ქეთა... გიყვარვარ? დასასრული

კოტე სახლში როცა მივიდა ჩაშავებულთვალებიანი ქეთა დახვდა რომელიც ბავშვთან ერთად იჯდა დივანზე და ერთ წერტილს მიჩერებოდა. მაგიდაზე კი ნახევრად გახეული ფურცელი ეგდო. იატაკზე კი ჭიქის ნამსხვრევები. კოტე გაოგნებული უყურებდა ამ სურათს. ქეთას მაშინვე

საიდუმლო სვანურად (5)

შეიძლება თქვენთვის ჩემი ისტორია მოსაწყენი აღმოჩნდეს რადგან სულ ვსაუბრობ გარდაცვლილ ადამიანზე ვის შესახებაც ბევრი არაფერი იცით... მე ასეთი ვარ, სრულიად არ მაინტერესებს პირადი ცხვორება, გართობა და ასე შემდეგ მხოლოდ ერთი მიზანი მაქვს გამოვიძიო გიორგის

სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეშვიდე თავი)

-რას აკეთებ, გაგიჟდი? -ხელი გაინთავისუფლა და მტკივან მაჯაზე მოისვა. გარეთ საკმაოდ სციოდა. განათებულ ქუჩებში ფეხით მომავლი ხალხი დადიოდა, მანქანები ზოგჯერ სიგნალით იკლებდნენ იქაურობას. ყველა თავისთვის იყო, რობოტებივით მომართულნი დადიოდნენ, მხოლოდ

ბენზინის არომატი /3

_ აჩი, მე მხოლოდ სექსი მინდა. მეზიზღება ეს ზედმეტი გრძნობები, გესმის? არ მინდა მე სიყვარული. შენთან არ მინდა, როგორ ვერ გაიგე? არ მჭირდება აჩი გაცვეთილი ურთიერთობები... _ ვიცი _ მენატრები.

უკარება (2)

მგზავრის სკამზე დამსვა და ელვის სისწრაფით გაჩნდა საჭესთან. გზაში ხმა არ ამოუღია ბაგე ჯიუტად ჰქონდა მოკუმული და ჩემს ლანძღვას ყურადღებას არ აქცევდა ჩვენი სახლის გზაზე ტყეში გადაუხვია და ოდნავ მოშორებით გააჩერა. -გადმოდი,-მანქანიდან გადმომათრია და

ჯიშკარიანის წესები (თავი 2)

- რა იყო, ეგ გრძელი ენა გადაგეყლაპა? გაიღიმა და თავისი თეთრი კბილები შემომანათა, როგორ მინდოდა ერთ-ერთი პარკი პირდაპირ სახისკენ გამექანებინა. ვერ ვიტანდი მისნაირ ტიპებს, თავი დიდი ვინმე ეგონა, თავისზე 7-8 წლით პატარას რომ ეჭიმებოდა, თან გოგოს! არა

ბნელი (თავი 1-ნაწილი 1)

ადამიანები ერთმანეთისგან გამსხვავდებიან,თმის ფერით,ფორმით,თვალებით,სხეულია ნაწილებით და კიდევ ბევრი განმასხვაბელი ფაქტორით.მშვენიერია იყო ”ადამიანი” ჩვეულებრივი პრობლემებით,ყოველდღიური უაზრო ცხოვრებით და ადამიანირი გრძნობებით.ისიც ნიჭია ზოგს ტყუილის

სიყვარული თუ გართობა (თავი 8)

-იდოტი._ენა შეუბრუნა ევამ._შემდეგ ბექას ლოყაზე აკოცო. ბექა გოგოს ჩაეხუტა. ევა საჯდომის ქნევით წავიდა და ბექას სიცილი რომ ესმოდა კოცნა გაუგზავნა და კიბეებს აუყვა.-აიდა მოვედი აქ ხარ?_ფეხსაცმელები გაიხადა, აბაზანაში ხელები გადაიბანა და მისაღებში

ტკბილი შეცდომა- ნაწილი 7

სახლში მივვარდი. დედიკო დამხვდა. -დედიკო რა გჭირს?-მოვარდა ქოშინით დედაჩემი. -არმინდა დედა, არმინდა უსიყვარულოდ ცხოვრება-ვსლუკუნებდი. -რახდება მითხარი ნინა-შემოხედა გაოცებული და ჩემი ჩაწითლებული თვალები რომ დაინახა ტირილი დაიწყო.ასეთი ემოციური

ბინდიანი წარსული I I I

-დემნა როლები გავცვალეთ? -ზედმეტად მშვიდად ხო არ ხარ? -დღეს გული გადავუშალე შენს ნენეს, ანგელოზი ვგონივარ, ცოტას გავერთობი და შემდეგ მოვიშორებ თავიდან, საშიში რამე რომ იყოს უკვე იმ გზაზე