აბლაბუდა მეთვრამეტე თავი (დასასრული)

- დაღლილი, ნახევრად მძინარე მიხუტებული ვიყავი საყვარელი მამაკაცის მკერდს, თლილი თითებით თმებზე მეფერებოდა, შიშველ მხრებზე მკოცნიდა. მთელი არსებით ვცდილობდი ყველაფრის დამახსოვრებას, მისი თითოეული მიმიკის ღრმად ჩაბეჭდვას. ვიცოდი, უკანასკნელად

******

-უკაცრავად, სხვა მეგონეთ-ვუთხარი და ხელი გავუშვი. შეეშინდა...ვიგრძენი როგორ აუთრთოლდა ხელი. რომ მხედავდე, შენც შეგეშინდებოდა.

სასრულეთი (თავი 13)

ჩვენი შეხვედრის პირველი ადგილის დანახვისას ისევ ურთიერთსაწინააღმდეგო ემოციების ზღვამ მომიცვა, თითქოს სწორედ ჩემში ჰპოვა გამოვლინება ორივე ელინურმა საწყისმა, დიონისეულმა და აპოლონისეულმა. აპოლონისეული საწყისს სურდა ჰარმონიულად მეცხოვრა

და სადმე..

მე შენს თვალებში მარტოობის დავმარხე სევდა, მე შენზე ფიქრში ჩემს დემონთან მოვიგე ომი, შენი სურნელი როგორც ბედი ყველგან თან მდევდა, შენა ხარ ჩემი ლეკვი სწორი მამაცი ლომის..

წითელი ფერი (ნაწილი 3)

ლექციაზე ადრე მივედი, არ მინდოდა ხალხით გადატენილ აუდიტორიაში შესვლა და მათი ხედვის ობიექტი გავმხდარიყავი... ბოლო რიგში კედლის მხარეს დავჯექი, რახან ნახევარი საათი იყო დარჩენილი ჩემს ჩანთაში სწრაფად ამოვქექე ახლართული ყურსასმენი

სადღაც სინათლე დაიკარგა

ყოველთვის მინდოდა ამაზე დამეწერა მაგრამ გამბედაობა არ მყოფნიდა.მინდოდა ეს გამეკეთებინა მაგრამ აქაც გამბედაობამ დამაყენა კუთხეში დასჯილი ბავშვივით.

წითელი ფერი

ჩემი მოსაწყენი, ერთფეროვანი ცხოვრება იცვლება, სტუდენტი ვარ, ვტოვებ პატარა ქალაქს და თბილისში ახალ ცხოვრებას ვიწყებ, ემოციების კონტროლს ვცდილობ მაგრამ არ გამომდის,ჩემოდანი ჩავალაგე და ეზოში გავედი,

ჯანდაბა! ჩემი უფროსი შემიყვარდა. (თავი VI)

- იცი,რომ საოცრად სექსუალური ღიმილი გაქვს?! - მის კოქტეილს ვსვამ.- და საერთოდაც,გეკრძალება ღიმილი ამიერიდან. გასაგებია?- საჩვენებელ თითს ვუტრიალებ ცხვირ წინ და ვხედავ როგორ ეცვლება მზერა.

ცივი დღეების მოგონებები

ყველაფერი შემოდგომაზე დაიწყო, არც თვე მახსოვს და არც რიცხვი. უბრალოდ მახსოვს რომ შემოდგომა იყო. ჩემი სეზონი, იმაზე უფრო მეტად ჩემი ვიდრე მანამდე. დრო, როცა ჩემი ადამიანი ვიპოვე.

მკვლელი ანგელოზები. (1)

-გაგიგიათ მშვენიერი გოგონა სახელად როუსი? -კი და გავიგე რომ წინა გაზაფხულს სასტიკად მოკლეს ,ისე რომ მისგან არაფერი არ წაუღიათ,არც კი ვიცი რა უნდოდათ უმწეო გოგონასგან. -მეტი რა უნდა წაეღოთ ? მისი წმინდა სული და მშვიდი სიცოცხლე განა არაა საკმარი?