სამი დღე 13

- ერთ თვეში ცოლს ვირთავ. მინდა საქორწილო სამზადისს შენ მიხედო. ვაღიარებ კარგი გემოვნება გაქვს და სრულად გენდობი. ოღონდ ერთი პირობაა კვირაში ორჯერ ბიჭების წვეულებას მოაწყობ და მინდა შესაფერისი გოგონებიც შენ შემირჩიო.

გიჟების სამყარო (მეორე თავი)

მეორე დღეს სკოლაში მივედიითდა დირექტორმა გამოგვიძახაა... შევედით და მაგიდაზე ნემსები და შპრიცები აწყვია....ჩვენ გაკვირვებულები ვუყურებთ და ამდროს დირექტორი მკაცრად გვეკითხება:

უცნობი ნაცნობი (თავი 9)

პირველივე სცენაზე მივხვდი ამას, არ შემიძლია, მაგრამ რა ვქნა. სხვა გზა არ მაქვს. ხო, არ მინდა.. როგორ უნდა მინდოდეს, როგორ უნდა მიხაროდეს..

გზაჯვარედინი {თავი 1}

-სანდრიკა, დაიცა რაა!-ბოხ ხმიანს ეძახდა. უნებურად გავატრიალე თავი და დადიანი დავინახე. არათითზე მორგებული ოქროს რგოლით. გული მტკივნეულად შემეკუმშა

ზოგჯერ ოცნებებიც ხდება

ჩემი ცხოვრება ნაწილობრივ კონკიას ზღაპარს გავს. მართალია, ბროლის ქოში არ დამიკარგია და არც ეტლი გადამქცევია გოგრად, მაგრამ რაც ბოროტ დედინაცვალს და მის გერს შეეხება, ყველაფერი ისე იყო, როგორც ამ ზღაპარშია აღწერილი... შეიძლება ითქვას, უფრო უარესადაც

ევას დღიურებიდან...

ევა, ცხოვრებით სავსე გოგონა, რომელიც მხოლოდ დედის შენარჩუნებაზე ფიქრობს, ის ყველაფერზეა წამსვლელი...

არასწორ მხარეს #1

- ბაჩანა, - ხმა აუკანკალდა ნათიას. მონატრება ყელში და თვალებზე მოასკდა. - შენს სუნს კილომეტრშიც ვგრძნობ. - უნივერსიტეტის ეზოში ვართ, პატივცემულო. გვიყურებენ. - ადრინდელი სიტყვები თავად გაიმეორა ირონიულად ბაჩომ. - მაგათი დედაც! მომენატრე, საზიზღარო!

'' ჯარისკაცის მამა '' და მისი კადრის მიღმა ფაქტები

ცნობილია, რომ 1964 წელს გადაღებული ფილმი „ჯარისკაცის მამა“ მსოფლიოს კინოს ისტორიაში ომის თემაზე შექმნილ ფილმებს შორის ერთ-ერთი გამორჩეულია და მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის საგანძურშია შესული. კანის ფესტივალზე ფილმი მსოფლიოს კლასიკური კინოს ეგიდით

E pluribus, unum! (ერთი, მრავალთაგან!) (18+)

და ეს სამყარო ჩემთვის კოლბაა.. და ტკივილებიც - ზოგი პატარა, ზოგიც - ზორბაა, და სულსაც ვმიჯნავ შუშის თხელი, მყიფე კედლებით, და დოგმებს ვლეწავ ლანძღვით, გინებით, ხანაც ჩხუბით, ხანაც - ვედრებით!

ოცნებიდან რეალობისაკენ

ჩემთვის რომ ეკითხათ რომელ ფრაზას მივაჯღაბნიდი ცაზე, ეს იქნებოდა ,,ღიმილი უპირველეს ყოვლისა