სიყვარულის შიშის სინდრომი (15)

-რატო არ გძინავს? - ჩუმად ჩაილაპარაკა ვიბლიანმა , ისე რომ თვალები არ გაუხელია , თავიდან მეგონა სიზმარში იყო და არაფერი ვუთხარი -კატო ახლა ჩაგეძინა? - ირნიულად ჩაილაპარაკა - ისეთი მოუსვენარი ხარ მე გამაღვიძე და ახლა დაძინების უფლებას არ მოგცემ -

მათხოვარი (22 თავი)

ოცდამეორე თავი სანდროს დანაბარებს ვასრულებ, ადმინისტრაციას იმ დღესვე ვაფრთხილებ, წინააღმდეგნი ნამდვილად არ არიან, უპრობლემოდ მანთავისუფლებენ. არა და, ცოდვა გამხელილი სჯობს, მიუხედავად გაფრთხილებისა, ცნობისმოყვარეობით ვკვდები, რატომ ამიკრძალა სანდრომ

გულისრევა

აბა რა ვიცი მოკლედ, წერილის მიწერა მევალება საკუთარ თავთან და მხოლოდ მაგიტომ გადავწიტე გელაპარაკო, თორემ შენც იცი ამას ჩემი ნებით, რომ არ ვიზამდი.

მდიდარი მკვლელი! 4 თავი

მაღაზიის წინ გაკეთებულია ეგრეწოდებული ბირჟა. იქიდან კი მხოლოდა-მხოლოდ 2 ადამიანს ვიცნობდი. 1ს გამყიდველს აი მაშინ რომ შემხვდა და მეორეს ბებიაჩემს. მაღაზიაში ისე ვერ შევიდოდი თუ ბებიას არ ვნახავდი ამიტომაც ვერაფერს ვერრ მოვახერხებდი.

ჩემი სამოთხე (თავი 2)

მაშინ სიბრაზემ მომკლა,თითქოს ხელახლა დავიბადე,ჩემში უცებ ყველა გრძნობა გაქრა,თითქოს გულიც უეცრად ქვად მექცა,სულიც დამშვიდდა,ემოციები მოვიკალი,გული გავაღე და რაც კი მქონდა ყველაფერი ამოვიღე,გავათავისუფლე,გავუშვი.თითქოს სიყვარულმა შინაგანად მომკლა და

როგორც დაიწყო ისე დასრულდა (10თავი)

-იცი ნინი? ჩემი და ნატას ურთიერთობა 7 წელი გაგრძელდა. 14 წლის ვიყავი როცა ჩემს კლასში გადმოვიდა. ჩემს გვერდით იჯდა. ისეთი საყვარელი იყო შემიყვარდა. მასაც ვუყვარდი. ერთმანეთს ვხვდებოდით ამ დროის განმავლობაში. ყველაფერი კარგად მიდიოდა, მაგრამ ბოლო

დეპრესიული აფეთქება

არ მესმის რატომ უნდა გაუძლო, როცა შეგიძლია ყველაფერს ბოლო მოუღო; ამ ღამეს, ამ წუთას, ამ წამს. დაცარიელებულ ქუჩებში მიდიხარ და გრძნობ რაღაც არაამქვეყნიურს. თან გსდევს აწ გასტაფილოსფერებული ცოცხალი ლამპიონები და ფეხაკრეფით მოგდევს

OLIVIA ნაწილი 1 (აღზევება)

ლივის სიკვდილის შემდეგ ყველაფერი შეიცვალა , ყველა შეიცვალა , ყველას თითქოს რაღაც შავმა ფრინველმა გადაგვიფრინა და დაგვწყევლა . კოლი გაგიჟებულია და ხან რას ლეწავს ხან რა ...ხანაც დღეების მანძილზე გაუჩინარდება და შემდეგ ბრუნდება დახეული

ყველაფერი ხარ

არსად არ ჩანხარ მაგრამ ყველგან ხარ... მოყვები შემოდგომაზე დაცვენილ ფოთლებს თავს რომ იკლავენ... მოყვები ზღვის ტალღებს ,ძალიან რომ მიყვარს ის ფერები ხარ.... დილის მზის სხივი ხარ...

ალუბლები (8)

გული მიჩქარდებოდა, რომ მის ხმას გავიგებდი. რა ბანალური და რა იდიოტობაა დარეკვაზე ნერვიულობა, მაგრამ ჩემთვის ბევრ რამეს ნიშნავდა. აი, იმას ნიშნავდა, რაც ზოგადად დიდი პრობლემა იყო ურთიერთობაში. გამბედაობა. ალბათ, ეს ზარი შეცვლიდა ყველაფერს. კი,