არასწორ მხარეს +18 (დასასრული)

- არ ეწევით, არა? - ღიმილით შეტრიალდა მისკენ ბაჩანა. სიტუაციამ ისე გაამხიარულა, ცოტა დაძაბულობაც მოეხსნა. - როგორ მიხვდი? - თავადაც გაეღიმა გიას. - ნათიას ჩაღიმებით და მერე თქვენი მოწევის მანერით დავრწმუნდი. - ესე იგი, ჩემს გოგოს კარგად იცნობ, -

თეთრი ნისლი -5-

მისი გახშირებულ სუნთქვას და აღელვებას გრძნობდა დინა,თითოეულ გულისცემას. თვითონაც აღელდა,რამდენჯერმე შეწინააღმდეგება სცადა,მაგრამ ამაოდ. ბედანი ნაზად დაათამაშებდა თავის თითებს დინას სახეზე,სახე ძალიან ახლოს მიჰქონდა,სიამოვნებდა დინას რეაქცია. თითქოს

გარდაქმნა. თავი 1

-მეც მწყურია ჩვენი წილი სამართალი, მაგრამ არა ამ გზით. უკვე დიდები ხართ, შეგიძლიათ საკუთარ ქცევაზე აგოთ პასუხი, მაგრამ იცოდეთ , ვერც ერთი თქვენგანის დაკარგვას ავიტან. ყველაფერი რომ ცუდად წარიმართოს, თორნიკე, მამა შემომხედე, ნინას ერთი ღერი თმაც რომ

ისევ შენ და ისევ მე, ჩვენი ოცნების ქარავანში... (თავი 8)

თუმცა სკამის საზურგეზე გადაწოლილი ჩუმად, უხმოდ ვტიროდი, არ ვიცი რა იყო ეს, არ მინდა ასეთი სიყვარული, რომელიც ბედნიერებით არ სრულდება, არ მინდა ასეთი გრძნობა, არ მინდა, არ მინდა ...

:)))

"არც კი მახსოვს ამდენი ხანი როდის მეძინა მთელი ოთხი საათი და ორმოცი წუთი!" -ოფიცერო ლუდი მომიტანეთ ეს დილა საოცრად დაიწყო უნდა ავღნიშნოთ! საბუთებში გართულმა ოფიცერმა მკაცრი მზერიც გახედა გისოსებიდან მომღიმარ პატიმარს -ბავშვო შემიძლია კიდე დაგარტყა

სიყვარული გრძნობების გარეშე 7 თავი

დიდხანს, ძალიან დიდხანს შეჰყურებდენენ ერთმანეთს გააგიჟებული ირაკლი და შეშინებული ქეთი ერთმანეთს

#21 [ თავი XVI ]

- მაიკ, სად ჯანდაბაში ხარ, იცი? - გაწიწმატდა ქალი. - ოუ, ოუ, სანდრა, მშვიდად. სად და… - ბორდელში. - დაასრულა მისი სიტყვა ქალმა. - აქ ყველა სექსით ვარსებობთ. ნეტავ, რას ნიშნავს, კორნელი რომ სათამაშოა?

ცეცხლს აღუმართავს ზე გუმბათი

ლილისფერ ზღვაში ჩაასვენეს მზისფერი ცეცხლი, და შენს თვალებზე გამეფიქრა დილითვე, ვსცოდე.. დაისამდე ვერ დავითვალე ოცდაცხრა ვერცხლი, შუადღემდე ვერ დავაღწიე ღიმილი ბოდვებს..

ნაკრების გული (თავი 4)

- ერთი ჩვენს ფეხბურთის გოგოს დამიხედეთ... - ისევ იღიმის, მაგრამ ზუსტად ვიცი, ახლა ნაძალადევად. - საიდან ამხელა გამბედაობა?

ისევ შენ და ისევ მე, ჩვენი ოცნების ქარავანში... (თავი 7)

- მართა, პოპკორნი არ გაქვს? - რა პოპკორნი? - აბა ისე მიყურებ, მგონია, რომ “კინო” ვარ. - თემას ნუ უხვევ. - წარბი ამიწია.