გაყიდული ღირსება (18 თავი)

ცოტნემ მიას შეხედა და მისი ალეწილი სახის დანახვისთანავე ტუჩის კუთხეში ღიმილი შეეპარა, მიამ ჯიუტად გაუსწორა მზერა მის ცისფერ აციმციმებულ სფეროებს

საკურას ცრემლში სიყვარული შემოხვდა სიკვდილს

სადღაც, კიოტოში, ნამგალა მთვარე კიაფობს ახლა..სადღაც კიოტოში ახლა ღამეა...მიჯრებად მიყრილ ბამბუკების ხეივანს, სტუმრად ორი აჩრდილი ახლავს... ერთი დაჭრილი.უსახელო თეთრი ხალათით..ისე ჩაუცვამს,

მკვლელი ანგელოზები. (5)

ყოველთვის მარტო იყო,ყოველთვის მარტოსული იყო,მის გვერდით მხოლოდ სიბნელეა,სხვა არაფერი...მხოლოდ და მხოლოდ სიბნელე!ალბათ მისი ნება რომ ყოფილიყო არ დაიბადებოდა როგორც დემონი და ადამიანი იქნებოდა.

დამსხვრეული (სრულად)

ეს წყეული მელოდიაც როგორ მომაბეზრებლად ჩხავის.ყოველ ჯერზე როცა მგონია უნდა დასრულდეს თავიდან იწყება.საათის ისარიც დაბმულივით ერთ ადგილასაა გაჩერებული და დაწყევლილ ერთსა და იმავე დროს უჩვენებს.ათასგვარი

ის, რაზეც არავინ საუბრობს თავი 12

-გააკეთებთ სვლას თუ დიდხანს გელოდოთ ქალბატონო?-მეკითხება ალექსანდრე წარბაწეული გამომეტყველებით.მიყვარს ჭადრაკის თამაში რაღაც ძალაუფლებას მანიჭებს, აქ ხომ ყველაფერს შენ წყვეტ და განაგებ ყოველ შენ

როცა სიყვარული მარტივია.... (თავი 20)

-ცოლი დედა, სამ თქვეში ჯვარი უნდა დაგვეწერა, ჩემ გარეშე გავუშვა? საერთოდ როგორ აზროვნებ? იცი რა? შევცდი, აქ შენი ადგილი არაა, მხოლოდ ოჯახის წევრები უნდა ვიყოთ და ფაქტია შენ ერთ-ერთი მათგანი არ ხარ.

ჯანდაბა! ჩემი უფროსი შემიყვარდა. (თავი IX)

ისააკი კარში დგას გახევებულ და წარბ შეკრული მაკვირდება.-ეიი,მოკვდი? რამ გაგაშეშა გოგო?- ხელებს აფრიალებს ჩემი და.-უნდა წავიდე დაო..საღამოს შეგეხმიანები. გკოცნი. -კი მაგრამ... - წინადადების დასრულებას

სისხლიანი თოვლი

რეალურად, მართლა არაფერი მახსოვდა, კადრები თანდათან მეორდებოდა და რაღაც ნაფლეთებად იფანტებოდნენ ჩემს გონებაში..მეგონა ეს ყველაფერი საათები გრძელდებოდა, ტკივილი მემატებოდა, ხმასაც ვერ ვიღებდი

ჩაი და სიყვარული...

-დიდი მადლობა, გავთბი-გამიღიმე ისე, როგორც არავის შეეძლო გაეღიმა. გიბრწყინავდა თვალები ისე, რომ სიკაშკაშით, მზესაც კი აჭარბებდა. მე შენი თვალების სიღრმეში ვიძირებოდი და ვიკარგებოდი...

სასრულეთი (თავი 15) +18

დილით მაღვიძარას ხმამ გამომაფხიზლა. ჯანდაბა, მაგვიანდება.... საჩქაროდ დავიწყე ჩაცმა, თან ვერაფერს ვაგნებდი და ყველაფერი ძირს მივარდებოდა. სულ ასე მემართება, როცა ნერვიულობას ვიწყებ, არაფერი გამომდის და ყველაფერს ვაფუჭებ. აფორიაქებული გული მხოლოდ