თავქარიანი(თავი 1)

თბილისის რიტმული ცხოვრებისაგან გადაღლილი, აივანზე შემომჯდარიყო და გადაჰყურებდა ქუჩაში შემორჩენილ ადამიანებს: ზოგი გარბოდა, ზოგიც ნელა მისეირნობდა თავსხმა წვიმაში... მარიტა კი იჯდა და ფიქრობდა. საფიქრალს რა დალევს,მაგრამ ახლა მხოლოდ და მხოლოდ მარტის

კაენის მოდგმა (თავი პირველი)

რა კარგი იყო დასვენება, ნეტავ კიდევ დიდი ხნით გაგრძელებულიყო, შვებულება... ნეტავი საერთოდ, ჩემ მშობლებთან დავრჩენილიყავით.. სოფელში და არ ჩამოვსულიყავით, ახლა ხომ კვლავ ბედნიერად ვიცხოვრებდით, მე და ჩემი მეუღლე ავთო და ბავშვები.

ჭადრაკი სასიკვდილო სქემად

მოჭიქულ, ღია თვალებში, სამყაროს ხალი დაესვა დაღად. კონსპირაციებად დარჩენილ საიდუმლოებებს იტევდა ხალი, მოზაიკური ენა კი საშუალებას არ აძლევდა საწყალს,გაენდო ჰომო საპიენსებისათვის. იგავით ღაღადი ყველას ხვედრი როდია! უბედურების ძებნაა ხვედრი,

როცა სიყვარული მარტივია.... (თავი 3)

-შენ ნორმალური არ ხარ, მშვენიერი ბიჭი ხარ, სიმპატიური, ნუ ხეპრეც, მაგრამ ეგ ზოგს უფრო მოსწონს, ხელი არ გაკლია ფეხი და რავიცი ვივარაუდე რომ გყავდა ვინმე_ნერვიულობისგან ხელების ქნევით საუბრობდა ნათია.

გაყიდული ღირსება (1 თავი)

მიას სახლში დაბრუნებას მოუთმენლად ელოდა ანა და აივნიდან გაყურებდა ქუჩას, როგორცკი ტაქსი გაჩერდა მაშინვე სახლში შევარდა და გასასვლელი კარი გააღო

ანუკი. გაგრძელება (თავი მეთხუთმეტე)

-ანუკი, სანამ წავალ და ზუსტად ვიცი რო ისევ დავკარგავთ ერთმანეთთან კავშირს ბევრი მიზეზის გამო, მინდა რაღაცა გკითხო და გულახდილად მიპასუხე.მართლა გჯერა რო ალექსანდრე იმავეს არ გაიმეორებს? და თავიდან არ ჩაგაგდებს იმ მდგომარეობაში, რომელშიც 5 წლის წინ

კარგია.. ხანდახან..

ჩავწექი წვიმაში გაწუწულ იებში, წარსულზე არ ვფიქრობ.. გონებას ვასვენებ.. მინდა რომ მჯეროდე.. ჩემს იდილიებში, ყოველთვის დარჩები, ძვირფასო, საცოლე..

უარყოფილი (თავი 14) დასასრული

ასეთი განცდა არასდროს მქონია. ყველა პრობლემა უკან მოვიტოვე. ახლა ნამდვილად თამამად შემეძლო იმის თქმა, რომ თავისუფალი და ბედნიერი ვიყავი საყვარელი ადამიანების გვერდით. მივხვდი, რომ მთელი ამ დროის განმავლობაში ვტიროდი. ყველაფერს ერთად უკან ვტოვებდი.

ორმაგი შეუღლება (სრულად)

-5 წელია აქ ვმუშაობ და მსგავსი ჯერ არ მომისმენია! თუ არ უნდათ, სუ ნუ იხდიან ამ ქორწილს რესტორანში. ერთმანეთი თუ არ უყვართ, ვაბშე ნუ იწერენ ჯვარს! რა უბედურებაა ყველა დეტალის ჩვენზე გადმობარება. აზრზე ხარ? მხოლოდ ის თქვეს, მარტში 650 კაცზეო. თანხაც

☆☆☆

მე ვირჩევ მირაჟს და გირჩევ შენ ახალი დღე ისევ ანათებს ბნელს. დავტოვებ სამყაროს, გიპოვი შენ.. ჩაგკიდებ ხელს და აღარ გაგიშვებ მეტს.