***

რთიღა დამრჩა ღმერთისთვის ნატვრა ოცნებას სულთქმად გაეფანტა კვალად ჩემი სამყარო შევქმენი თვითონ გულით დამყავდა ბოროტი ვითომ

ჩამონგრეულ კედელს ჰგავხარ...

ზოგჯერ მგონია, რომ გაორება მჭირს.ჩემში ორი ერთმანეთისგან განსხვავებული პიროვნება ჩაისახა, არც კი დამეკითხნენ ისე.

მთვარე

ამიტომ ხარ შენც ღამე. გრძნობას მიღვივებ ღამე. არ ვფიქრობ,რომ შენს ჩემთან ყოფნას მიზეზი სჭირდება რამე.

ის, რაზეც არავინ საუბრობს თავი 10

-შევძლებ?-ჩემ თავთან უნდა გამერკვია. -რაც არ უნდა იყოს, მგონია რომ შეძლებ- გაკრეჭილი ირაკლი მედგა მაგიდის მეორე მხარეს ყავით ხელში.არც ვიცოდი ჩემს სახეზე რა იკითხებოდა დაბნეულობა, გაკვირვება თუ სიხარული.

რა დავარქვათ ამ სიყვარულს?(1)

-გაგიჟდი  მარია.. იქ რაგინდა?!-შეიცხადა გოგომ -შენ გგონია,შენს ქორწილს ჩავაშლევინებ  იმ ხალხლს  რა უფლებით ითხოვს ფულს..  წავალ და დაველაპარები.და ამ ფულსაც მივუტან

აბლაბუდა (მეჩვიდმეტე თავი)

ბანკის მმართველს, სადაც შაკოს სესხი ჰქონდა გაკეთებული კარგად ვიცნობდი. გულმა მაინც არ მომითმინა, შენობიდან გამოვედი თუ არა, მისი ნომერი ავკრიფე და რესტრუქტურიზაციაში დახმარება ვთხოვე. უარი არ უთქვამს, ეგ კი არადა, რომ გაიგო მსესხებელი ჩემი ახლობელი

ნიკა ძამიაშვილი — სინესთეზიური აბსტრაქცია

"ილუზიაა, ყველა ის შეგრძნება, რომელიც დელტა ტალღის დროს კომით გათიშულმა განვიცადე, რადგანაც მწამს — იმ სიზმრებშიც ჩვეულად შენ ისახებოდი"...

ნიკა ძამიაშვილი — Voodoo Doll / ვუდუ თოჯინა

"შენ იქამდე ხარ პატარა გოგონა, სანამ თამაშობ თოჯინით, გსურს გამოკვებო, ჩააცვა, დააძინო და ჩაეხუტო მას."

ოქროსფერი განთიადი (სრულად)

-აღარ დაიღალე? -არ უნდა მეკითხებოდეთ ამას. -გეკითხები,აღარ დაიღალე? -უსაშველოდ. -ცოლ-შვილი არ მოგენატრა? -უსაშველოდ. -ამას რისთვის აკეთებ? -მათთვის. -მერამდენე დღეა? -1090.

ჯანდაბა! ჩემი უფროსი შემიყვარდა. (თავი V)

- ელიიი. - იქეთკენ ვბრუნდები,საიდანაც ხმა ისმის და მომღიმარ ილიას ვხედავ,რომელიც ხელებ გაშლილი მოდის ჩემკენ და ბოლოს გულში მიკრავს. ისეთი საყვარელი და თბილია,შეუძლებელია მისი დადებითი აურის დაიგნორება და მეც ჩემდა უნებურად ვბედნიერდები.