მარილისი |10|

- ეს რა ძვირფასი სტუმარი გვყოლია,-თვალები აუციმციმდა ონორს და თბილად გადაეხვია,-მეგონა დაგავიწყდით. -აბა, რა თქმაა. რას ნიშნავს დამავიწყდით. უბრალოდ, ხომ იცით, გადარბენაზე ვარ: ექიმები, იურისტები, ახალი კონტაქტები. -ძველი კონტაქტები?- ვითომ ნაწყენი

მე, როგორც სანტა

31 დეკემბრის ღამეს , ქუჩაში ბრაგა-ბრუგი ახალი შეწყვეტილი იყო. ოთახის კუთხეში, პუფში ჩატენილი ალმაცერად ვუცქერდი აივანზე გაკრეფილ ოჯახის წევრებს და ვერ ვხვდებოდი, რა უხაროდათ. სუფრიდან ერთი ცალი მანდარინი მოვიპარე და სახლიდან გავედი. ყოველთვის, როცა

რჩევა მჭირდება ძალიან :( ☹️☹️

მოკლედ მქონია ურთიერთობები თუმცა საკმაოდ მცირე ხნით და ბევრი არაფერი ისედაც, ახლა კი მომწონს ერთი ბიჭი რომელუც არის 15-17 წლით უფროსი ჩემზე, მე კიდევ არასრულწლოვანი ვარ ჰოდა ამ ბიჭს არ მოვწონვარ (ცოტა მოვწონვარ ვიცი(იმედი მაქვს????)) ფიქრობს რომ

გრძელი, წითელი ძაფები (პირველი კარი) სრულად

"- ისევ დამჭირდი... - საქმეც მაგაშია... შენ მე ისევ დაგჭირდი, ედი.- ძნელად წარმოსათქმელი სიტყვები საბოლოოდ ამოილუღლუღა, მათიმ და მზის სხივებთან ერთად დასავლეთისკენ გაქრა."

უკანასკნელი კოცნა (18 თავი)

თორნიკეს ბათუმში მოუწია წასვლა რამდენიმე კვირით და ჩვენის შორის ურთიერთობა ისევ გაცივდა, მთელი ამ დროის განმავლობაში რამდენჯემე დამირეკა და მომიკითხა

ცხოვრების გზაჯვარედინი (ნაწილი 3)

გადმოცემის თანხამად ეკლესია იქ არის აშენებული, სადაც დავითი და კონსტანტინე აწამეს. ტაძარში საკურთხევლის მარცხენა მხარეს, შემაღლებულ ადგილზე, ხის ორ მოჩუქურთმებულ ლომზე, დევს ხიდან დამზადებული ლუსკუმი, რომელშიც მოთავსებულია წმინდანების ნეშტი.

... რომ არ უნდა გიყვარდეს (16 თავი)

სწორედ მაგ გიშრების გამო, ვერ ვბრაზდებოდი შენზე, ბოლომდე ვერასდროს. ერთი, შემოხედვაც კი საკმარისი იყო, ჩემი გული აგეფრთხიალებია. მათში, ყოველთვის ჩემ თავს ვხედავდი. როდესაც ვჩხუბობდით, მაშინაც კი მეფერებოდნენ და სითბოს ასხივებდნენ. მე, შენი

მინდვრის ყვავილები (ნაწილი XII)დასასრული

ადრიანად გამეღვიძა. საშინლად იყო მოღრუბლული. დიდი ხანია ასეთი ცუდი ამინდი არ ყოფილა. მასპინძელს ეძინა და აღარ გავაღვიძე. მისი საწვიმარი ავიღე და სანამ წვიმას მოუმატებდა გაგას სახლისკენ გავიქეცი. გზა არც ისე ახლოს იყო, ამიტომ შუა გზაზე ისე დაუშვა

ტყეში პატარა ქოხი (ნაწილი2)

ცხოვრება მუქ ფერებში მქონდა და ბავშვობაც რვა წლამდე, იმის მერე არ ვიცი ,სულ დიდი მგონია თავი, რადგან აღარც შეცდომას მპატიობენ და აღარც სილაღეს, ასეა დრო გადის და თითქოს კი არ ვიზრდები არამედ ვბერდები, არ ვიცი რომ ამბობენ გული არ ბერდებაო ,მე კიდე

რა არის სიყვარული? (ნაწილი 2)

მართლა ბევრ ადამიანთან მქონდა კონტაქტი და საერთოდ ძალიან ბევრი ნაცნობი/მეგობარი მყავდა და თითქმის დეტალებში ვიცოდი ვინ რას წარმოადგენდა(მეწვრილმანე ადამიანი ვარ და ყველაზე მცირე დეტალებსაც ვაკვირდები, რომლებიც ადამიანის პიროვნულობაზე მეტყველებენ).