პრობლემა იწყება შენით. (ნაწილი-13) დასაასრული.

ანუ ამას მე მაბრალებ ქეით? სააბოლოდ კი ჩემი სიტყვებიდან გამოტანილი აზრი იანმაც გაიაზრა და მიხვდა თუ არა რაც ვიგულისხმე სევდა ნარევი ხმით მკითხა. მეც სასწრაფოთ შევეწინააღმდეგე! -არა..ეს არ მიგულისხმია იან! მაგრამ მგონი რომ გვიანი იყო,რადგან უკვე ჩემს

იმედგაცრუება...სასიცოცხლოდ მომაკვდინებელი გრძნობა

...ამ შემთხვევაში უნებლიეთ დავტოვე მე...უმოწყალოდ ჩავაქვრე იმედის ყველა ნაპერწკალი,უნებლიეთ ვესტუმრე ტკივილის შორეულ სამეფოს და სამუდამო ადგილიც მომიჩინა "გულუხვმა" სასოწარკვეთამ...

სულის ტკივილი

-ყოველთვის არსებობს სხვა გზა, გესმის? შენ მე მარტოდ ტანჯვისთვის გამიმეტე. მიმაგდე ისე, თითქოს არც ვიყავი. შენ მე მომკალი, დედა. გამანადგურე და ახლა მოდიხარ და დაბრუნებას ცდილობ.

ჯანდაბა! ჩემი უფროსი შემიყვარდა. (თავი II)

- არ შემოგეჭამოო მხეცოოო. - თან ხმამაღლა გავკივი,თან მეცინება. - შესაჭმელი ხარ და რა გავაკეთო?! რა კაი სუნი გაქვს ეე... - ახლახანს გამოვედი აბაზანიდან - ვეკრიჭები. - ხშირად უნდა იბანაო. - დამცინის და ძირს მსვამს.

მინდვრის ყვავილები

ყვავილები რომლებიც მარტოობის დარდს უქარვებდა და სიცოცხლით ტკბობის საშუალებას აძლევდა, რატომღაც ისე აღარ ყვაოდნენ, მის ცხოვრებაში ახალი მოვლენები იწყებოდა.

ჩემი პირადი რუკა (ნაწილი I)

ყველაზე დიდი ბრძოლა , საკუთარ თავთან ბრძოლაა... როცა იცი , რომ არ უნდა შეგიყვარდეს , რამდენად გყოფნის ძალა საკუთარ თავს აღუდგე ? ისტორიის ბოლოს ვინაა დამნაშავე ? სიყვარულის ომს არ ჰყავს გმირები , არც ჩვენი პერსონაჟები გამოირჩევიან . ყველა მათგანში

საიდუმლო

ცხოვრება საინტერესო,ამაღელვებელი და ამოუცნობია.ვერასდროს ვიფიქრებდი თუ წიგნის პერსონაჟი მეგონებოდა თავი.ცხოვრება ტკბილ-მწარე დღეებით სავსეა.ზოგჯერ ამაოების მორევში ისე ვეშვებით, ვერც კი ვიაზრებთ როგორ იცვლება ჩვენი რელსები.იმდენად ამობრუნებულ

აჩრდილები...

-ახლავე, დედა...-სებასტიანს მიუბრუნდა და უთხრა: -ხომ იცი, ჩვენი სიყვარული იმაზე დიდი და წრფელია, ვიდრე სხვა ნებისმიერი გრძნობა. -ჯოანა, სიყვარული ისედაც წრფელი გრძნობაა.

როცა სიყვარული მარტივია.... (თავი 11)

მეორე დღეს უკვე სამი სრულდებოდა სასადილოდ რომ შეისვენეს, გემრიელად ილუკმებოდნენ თომას ტელეფონმა რომ დარეკა. -გიას სალამი_მაშინვე დაცქვიტა ყურები გიორგიმ ნაცნობი სახელის გაგონებისას.

სპორტის მასწავლებლები (თავი 13)

ამის შემდეგ მეუბნები ბედნიერ მომავალს ხელს კრავო? რომელ მომავალს? რომელ ბედნიერებას? მე მოვკვდი, ლაშა! არ ვარსებობ! ლანა არ არსებობს! არ შემიძლია გითხრა ვის ელაპარაკები, მაგრამ ეს მე არ ვარ!