დაუვიწყარი არდადეგები (თავი 1-2)

ანი კანდელაკი. 17 წლის, საშუალო სიმაღლის, შავგვრემანი. გრძელი შავი ტალღოვანი თმით, მისი ცისფერი, თვალები ისეთია მასში ჩაკარგვას მოგანდომებთ... შეხედვისთანავე იტყვით, რომ ეს გოგონა საოცრად ლამაზი სათნო და ნაზია.

ურთიერთობა გრძნობების გარეშე. ( 4 თავი )

სხვა რა გზა მქონდა,ჩემს ბედს დავმორჩილდი და წასვლას ველოდებოდი,როდესაც ალექსის ხმა გავიგე...-თავს როგორ გრძნობ?-შედარებით უკეთ ვარ ,მაგრამ სახლში მინდა,ვერ ვიტან საავადმყოფოებს!-ექიმმა ჯერ ვერ გაგიშვებთო ვერ გაიგე?

მინდა, რომ დღესაც შემომხედო (ურცხვად) თვალებში

მინდა, რომ დღესაც შემომხედო ურცხვად თვალებში,რადგანაც გულში მოცლილ ფიქრად უკვე არ რჩები და მე ავად ვარ ჩემი თავით უკვდავ წამებში,რადგან შენ მაინც უსასრულოდ შორი დარჩები!გრძნობა - ნახატი მკრთალი ფერით

"სიყვარული" თუ "სიძულვილი"?! (7 თავი)

-ნინა,წამოდი გავისეირნოთ(აჩი)-ხელი მტკივა,თან...(ნინა)-ხელს მოევლება(აჩი)-ძალით თუ ნებით წაიყვანა და სეირნობდნენ.-როგორ გაიგე,რომ ავარიაში მოვყევით?(ნინა)-ოფისიდან შემატყობინეს(აჩი)-გონს სანამ მოვიდოდი ლაპარაკი

მილიონი წლის შემდეგ (4)

ასე სიცილით გავედით მე და ნანადეიდა ვიცოდი ქალბატონი ნანა სიმართლეს ამბობდა არ ვიყავი გულგრილი აივანზე გავედი ჩემი ჩაის ჭიქით ირვლივ ქუჩემს ვუყურებდიდა თან ამ ყველაფერზე ვფიქრობდი ცხელი სხეული რომ ვიგრძენი

თვით ირონიავ, მე შენ მიყვარხარ (18)

რა თქმა უნდა თბილისიდან წასვლას არ ვაპირებდი, მაგრამ ის რის ჩადენასაც ვაპირებდი, ალბათ ზუკა არასდროს არ მაპატიებდა... ნელა მოვიწმინდე ცრემლები ტელეფონი ავიღე და აივანზე გავედი..მიუხედავად იმისა, რომ ღამის

ვნება დაუცხრომელნი

ღამე დრო როცა ყველა ტკივილს იხსენებ და ცრემლებს საშუალებას აძლევ შენს სხეულზე გაურკვეველი მიმართულებით იმოძრაონ.ღამე...დრო როცა ხუჭავ თვალებს და შავ სივრცეში სასურველ ცხოვრებას ხატავ,მაგრამ ღამეს

ღირსების საფასური ( 14 )

ალოოო _ნათიას ვესაუბრები? _ დიახ _ მე ლიკა ვარ დემეტრე ხუციშვილის მეუღლე ვარ. _ ჰოო? და რა ხდება?_ აშკარად დააბნია მისმა ზარმა. _ კარგი იქნებოდა ფხიზელი,რომ ყოფილიყავით,უფრო საინტერესო საუბარი გვექნებოდა,თუმცა არაუშავს,ვფიქრობ თქვენი გონება და

პაციენტი [დასასრული]

_ გრძნობა არა, ნუკა. შენ მე გიყვარვარ _ უთხრა, ფრთხილად აკოცა თვალებში, მერე ლოყაზე, მერე ცრემლის გამო დასველებულ ადგილებზე დაუტოვა კოცნები და როცა გოგომ ყელზე ხელები მოხვია, მიხვდა რომ თვითონაც უყვარდა.

უცნობი სარკეში //9//

ქრისტე აღსდგა! მრავალს დაესწარით მეგობრებო.ძალიან დიდი მადლობა ვინც კითხულობთ და მე უნამუსოს მიცდით როდის ავტვირთავ ახალ თავს.უღრმესი მადლობა თბილი სიტყვებისთვის.უაამრავი შეცდომა არის და ბოდიშით!