მეზობელი..(5)

-ჰოო და ახლა მე მიყვარს,მაგრამ მაწამებს,არ მწერს.იმედია არ მეჩხუბები დიდი რომ არის არმინდოდა ეს შენთვის მეთქვა(მე) -კარგი რა ნია როდის მიჩხუბია?ძალიან კარგია მომწონს ირაკლი.დიდია და ჩამოყალიბებულია..ზრდილობიანი,მშვიდი.მოგწერს ნუ ღელავ ალბათ არ

მაინტერესებხარ! (თავი 6)

და მგონი მართალიცაა... მგონი არაფერი გამოსწორდება.. სიმშვიდეს ვერასდროს ეღირსება, და შეიძლება არც კი უნდა სიმშვიდე შეიძლება თავს ძალით იტანჯავს.. მიდის და ახსენდება ყველა მომენტი თავისი ცხოვრებიდან.. თითქოს ამ ყველაფერმა თვალწინ გაურბინაო და ამ

დრო მიდის მოგონებები კი გვრჩება 2

თქმა ვეღარ მოვასწარი უკვე გათიშა,უარს ვეღარ ვეტყოდი თან სხვა რა საქმე მქონდა , დავურეკე გვანცას გავემზადეთ და წავედით ლიკასთან. მუსიკა ჩართული და თან ცეკვა ცეკვით გაგვიღო კარები. ჩვენც კარგ ხასიათზე დავდექით და ცეკვა ცეკვით შევედით. -გადაწყვეტილია

ისევ შემიყვარე... თავი (13) ნაწილი (2)

ნინოს არ მოეწონა ეს აზრი,ხომ იცი მამაშენს არ მოსწონს ღამე სადმე რომ რჩებიო,თანაც ძალიან მოუხშირე სიარულსო,მოკლედ ახლა მამაჩემი უნდა 'დამეკერა' , რომ მცხეთაში გავეშვი,თუმცა ეჭვი მეპარებოდა.საღამოს მოვიდა გიაც,ახლა დრო უნდა შემერჩია როდის

დიახ, მე ის კრეტინი ვარ! - თავი VI

სიბრაზისაგან სახეზე სულ ავწითლდი. ყოველთვის ასე იყო… რაც არ უნდა მომხდარიყო, დამნაშავე მე ვიყავი ლილიკოს თვალში. სოსო და ნუცი უყვარდა მარტო და მხოლოდ მათზე ამოსდიოდა მზე და მთვარე. თავის დროზე, როდესაც იტალიაში და პარიზში დაჰყავდა მის ქმარს

პატრიოტი [1]

მოკლედ პატრიოტი ვარ რომელიც გერმანიაშია შეკედლებული. სახელად ლუკა მქვია. გაგიკვირდათ ხო? მეც მიკვირს ხოლმე. ზოგადად, ლიკა მქვია, თუმცა მოგეხსენებათ და 3 უფროსი და მყავს, ამის შემდეგ კი გავჩნდი მე! სისცლის მშრობელი. მამაჩემს კი იმდენად უნდოდა ბიჭი

იდუმალი 5

გული სწრაფად მიცემდა,ალბათ უკან მდგომი მაქსიც კი გაიგებდა მის ხმას.მინდოდა ეს საბედისწერო კარი გამეღო ვინ იცის რამდენი რამ შეიცვლებოდა ამ კარის შეღების შემდეგ,შეიძლება იმედიც გამცრუებოდა .ამდენ ფიქრში უკან მდგომმა მაქსმა უკნიდან მომეხუტა და კარზე

მოიცა ... სერიოზულად? (თავი 3)

-გოგო კი არ შეგჭამ - სწრაფად გასწროდა გაბრიელი სავარძელში და ლიკაც მოხერხებულად მოითავსა მუხლებზე. აქამდე თავს იმით იმშვიდებდა რომ გაბრიელს თვალები დახუჭული ჰქონდა მაგრამ ახლა პირდაპირ შავ თვალებს რომ უყურებდა

მალე დაგიგემოვნებ მარწყვის ტუჩებს (5)

-გახსოვდეს, მხოლოდ ჩემი ხარ... - უჩურჩულა ყურში, შემდეგ კი ცხვირზე აკოცა პატარა ბავშვივით და ისე წავიდა ელენე აზრზეც ვერ მოვიდა.

ფერადი გრძნობები (2თავი)

-დაბრძანდით,ყავას მოგიტანთ(ნია) -გმადლობთ(დემეტრე) -აი,ინებეთ(ნია) -გმადლობ,და თუ შეიძლება თქვენობით ნუ მომართავ(დემეტრე) -კარგი(ნია) -აბა მითხარი რა გადაწყვიტე(დემეტრე) -სახლს მოგყიდით,მაგრამ ერთი პირობით(ნია) -რა პირობით?(დემეტრე)