გადატრიალება (თავი 7)

ანას სიტყვებს უსმენდნენ გიორგის მეგობრებიც კი თავს დამნაშავედ გრძნობდნენ თითქოს მათ დაეშავებინათ რამე. ლილე და მანანა კი ისე ტიროდნენ თითქოს ვინმე მომკვდარიყო. - ჩემი პატარა როგორ გამინადგურეს, შენ როგორ შეიძლება ვინმეს ძულდე, ასე რატომ ამბობს, გულს

სამოთხისკენ მიმავალი ბილეთი

ხდება ისეც რომ ადამიანებისგან დამსახურებულ სიძულვილს სიხარულით ვიღებ.ვფიქრობ ეს მხოლოდ იმიტომ ხდება თავადაც იგივეს გავცემ.მხოლოდ სხვა მიზეზით.მათი მიზეზი რომლითაც ამ სასტიკ გრძნობას მჩუქნიან,გამოწვეულია იმით რომ მათ იციან ჩემს შესახებ.იციან ის რომ

" ოდიგოს ტაფუ " ( სრულად)

-ერთი მაგარი ამბავი მაქვს,- მაგიდაზე საქმიანად ჩამოაწყო იდაყვები კახამ და მე და ზეზვას თვალი მოგვატარა. -მოვიდა,იდეების გენერატორი,-ვთქვი სიცილით.

სარკის ეფექტი - პირველი თავი

დიდ ოთახში ვართ, ბნელა და ოთახს მხოლოდ ბუხრიდან გამომავალი სინათლე ანათებს. სკამზე ვარ მიბმული ფეხებით და ხელებით, ისე მეძინება თვალებს ძლივს ვახელ, დროდადრო თავი სასაცილოდ მივარდება და მოულოდნელობისგან ვფხიზლდები. გვერდით სკამზე მერაბის ხვრინვა

წითურო მიყვარხარ! (თავი 1)

არ მახსოვს ეს ყველაფერი საიდან დაიწყო,არც ჩვენი პირველი შეხვედრა მახსოვს მარტო ის მახსოვს როგორ ისხდნენ ჩემ სახლთან ის და მისი მეგობრები და როგორ მითთრთოდა გული მის ყოველ დანახვისას.მაშინ ჯერ კიდევ ბავშვი ვიყავი ალბათ შვიდი წლის და სწორედ პირველი

ჩემი იდუმალი სანტა (სრულად)

„ისე არაფერი უხდება ზამთრის ცივ საღამოს, როგორ ოთახში გამეფებული სითბო, ნახევრად ჩაბნელებული შუქები და ბუხრის წინ მჯდომი ორი სხეული რომელიც ამ სამყაროში ერთმანეთის გარდა ვერავის და ვერაფერს ამჩნევს. „

ტრაგიკული ტრაგედია (8 თავი)

სამზარეულოში გავედი, როცა კარზე კაკუნი იყო,კარებთან მივედი, გავაღე მაგდა იყო, ხმის გაუცემლად შემოვიდა. სამზარეულოში დავჯექით ორივენი, მაგდამ სიგარეტი ამოაძვრინა კოლოფიდან და მოწევა დაიყო, დაძაბული იყო, განერვიულებული სახე ჰქონდა - რა მოხდა? -

ერთი კვირა ერთ ოთახში (მეთექვსმეტე თავი)

გეძალებიან ადამიანები, თავს გახვევენ პირად აზრებსა და გამოცდილებას, თავიანთ შეუცდომლობაში ღრმად დარწმუნებულები; ზოგი დამაჯერებელია, ზოგი - გონივრული, მაგრამ არა - არგუმენტირებული, დანარჩენები კი ცარიელ სიტყვებს ახმაურებენ, ან სხვისგან მოსმენილს

სინამდვილის მაცნე,უეჭველია გიჟია ! კვდომა-დაბადება

13 ან 14 წლის ვიქნებოდი.ხო,მინდა ავღნიშნო რომ 365 დღე არც ისე ცოტაა.მაგრამ რა არის ეს 365 დღე მარადისობის გადმოსახედიდან ? თითქმის სრული არაფერი.ამიტომაც ვიმედოვნებ რომ ამ ცდომილებას როგორმე მაპატიებს სამყარო.ვიყავი ამ ასაკში და მთელი ჩემი სიცოხლის

უბის მწერო !

ყველაზე დიდებული მოვლენა შენ ხარ.შენ ! - შენ რომელიც არ გამორჩი მთელი ყოფიერების ყოფნას.განა არ გიხარია ?!