ჩიხი III

- მაშინ, ისმის კითხვა... - წელში გაიმართა და ქალს მზერა გაუსწორა - თუ „მონარქი“, არა, ვის შეიძლებოდა ეს გაეკეთებინა? - მკვლელის ხელწერის დეტალები არავინ იცის, „მონარქისა“ და პოლიციის გარდა! შეშფოთებულმა, ოთახს თვალი მოავლო. რაღაც ძალიან

დროის სასჯელი (მეორე თავი)

ზაქარია აფორიაქებული და დაძაბული ზის დიმიტრის ავტომობილში, ეს მისთვის რაღაც უცხოა, დიმიტრი კი მას მოუწოდებს რომ აქ საშიში არაფერია... ამ დროს დიმიტრის მობილურ ტელეფონზე გაისმა ზარის ხმა, რამაც აფორიაქებული ზაქარია იმდენად შეაშინა რომ სახეზე ხელები

ორ სამყაროს შორის (თავი 3)

მასწავლებლის წასვლის შემდეგ რაღაც არაამქვეყნიური ენერგია მქონდა, მაინც. სასწავლი მხოლოდ ქართული მქონდა, რადგან ახლა გავაცილე მასწავლებელი, ეგ კი ცოტა არ იყოს აღარ მინდოდა და სხვა დროისთვის გადავდე. ვშიშობ ასე თუ ვიყავი, მთელი ღამე მეღვიძება. ასეთი

ნაჩუქარი გული (თავი IV)

უბრალოდ ვერ ავეწყეთ,უცნაური მეგობრები გაიჩინა ,ყურადღებას აღარ მაქცევდა,მე კი ვეღარ ვუძლებდი დარდებს ეულად.

ჩიხი II

მჭიდი გადაამოწმა. ყელსახვევში ფრთხილად გადაახვია და უკან გამობრუნდა. ბოლოჯერ მოავლო თვალი სახლს - რამე, ხომ არ მრჩებაო? მანქანის გასაღებს ხელი წამოავლო და კარი გაიხურა.

აგონია

ისევ ღამღამობით მდევნი შუქი არსად ჩანს, გითიშავ და მაინც მირთავ განთიადზე ჩატს, აღარ მძინავს ღამღამობით დავემგვანე გიჟს, ამ სამყაროს უშენოდ სულ რაღაც რატომ სჭირს?!

მგლის გული(3-არჩევანის გარეშე)

-მინდა რომ გაავიღვიძო. ვთქვი ტირილით ძაალიან სუსტად,რაზეც ბიჭი ჩემსკენ გაადმოიწია ,ისე რომ ყურთად გააჩერდა ბოლოს. -ვერ გააიღვიძებ...მიჩურჩულა ჩუმად და ცოტახანი პაუზის შემდეგ მიამატა! -რადგან ეს სიზმარი არაა.

ბებო

ბებიაჩემი პატივსაცემი ქალი იყო მაგრამ არასდროს აფასებდნენ სათანადოდ.... ლამაზი იყო როგორც ზღვაზე მზის ჩასვლა და მთაში მზის ამოსვლა.... თვალები მწვანე ჰქონდა ყავისფერი კოპლებით და ვერავინ შეიმშნოვა ეს სილამაზე....

ჩიხი I

ნათელი იყო, მაინც და მაინც, თავზეხელაღებულ ჟურნალისტს რატომ გამოუგზავნეს ფაილები და არა პოლიციას. დიდი ალბათობით, მტკიცებულებებს იქამდე გაანადგურებდნენ, ვიდრე შემთხვევის ადგილზე გადაღებული ფოტოსურათები მზის სინათლეს იხილავდნენ. დიდ შარში ჰყოფდა თავს!

მიტოვებული 1,2,3,4,5,6,7 თავი

- გეტყობა კი როგორი კარგი მახოსვრობაც გაქვს, სიმწრით ჩაილაპარაკა, ჩაიცინა და ერთიც შეიკურთხა. - მაპატიეთ ბატონო დემეტრე მე მითხარით რამე? ვერ გავიგე, გიჟდებოდა ლიზა ისე მოწონდა დემეტრეს ეს უსურობა და თან ტკიოდა დემეტრეს ტკივილიც ტკიოდა, ასეა როცა