დაუვიწყარი (7)

საღამომდე ოთახში ვიყავი.გავიგე როგორ მოვიდა მამა. მაკას ვახშმის ამოტანა ოთახში ვთხოვე, ისიც რათქმაუნდა დამთანხმდა.ოთახში ვივახშმე, ინტერნეტში დავძვრებოდი.ყველანაირად ვცდილობდი ფიქრები გამეფანტა გონებიდან.რატომ ვფანტავდი? იმიტომ, რომ ეს ყველაფერი

ისე მჭირდები, როგორც ჩაის ერთი ჭიქა წყალი 3

-დილით რომელზე მიდიხარ სკოლაში?-მკითხა მას შემდეგ რაც მანქანა დაძრა და მთავარ გზაზე გავედით -რაში გაინტერესებს?-ვკითხე ისე რომ არც შემიხედავს და ფანჯრიდან ხალხის თვალიერება დავიწყე -გამოგივლი-მიპასუხა და გაეღიმა როდესაც ჩემს გაკვირვებულ თვალებს

მოწოდებით დედოფალი (თავი 1 )

ცხოვრება ხშირად გვიწყობს სიუპრიზებს,სასიამოვნოს ხშირად კი პირიქით...მაგრამ არასდროს ვკარგავთ იმედს რომ ყველაფერი კარგად იქნება.ხშირად კი ერთი ადამიანის უბედურების ხარჯზე მეორე ბედნიერდება.ამ დროს კი შეიძლება ადამიანმა თავის თავში ისეთი რამ შეამჩნიოს

სლიზერინის პრინცის ისტორია,თავი 20

სლიზერინის ოთახი ნამდვილი ჯურღმული იყო ამ სიტყვის სრული გაგებით.საშინელი ნესტი და სიცივე იყო,მიუხედავად იმისა რომ ოთახში. ბუხარი ენთო. საერთო ოთახი ცარიელი დაგვხვდა,კიდევ უფრო დავიძაბე.კიბეები ავირბინეთ და მალფოის ოთახში ავედით.ბიჭმა კარადას მიაშურა

შენი არსებობა ნულს ჰგავდა (თავი 10) დასასრული

-აუ დუდი მთვრალი ხარ, შენ რაც გინდა ის ქენი, მე მივდივარ ჩემს სახლში. მბრძანებლობას შეეშვი, არც მამაჩემი ხარ და არც ჩემი შეყვარებული-ბოლო სიტყვას ხაზი გავუსვი და მის უკან გავიხედე, თვალი რომ ამეცილებინა.-ა, ანუ არ ვარ შენი შეყვარებული?-არა-არ ვარ

სიყვარული არ კვდება..კლავენ!!

მივუყვები გზას და კიდევ ერთხელ ვფიქრობ რატომ.. რატომ მოხდა ის რასაც არავინ ელოდა.. ნუთუ მე ასეთი მხდალი აღმოვჩნდი რომ ჩემი სიყვარული ვერ დავიცავი.. მოკლეს.. მოკლეს ჩემი სიყვარული.. მოკლეს და უგულოდ დამტოვეს.. მახსენდება მისი სახე.. მახსენდება ჩემი

თბილისური სიყვარული

ეს ისტორია არის წყვილზე რომელასაც ძალიან უყვართ ერთმანეთი.,,გაოგნებული უყურებდა მამაკაცს რომელასც გვერდს ქერა ლამაზმანი უმშვენებდა ჯერ ქერას შეხედა ხოლო მზერა შემდეგ მამაკაცზე გადაიტანა რომელიც სახიდან ირონიულ ღიმილს არ იშორებდა ანერვიულებულმა

გრძნობები რომელიც არიმალება (თავი 5)

- ანიი ანიი იცი ( სანდრო) - სანდრო ჩუ მოდი ცოტახანს არაფერი თქვა უბრალოდ ჩამეხუტე! ( ანი ) მერე სანდრომ თავისი ძლიერი ხელები მომხვია და მთელი ძალიათ მიმიხუთა ის ისეთი ბედნიერი იყო ალბათ სწორედ ამიტომ ვერ მიხვდა რომ უკვე იმდენად ძლიერად ვიყავი მასზე

-შენ ჩემი პატარა ხარ -შენ ჩემი დემონი(4თავი)

-საოცრად გიხდება ბავშვი.....(ალექსანდრე) ყურთან ჩახრეწილი ხმით მიჩურჩულა და სველი კოცნა დამიტოვა ლოყაზე ყურთან.არ ვიცი რა დამემართა ის ადგილი ამეწვა სადაც მაკოცა მტელი კანი დამიბუსუსდა და ეკალმა დამაყარა უცხო იყო ჩემსთვის ეს და რეაქციაც შესაბამისი

მინდოდა წერა

ალბათ, ყველასთვის ცნობილი გრძნობაა, როდესაც გგონია, რომ ვერაფერს გრძნობ თუმცას სწორედ , მაშინ გრძნობ იმას რასაც შენს მეტი ვერავინ გაიგებს... მიუყვები ცხოვრების მწვერვალისკენ მიმავალ ბილიკს , სადაც უამრავჯერ განმეორებულიი ცხოვრების კადრები გეჩხირება