წერილი მუზას!

როცა რამეს ვწერ,მუდამ შენი სახე მიდგას წინ....და უბრალოდ მგონია,რომ იდეალური ხარ...რომ გიცნობდე,ასე არ ვიფიქრებდი...ამიტომ მიხარია,რომ არ გიცნობ და ამის სურვილი არც მაქვს..

იყავი ბედნიერი - 3

- მშვიდობაა ? - სამზარეულოში თავი ანამ და მარიამმა შემოყვეს. - კი ... წყლის მაგივრად არაყი დამილევია - გავიღიმე და ახლა ამომიტივტივდა თავში აკო და ასია - რა ხდება იმასთან მშვიდობა აქვთ ? - კი ... დავრეკე და ისეთი ხმით გამაგონა ასიამ , აშკარად ცუდ

მინდა მიყვარდეს თავი 20

ბექასთან ალერსით და მეგობრებთან საუბარში გული რომ ვიჯერე,მხოლოდ ამის მერე გადავწყვიტე სახლში წასვლა,თორემ დღეს ნამდვილად მომკლავდა დედაჩემი რომ არ მივსულიყავი.ბექამ მომაცილა სახლამდე,ნია კი ლევანმა წაიყვანა.ლექსო თეკოსთან დავტოვეთ,როცა გაიღვიძებდა

მერიენს

...ორი ზომით დიდ სვიტრში გახვეული თვალებზე ქუდჩამოფარებული, თმა გაშლილი , ბიჭური ფეხსაცმლით და მძიმე ნაბიჯებით მიაბიჯებ თბილისის ლამპიონებმოწყენილ ქუჩებში. ფეხით ფანტავ ნოემბრისგან დახოცილ ყვითელ ფოთლებს და სულ არ გადარდებს რომ სხვები ტიპიურ გიჟად

უღმერთოდ უყვარხარ.

თითქოს ახლა უნდა შემოვიდეს და მითხრას, „რიჩხინ სკოლაში არ იყავი? ასე ადრე რატო გამოგიშვეს? არ გინდა უკან დაბრუნდე? ან ეგ ღრიალი გამორთო“ მეკი ისევ ვუმეორებ ,რომ ამ ღრიალს როკი ქვია და ეს ჩემთვის ყვეაზე ძვირფასია . ის იცინის და გარეთ გადის,

ლევან ხაჩიშვილი (19)

-დავაი აბუ მოიხოდე და გაარკვიე სადაა ნინი.-თქვა ლევანმა და თან ათვალიერებდა კინოს მიმდებარე ტერიტორიას. -კაი.-თქვა აბუმ და შევიდა კინოში. -აქ რას ველოდებით შიგნით იქნება უეჭველი.(გიო) -ჰო შევიდეთ.(გუგა) -შედით თქვენ და მეც შემოვალ.(ლევანი) -კაი რა

ღამის აივნის შეხვედრა, ანუ რაც გინახავს კიდევ ნახავ! (თავი 11)

-მო იცი როგორ მიყვარხარ?_გაღიმებული ტატოს სახე ნელ ნელა სერიოზულდება თუმცა თვალებში ისევ მხიარული ჭინკები დახტიან. გული მიჩერდება, ტანი ერთიანად იცლება ყველანაირი გრძნობისგან და თითქოს პარალიზებური პეპელასავით ვიხლართები შხამიანი ობობის კლანჭებში.

Blow Up/2

იყო რაღაც. რაღაც ჰქონდა და ვერ გამეგო, რა. ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი გოგო იყო. სექსუალურსაც ვერ დაარქმევდი. უცნაური ნაკვთები ჰქონდა, უცხო. არაფერი ჰქონდა ლამაზი, მაგრამ მის დანახვაზე ყველა აზრი მეფანტებოდა და არ იყო ეს დაბნევა, არც - ერთი ნახვით

აღარც სული გინდათ

აღარც ძმები გინდათ, აღარც დები აღარც გული გინდათ აღარც სული ღმერთო ასე როგორ დადებილიდით თქვენნაირი რომ ვიყო მეც გაგიგებდით. აღარც სული გინდათ ნაწამები აღარც ხორცი გინდათ დაგლეჯილი ღმერთო უგულოდ ხომ გავწამდები

ესმერალდა [9]

ლომია გაუბედურებულ და სისხლიან ქაღალდზე ნაწერს ძლივს არჩევდა. თავზარი სცემდა და ყველაფერი ახლიდან უტრიალებდა, ყოველი დეტალი, ის ტკივილები, მაგრამ ამ ტკივილებს შეფარებული ესმერალდას ღიმილი. ვერ გაერკვია რას გრძნობდა, ყველაფერს ერთად. ბოღმას, ზიზღს,