ჯარის ქალი (3)

გაისმა კაცის სასიამოვნო და სანდომიანი ბარიტონი. თავდაცვის მინისტრი, ბელას არ სჯეროდა, არა ნამდვილად ის იყო, მინისტრი ბელას მიუახლოვდა და თვალებში ჩახედა, რამოდენიმე ხანი უყურდა, ბელა ისე ამაყად და თავდაჯერებულად უყურებდა თვალებში 47-48 ჭლის კაცს

დაბრუნება(12)

აშინ რას ვგრძნობდი?ვგრძნობდი იმას რომ საბა ყველაზემეტად მიყვარხარ ამდენი ხნის მანძილზე პირველად არა მეორედ ვიყავი ბედნიერი,ერთ დროს ჩაკეტილი ლიზავიყავი უკარება ჯიუტი სწერვა,ახლა?ყველაზე მხიარული,მომცინარი,საყვარელი ძლივს უკვე ბედნიერი ვარ.ჩემი

ცხოვრების გემო (9,10)

თვითონაც არიცოდა რა ემართებოდა,იმის წარმოდგენისას რომ უგულავა სხვას ეხებოდა ტვინში სისხლი ექცეოდა,არადა რომ გეკითხათ ვერ იტანდა და ეჯავრებოდა.ოთახში ავიდა,ჰამაკში მონებივრე დათომ ვითომც არაფერიო ისე გაატარა მერიემის რექაცია და ტელეფონში ჩაძვრა.აქ

ჩემი თუ არა აბა ვისი უნდა იყო?! (თავი 20)

პროლოგი:ცხოვრება სავსეა მოულოდნელობებით! და მაშინ როცა არაფერს არ მოელი, ხდება რაღაც რაც შენს ცხოვრებას რადიკალურად ცვლის...! ასე 1 საათი ვიქნებოდით ბათუმ გორაზე, სიცივე ვიგრძენი და გამაჟრჟოლა, დემეტრემ მისი მოსაცმელი გაიძრო და მე მომაფარა.

ბრმააა, ძვირფასო , სიყვარული .. ! (3)

ვაგრძელებ !!მეტ-ნეკლებად გამოგვიკეთდა ურთიერთობა , როცა ვხვდებოდით თბილი გამარჯობითა და წარსულის გახსენეით შემოვიფარგლებოდით , მე კიდე მისი თვალების შეთვისებით , ! ჩამოსვლიდან 1 კვირაში თბილისსში ხმა გავარდა შეყვარებული ყავსო ,, ყველა საიტი მასზე

სიყვარული პრესტიჟული ჟურნალის სტატიისთვის! (2)

ამ მომენტში სიხარულს და ამავდროულად გაურკვევლობას ვგრძნობ. არასდროს შევჭიდებივარ მსგავსი მოცულობის და შინაარსის სტატიას და ახლა ერთბაშად, ალბათ ცოტა გამიჭირდება.როგორ შეიძლება დავიწყო სტატიის წერა? რით ან საიდან? წარმოსახვით

მუხის ძირას ( ნაწილი პირველი / თავი 1-4 )

ყველაზე კარგად ოცნება მატარებელში გამომდის,იხედები ფანჯრიდან და ხედავ მთელი სამყარო უკან რჩება. ნეტავ იცოდე როგორი მარტოსული ვარ... ერთი შეხედვით ყველაფერი მაქვს,მაგრამ მაინც ძალიან მარტოდ ვგრძნობ თავს. შეიძლება სისულელეა,მაგრამ

იდეალური აზროვნება 4

ყველა ქალი მგრძნობიარეა, თუნდაც გულის სიღრმეში და არ შეიძლებოდა ასეთი კოცნა არაფერს ნიშნავდეს, დემეტრე უაზროდ დახეტიალობდა სტუმრებით სავსე სახლში და ვერ იჯერებდა, რომ უკვე მეორე დღეა, რაც იმ გოგოზე ფიქრი არ შეუწყვეტია. ის კი არა იმასაც ვერ იჯერებდა,

ველური [თავი III]

ფორტეპიანოს მიუახლოვდა და ახადა,რამდენი ხანია არ დაუკრავს.თითქოს რაღაც აკლდა მთელი ეს დრო.პედალზე ფეხი დადო და „მთვარის სონატის“ დაკვრა დაიწყო,როგორ უყვარდა ეს მელოდია.მისი სულში ჩამწვდომი აკორდები,რომლებიც გულს ვაზივით ეხვეოდა.

ვარდისფერი სათვალე (5 თავი)

დილით ერთ დასკვნამდე მივედი. არასოდეს აღარ უნდა ვიტირო! უფროსწორად ხშირად არ უნდა ვიტირო (რაც მახასიათებს). და მართლაც, გუშინ ღამით არ მიტირია. არც დღეს არ ვიტირებ და არც ხვალ. გაიღიმე დღეს იტირე ხვალ (წაიკითხე ეს ყოველდღე) თუ ხშირად ვიტირებ, ისეთ