მეზობლის ბიჭი(თავი7)

რა თქმა უნდა,შენსავით ლამაზ გოგონას უარს,როგორ ვეტყვი? ცოტათი პირდაღებულმა დავხედე ,თითქოს არც შეიმჩნია ერთად,რომ ვიყავით.ცოტახანში კი ასვეტილმა ხელის ერთი მოძრაობით ამიკრა

ფრენა და ტყლაპ !

ვჩერდები და ვტრიალდები,მხოლოდ ერთ ფრთას ვუმზერ. და აი ვეახელი კიდეს,ვშლიი ხელს.

გაყიდული ღირსება (თავი 2)

- ეს შეგნებულად გააკეთეთ? - როგორ გავბედე ამ ტონით აზრის გამოთქმა, ან საიდან მქონდა ხმაში ასეთი თავდაჯერებულობა, თავად გამიკვირდა, თუმცა ბრაზი რას არ გაგაკეთებინებს. - შეგნებულად? - დიახ, რამე გაუგებრად ვიკითხე, თუ სიტყვა ,,შეგნებული’’-ს დეფინიცია

და მაინც...

ჩემს გრძნობებს შენამდი ვერ აღწერს კალამი...

წამით გამოფხიზლებული

ვოცნებობდი წამზე როცა,საკეტს თუ ვერასდროს, ფილტვებს ოკეანით გავივსებდი და შენით გაჯერებული ვიცოცხლებდი დარჩენილი რამდენიმე წამი…ამაზე ოცნებისას ჟანგბადის თითო ჩასუნთქული მოლეკულაც კი ტკივილის მაყენებდა. მე არც ოკეანესთან ვყოფილვარ და არც შენი

შიში პატივისცემა და სიყვარული {ნაწილი 2/20}

-აი რა მაკლდა! -რა ვარ გოგო მე?.. -ჩემი ბიჭი ხარ.

სულის მეგობარი

-ისევ უყვარხართ? -რა თქმა უნდა. -მე მჯერა, რომ ცხოვრებაში ყველა ადამიანი ვიღაცისთვის იბადება, სწორედ, ასეთი ადამიანი ვიპოვე, თუმცა ჩვენ ერთად აღარ ვართ.

ფერია

ამ ცხოვრებაში ერთია დ ეს იცოდე ღმერთია ტყეში ლამაზად მღერიან

უმანკო ფერებიც ხუნდება ( თავი 9 ) დასასრული

- შენ გყარაულობ? - მე? რატომ? - რომ არ სად წახვიდე. - სად უნდა წავიდე?

სულის კივილი

და ისე ჟღერდა სახელი შენი, ვით სულთამობრძავს აღმოხდა ლოცვა...