წიგნი ჩემი დაბადებისა

ჩემი დაბადების წიგნში წერია უკვდავი სტრიქონები, ვითარცა ხმლის პირზე ნაკვეთი სიტყვები,,,იცოცხლე და მოკვდი სიცოცხლისათვის!,,მე არ ვარ მეომარი, მაგრამ ტანს ჩემსას ცეცხლში ნაწრთობი აბჯრით ვიფარავ.

სიმართლე სიცრუეში

არ შემეძლო გავკარებოდი, თუნდაც შემეხედა ადამიანისთვის რომელიც არ მიყვარდა. არ მიყვარდა ისიც, ვინც წლობით მიყვარდა. რეალობას წამებში შევეჯახე და გვერდით მჯდომ ადამიანს ქურდულად შევავლე თვალი.

ჯანდაბა! ჩემი უფროსი შემიყვარდა. (თავი XIV)

„ მისკენ ვიხრები,გაყინულ ხელს პერანგის ქვეშ ვუცურებ და პრესზე ვეხები. ვგრძნობ მის გახურებულ და დაჭიმულ სხეულს. ტუჩებს ნაზად ვახებ ყელზე,თან გულში ვფიქრობ,რა მაძლევს ამხელა გამბედაობას.

სასრულეთი (თავი 19)

-„ვიპოვე ლეა, ჩემო ლეა, და შენამდე მოსასვლელ გზასაც ვიპოვი“.გულის ფანცქალით დავაჭირე გაგზავნის ღილაკს და მოუთმენლად მოვყევი ოთახში ბოლთის ცემას. არ გასულა დიდი ხანი და ტელეფონზე ზარი გაისმა, საქართველოს

უკანასკნელი კოცნა (1 თავი)

ტელეფონი რეკავს დაუსრულებლად, დამძიმებულ ქუთუთოებს წვალებით ვახელ შუადღის ძილისგან გაბრუებული და სანამ აზრზე მოვალ ითიშება, მეც მომენტალურად თვალებს ვხუჭავ

როცა გიყვარს, ცა სულ სხვა ფერია (ნაწილი 5)

სიყვარული უცნაური რამ არის, ვერ გაუგებ, ვერ მიხვდები ძლიერ დარტყმას, როდის მოგაყენებს... თითქოს არეული ფიქრებიდან სწორი ფიქრების ჯაჭვს იპოვი, მის გზას გაჰყვები და რა ხდება? ის მიდის, მიფრინავს და ისევ გაურკვევლ

დამღალეს გრძნობებმა მარტოობის

დამღალეს გრძნობებმა მარტოობის,უგზო-უკვალობა მებედება.კედლები, ფარდები, მანტოები,სისხლი და ძარღვების შედედება...შვიდასჯერ ჩამმწარდა პაემანი... შვიდასჯერ ვერდებით ავალ ღმერთთან...არასდროს, არასდროს დავენანე

როგორ გავუმკლავდეთ ცხოვრებას?~სალოს გამოწვევა~ დღე 7

ეცადეთ,ყოველთვის შეინარჩუნოთ პოზიტივი კარგსა თუ ცუდ დღეებში.გაახარეთ გარშემომყოფები,აკეთეთ სიკეთე.რაც უფრო მეტ სიკეთეს გააკეთებთ ეს თქვენთვის უკეთესი იქნება რადგან გქონდეთ სიკეთით სავსე მომავალი.ხშირად დაენახეთ მზეს,

მზისფერი {სრულად}

თითები შეახო ოქროსფერი ასოებით ამოტვიფრულ სათაურს „მზისფერი,ლენა“ -ჩვენი გზა დიდია , მათაც გადავეყრებით ჩემო მზისფერო ! -შენ ჩემი სულის ყველაზე ნათელი ფერი გაქვს ქალღმერთო მოგონებებით სავსე მანქანა დიდხანს მიუყვებოდა გზას , წიგნი კი პირველ

ოცნების სორო

რას არ ვედები ... უჩვეულო ცხოვრებით ვცხოვრობ,რჩევებს ვიძლევი სხვის კარზე და თავად ვარ ცუდად.გამოვიგონე ჩემს სხეულში პატარა სორო,სადაც ჩემს ნაცვლად არსებობ და ჩემს ნაცვლად სუნთქავ.გამოვჩნდები