გმირებს ♥︎!

მიდის, ეს გული ღვარძლით ევსება, დაუცახცახებს ტუჩები ბრაზით, იცის რომ ამ დღეს, ის აქ მოკვდება, მაგრამ არ გარბის მშიშარა აზრით...

შეჯახება ზევსთან. (თავი 6)

-3 დღის წინ მაია მაღაზიაში ვნახე, უკვე დაბნელებული იყო, ხელი შეხვეული ქონდა და გამოძრავება უჭირდა, ვერ მოვითმინე და მივედი. ვეხვეწებოდი ერთად წავიდეთ და ვუჩივლოთთქო, მაგრამ ცრემლები წამოუვიდა, შენ არ იცი რაში ერევი

ლანგრით მორთმეული ( თავი 13)

ყოველ დღე დამირეკე! - შუა აეროპორტში ვართ, ლანას ხელს მთელი ძალით ვებღაუჭები. - ნებისმიერი სიახლე მითხარი, ხოლმე... - ნუ ნერვიულობ. - სწრაფად მეხვევა. - უკვე ჩასხდომის დროა. - ყველაფერი კარგად იქნება... - ლანადან დათოს უღონო მკლავებში ვინაცვლებ. -

იძულებითი ქორწინება 10 თავი

ნათია საშინლად დაიძაბა და ერთიანად დაეჭიმა სხეული, გააჟრჟოლა როცა სანდრომ ცხელი სუნთქვა სახეზე მიაფრქვია და ზედ მის ტუჩებთან დაიჩურჩულა

Him and I ( თავი 16)

-ქეთუს-დაუძახა იოანემ-რაიყო იოანე?-მიუბრუნდა გაღიზიანებული-ხომ იცი რომ სპეციალურად არ უთქვამს უბრალოდ ნერვიულოს ანაზე-გგონია მე არვნერვიულობ? მევარდამნაშაავე ასე გამოვიდა კარგიი-დაუყვირა ქეთიმ

ბედისწერა - 9

გავშეშდი. ვიბლიანს აქ მართლა არ ველოდი. რაღაც კუთხით, მაწყობდა ოფისი რომ ღია იყო, მაგრამ რა საჭიროებას წარმოადგენდა მაინცდამაინც კარებში თუ არ შემეჩეხებოდა ? წამიერად შევიდოდი და უკან გამოვბრუნდებოდი, ისე რომ

არასდროს დამთავრდები ჩემში!

მე რომ მახსოვდე, სიზმარში ხომ მაინც გნახავდი? რატომ დავკარგე შენი სახე,რად დამავიწყდი? შენი ნათქვამი ,,შვილო" საით წავიდა? ეგ შენი სული,მაღლა ღმერთებთან რატომ გაფრინდა ?!

დედა

აღარ შემიძლია სიჩუმე და აღარ შემძლია ღიმილი დაუმთავრებელი ნიღბები Და თავზე წამომჯდარი დუმილი...

მე აქ ვარ (სრულად)

ტბაში არეკლილი სხეულებიდან ერთ-ერთი ალმაცერად მიყურებს.- საით გაგიწევია? - ტუჩის კუთხეში ღიმილი ეპარება და მარტივი მოძრაობით სიღრმისკენ მიმათრევს.იმასღა ვასწრებ, რომ მომაკვდავივით ჩავისუნთქო

ხოსია (სრულად)

ყველაზე მეტად ზაფხულის შემობრძანება უყვარდა, რადგან ციცინათელები ჩნდებოდნენ. ყოველი შებინდებისას მანათობელი ხოჭოების დასაჭერად მიიწევდა და საათობით იკარგებოდა ციცინათელებით მოჭედილ ბაღებში.