სუფსის ნაპირებთან (სრულად)

თბილისი 30 ნოემბერი 20:05 საათი „-ოცდაცამეტი წლის სოფია ნაჭყებია გარდაცვლილი იპოვეს თავის ბინაში,სამართალდამცავები შემთხვევის ადგილზე უკვე ერთი საათია იმყოფებიან, ჩვენი ჟურნალისტი გვერთვება დანაშაულის ადგილიდან, მარიამ გისმენთ!-მისაღებ ოთახში

ჩამეც მახვილი

მინდა გავექცე სამართლიან ჯვარს, მუდამ რომ მტანჯავს, ჩემს სულს რომ ხარჯავს, მე არ ვაპირებ არავის განსჯას და ვიმსახურებ მუდმივად დასჯას!

სწორი არჩევანი (13-თავი)

ოთახში შევვარდი და განერვიულებული ადგილს ვერ ვპოულობდი. როცა მგონია რომ ვსო ეს ბოლო წვეთი იყო და ამაზე საშინელება ვეღარ დამემართება, მაინცდამაინც მაშინ უნდა მოხდეს რაღაც საოცრება. რეზის უფრო მარტივად ავიტან ვიდრე მართას. მისი დანახვაც კი არ მინდა,

წვიმის საჩუქარი 3 თავი

ღვიძლი ძმა ხომ არასდროს მყოლია, მაგრამ არა, გატყუებთ, ახლა მყავს, გიორგი, რომელიც ღვიძლ ძმაზე უფრო ახლოა ჩემთვის. ანამარიას ამ დროს საპირფარეშოში ეძინა. მეორე დღეს როგორც გავიგეთ უნიტაზზე ჩასძინებია. ტვინში უჭირს ამ გოგოს.

მწარე შოკოლადი

მე მათი ერთიანობა მჭირდება, ერთსული რაზმი მჭირდება, მყისვე, დაუყონებლივ უნდა აღვადგინო ჯაჭვი. არ ვიცი როგორ ვახერხებ, სიცოცხლის ბოლო ნათებასაც დაეკარგა ძალა და მბჟუტავი გახდა - ყველა წრესთან ქსელი გავუშვი და რაც ძალა და ღონე მაქვს ერთ წერტილში

პირველი სიყვარული

ზოგჯერ ტირილი უხდებათ თვალებს, როცა იხსენებ ბედნიერ წამებს, პირველ სიყვარულს ვერავინ შეცვლის, გავა დრო... შეხვდები სრულიად შეცვლილს.

განსაკუთრებული პაციენტი (სრულად)

აღშფოთებული.. დიახ, სწორად გაიგეთ. გოგონა, რომელმაც ყველა პლასტიკური ქირურგის ნერვული სისტემა დაანგრია, არარსებული ნაკლი იპოვა და მათ პაცინეტებში ეჭვები გააღვიძა, ახლა, თავის უკანასკნელი მსხვერპლისკენ, ამაყად მიემართება. 'უკანასკნელს' იმიტომ ვამბობ,

ეკლიანი, შავი ვარდები..

...ცა არის ლურჯი, მჭირდება ბურჯი, და სულსაც უჭირს, ოღონდ ნუ მეტყვით სიტყვათა სეტყვით: "ესეც გაივლის!"

ძილბურანში მყოფი არსება

წვიმა ირგვლივ ყველასა და ყველაფერს ასველებს, მეორე მხრივ კი აფხიზლებს როგორც ძილბურანში გახვეულ ბუნებას,ისევე გაზარმაცებულ ადამიანს რომელიც დეპრესიაშია ჩავარდნილი.არ სურს გამოფხიზლება ვერა და ვერაფერი აძლევს სიცოცოცხლის ხალისს.ამ დროს კი ზეცა რთავს

სკივრში ჩაკეტილი სიმართლე (სრულად)

-ადრე მუდამ სიმღერით მილოცავდი ხოლმე -ადრე არც შენ იყავი იდიოტი, ახლა კი ხარ! -მიხარია ბრაზი რომ ამოანთხიე, იმედია ბოლომდე გათავისუფლდი