სამოთხე

უკვე დიდი ხანია ოჯახური ვახშამამი ოჯახურს აღარ გავდა . შვილები რომლებსაც მამის ეშინიათ, ცოლი რომელიც ყოველ წუთს მზადაა შენიშვნისთვის .

სიცრუე,რომელიც არ ვიცოდი 11

ისევ შევბრუნდი წასასვლელად ,მაგრამ სანამ ნქბიჯის გადადგმას მოვასწრებდი დაიხარა მხარზე გადამიკიდა და მანქანაში რასაც ქვია ჩამტენა.

შეხვედრა წარსულთან (თავი 10)

-ორ დღეში ბათუმში მივდივარ და რომ ჩამოვალ აუცილებლად - გამიღიმა და ლოყაზე მაკოცა. -პირობა პირობაა - გამეცინა და თითი დავუქნიე. - როდის ჩამოხვალ? -მალე - გამიღიმა და მანქანაში ჩაჯდა.

დასაწყისი ( 8 )

- არაფერი განსაკუთრებული არ მოხდება, გარდა იმისა რომ დღეიდან აქ იცხოვრებ ჩემთან ერთად, ჩვეულებრივად ივლი სამსახურში, ისწავლი და არავის მისცემ უფლებას რომ ჩვენს ცხოვრებაში ჩაერიოს...

მოწყვლადი

დააქვს უბით. სამი წლის ვიყავი, გავიგე,-თავი ჩამოიხრჩოო, მას მერე ვეტრფი სიცოცხლის ამ აქტს, თერაპიულს, ნაზს, ბოლო წამებში სასოწარკვეთილს, უბედურების წამალს. ვიცი, დიად სახელს ამოფარებული დიადი შეცდომა ვარ, მე ვარ ისტორია, განმეორებადი, ნაკლული.

თავნება ქალბატონი (თავი 9)

ყველანი თათასთან იყვნენ,ბინაში.თემო და ევაც კი,ანდროს ელოდნენ,რომელმაც დიდხანს არ დააყოვნა და მალევე გამოჩნდა: -რა ხდება რა შეკრებაა?-გაუღიმა მისაღებში მყოფ მეგობრებს და ევას მიაჩერდა,რომელსაც არ იცნობდა.

შიში პატივისცემა და სიყვარული {ნაწილი 2/21 დასარული}

მისაღებ ოთახში კი ისეთი ჟრიამული დახვდა ნანოს, რომ სოხაძის სახლში ერთ დროს წარმოუდგენელიც და შეუსრუებელი მისაც იყო, თუმცა მომავალში ყოვედღიურობად ქცეული ფერები..

დასაწყისი ( 7 )

- გასაგებია, ყველაფერი გასაგებია, ანუ დღეიდან შენ შენთვის, მე ჩემთვის? დარწმუნებული ხარ რომ ეს გინდა? -ელენეს გასაკვირად ალექსს სახიდან ღიმილი არ შორდებოდა...

მიჰყევი ოცნებას (თავი 5)

დაგაგვიანდა -დიდი ხანია ანგარიშს არავის ვაბარებ. სასტუმროს შესასვლელში მდგარი დათა დააიგნორა და სწრაფი ნაბიჯებით გაუყვა ოთახამდე გზას.თითქოს უნდოდა მასთან სიახლოვე,მაგრამ თავს უფლებას ვერ აძლევდა მიახლოებოდა.

შეხვედრა წარსულთან (თავი 9)

-ანანომ იცის? - მოულოდნელად მკითხარ ერთ-ერთი შეხვედრის დროს. -რა? - ვერ მივხვდი რაზე მეკითხებოდა -ის რომ ვხვდებით ერთმანეთს - გამომცდელად გამომხედა და ყავა მოსვა. -კი - ვუთხარი და მეც ყავა მოვსვი - ეს პაემანი არ არის. უბრალოდ ვხვდებით.