავითიშე. ბოლო მოგონებ ჩემში სემის ხმა იყო და არ მინდოდა ყველაფერი ასე უაზროდ