მოსამსახურის ქალიშვილი.[17]

-და მე საიდან უნდა ვიცოდე რომ თქვენი უჭკუო ხუმრობა არ არის? -რატომღაც მეგონა რომ შენთვის ბევრს ნიშნავდა,ბატონი ერისთავი-ჩაიქირქილა გულის ამრევმა ხმამ -პასუხი გამეცი -მგონი არ იმყოფები ისეთ მდგომარეობაში რომ კითხვები დასვა,შეიძლია

პირველი სიყვარული

სახში მოვედი ვჭამე და შევედი Facebook ზე და ვნახე 7მეგობრობის თხოვნააა ყველა ბიჭია თან მისი ტოლები მეც დავთანხმდი და გავაგრძელე პოსტების ნახვა. უცებ ერთმა მომწერა ანი დანი ვარ შენ მე დამბლოკე და ვერ გწერ ამიტომ ჩემი ძმაკაცის ტელეთი მოგწერეო მისი

ცალმხრივი არომატი!

ისე უსაშველოდ იწელებოდა წამებიც კი,მაგრამ მაინც არ ვიძვროდი,ნეტავ რა მაკავებდა.ნუთუ ასე ძლიერად შეუძლია ადამიანს სიყვარული,ისე რომ დამპალიც კი ელოდებოდეს.იებს წვიმა შველოდა,რომ არ ჩამომჭკნარიყო.ჩემი საშველი კი არადა-არ იყო.უკვე მაკანკალებდა

ვიდრე ყვავიან შროშანები [9]

_მეც მიყვარხარ ელო, მართლა მიყვარხარ და რაც არ უნდა მოხდეს, ეს სიტყვა არ არის ყალბი ელო, ამას ვგრძნობ, მიყვარხარ და ეს სიმართლეა, ისეთი სუფთა და წმინდაა, როგორც არავინ, ეს სიტყვაა წმინდა, ჩვენ არ გვგავს ელო, ჩემს და შენს მსგავსად ჭაობში არ ჩაძირულა

ალბუს დამბლდორი-გზა დიდებისკენ თავი 1

თავი 1ალბუს პერსივალ ვულფრიკ ბრაიან დამბლდორი დაიბადა 1881 წელს სოფელ გოდრიკ ჰოლოუში. მისი მშობლები იყვნენ პერსივალ და კენდრა დამბლდორები. ალბუსს ასევე ჰყავდა ძმა-აბერფორტი და და-არიანა. პატარაობიდან ამჟღავნებდა მაგიის გამოყენების დიდ ნიჭს, შეეძლო

მორჯულება 14 თავი

ლევანიმ გაოცებულმა შეხედა ეკას -ეს რა ქაღალდია?(ლევანი) -ჩემი განცხადება სამსახურიდან წასვლის თაობაზე-მშვიდად უთხრა ეკამ -მიზეზი?(ლევანი) -სხვაგან გადავდივარ(ეკა) -მე კიდევ მგონია მიზეზი სხვა რამ არის(ლევანი) -არა(ეკა) -და ხელი რომ არ

დამელოდე!

ლურჯად მფეთქავ ტაძრის გუმბათს თავთან ეჯდა ანგელოზი.. მე დავბრუნდი შორეთიდან, თუმცა შენ კი არ მელოდი.მომახალე: არ მიყვარხარ! ბრიყვო, აბა რას ელოდი?! მე მეგონა გამიგებდი, გამიკვირდა.. არ ველოდი...

"გაუქმებული ფრენა" (სრული)

ამბავი მოგვითხრობს დაშორებული წყვილის ისტორიას.გაზაფხული იყო, გრილოდა. ვიჯექი ჩაფიქრებული. ვგრძნობდი რომ მტკიოდა და აღარ შემეძლო უმისოდ. ტკივილს თავის მარწუხეში ვყავდი მოქცეული და მოქმედების საშუალებას არ მაძლევდა. თვალებზე მომდგარი ცრემლებით

როდესაც ტუჩები ერთმანეთს ხვდება [სრულად]

– გამიშვი, რას აკეთებ?! – ამოვიჩურჩულე, როგორც კი ჩემს ტუჩებს მოსცილდა, მაგრამ ახლა ყელზე ჩააცოცა ბაგეები და კიდევ მოახერხა იმდენი, რომ გონის დაკარგვამდე მესიამოვნა მომხდარით. – გთხოვ... – კვნესას ამოვაყოლე ბგერები და უკვე განთავისუფლებულმა, ერთი

ჩემი დასტოინი ბიჭი (თავი 7)

დილიდან საშინელ ხასიათზე ვიყავი, ამიტომ, გადავწყვიტე ბავშვებისთვის დამერეკა. თავიდან დემეტრეს დავურეკე, მაგრამ ტელეფონი გამორთული ქონდა. ვიფიქრე ძინავსთქო, ამიტომ აღარ დამირეკავს. ავდექი ,ვიბანავე ,ჩავიცვი და ქვემოთ ჩავედი.ქვემოთ ლალი და გაბო