სიყვარული წარსულიდან[3]

უკან გავხტი და ნაცნობი სახის დანახვისას შევკრთი.ვუყურებდი,მაგრამ ვერ ვიხსენებდი ჩემს წინ ასვეტებული სილუეტის ვინაობას.მაღალი სხეული და ძლიერი აღნაგობა არ მოძრაობდა,მიყურებდა გამომცდელად და ხმასაც არ იღებდა. -ქართველი?-მხრები ავიჩეჩე.

სლიზერინის პრინცის ისტორია,თავი 26

გამოშტერებული შევყურებდი ბიჭს. -როგორ დაიგრუზე,მე უბრალოდ გეხუმრე.სიცილი აუტყდა ბიჭს. -კიდევ კარგი.შვებით ამოვისუნთქე.არ მინდოდა ჩვენი ურთიერთობისთვის რამე დაგვერქმია,ალბათ სტატუსი მაშინებდა ან ახალი ურთიერთობა.

მოგონებების ზღვაში "11 თავი დასასრული"

ახლაღა მახსენდება ის საღამო, როდესაც მე და დემე ჩემი ხათრით რომანტიკულ ფილმს ვუყურებდით და ბოლოს ქორწილის მომენტზე მე როგორც ყოველთვის ჩემი გულჩვილობის გამო ამეტირა... მაშინ დემემ დეტალებში მომაყოლა მე როგორი წარმომედგინა ეს დღე, მეც ემოციებისგან

შენ ჩემი გახდები..... (თავი 2)

ცრემლები ეს სიყვარულის ბრილიანტებია!!!.... ყურს მისი ნაბიჯების ხმა მოხვდა,უკვე მის სურნელსაც ვგრძნობდი, სურნელს,რომელსაც ჭკუიდან გადავყავდი,ასე მათრობდა და მიყვარდა,სწორედ ამ წამს მივხვდი,რომ ის მე ვერ დავივიწყე,მან ჩემში უფრო მეტად გაიდგა

სიყვარულიდან სიკვდილამდე 3

მარსელში საოცრად ლამაზი დილა გათენდა ,ოთახში ჯიუტად შემოჭრილი მზის სხივები ხარბად დასტაცებოდნენ კედელსა და იატაკს,ნელნელა საწოლზედაც ამოცოცდნენ და ღამის კოშმარისგან გაყინული და შეშინებული სხეული გაათბეს. ადრიანამ თვალები გაახილა და იგრძნო რომ

შემიყვარე თუ გაბედავ (15)

სასწაული დღე გათენდა.დილას,ძალიან ადრე გოგოები დამადგნენ თვაზე.ძალიან დაღლილი ვიყავი და ამიტომ ვერ მოვახერხე ადრე ადგომა.გოგონები უკვე მომზადებული იყვნენ და მეც მალევე ჩავიცვი.დილის 8 საათი იყო,ნუცასთან და ლიკუნასთან ერთად ზღვაზე ჩავედი.ბიჭებს ჯერ

ნატანჯი ცხოვრება (სრულად)

როგორ დავიღალე ყველაფრით, მეზიზღება ჩემი დაწყევლილი ცხოვრება, უკვე 24 წლის ვარ მაგრამ იმდენად მცირე დღეები მაქვს ბედნიერად გატარებული, რომ ყველა დღე დაწვრილებით მახსოვს. დედაჩემი ძალ-ღონეს არ იშურებდა იმისთვის, რომ მიმეღო უმაღლესი განათლება და

შოკოლადზე ტკბილო (2)

აი უკვე ჩემი ბინის წინ ვდგავარ და მერვე სართულზე ერთ-ერთ ფანჯარას მივჩერებივარ. ეზოში მსხდომები კი გაკვირვებულები მიყურებენ და თითქოს ცდილობენ გაიხსენონ საიდან ვეცნობი.უცებ ჩემი კარისმეზობელი თინანო გამოეყო მოხუცებს და ჩემკენ წამოვიდა.

ოცნების მჭერი (3)

ეზოდან გამავალ კაცს თვალი გააყოლა ჯავახიამ. აღფრთოვანებაში მოჰყავდა მის განიერ მხარ-ბეჭს გოგონა, მიხვრა-მოხვრას, შავ თვალებს, მკაცრ, თუმცა მაინც მიმზიდველ ნაკვთებს... ტუჩი მოიკვნიტა. უკვე მერამდენედ გამოიჭირა საკუთარი თავი მასზე ფიქრში.

ასეც ხდება 7

–ნელიკო ასეთი სულელი თუ იყავი არ მეგონა, რა ვქნათ ახლა? როგორ ვერ დააბრუნე სახლში –ლელა ვერ მოვაბრუნე ხომ გეუბნები არა? – თანაც ამ შენმა ლადომ ნინის მხარე დაიჭირა და მიწასთან გამასწორა.. – რამე უნდა მოვიფიქროთ , თორემ კვდება ეს ნოდარიც , იძაზის